Gemengde gevoelens

Volgend weekend gaat mijn gezinnetje met mijn schoonouders een weekje naar Texel... Helaas,na lang tobben heb ik besloten thuis te blijven vanwege een klus die ik precies in die week kan en moet doen. Voordale;ik ga de hele,godganse week in de avond vissen :-D. Het zal een lange en vermoeiende week gaan worden met slecht eten en hopelijk wat karpers. Nadale ; Wat ga ik de kids en Floor missen...een week alleen thuis....geen dames om mij heen...geen verhalen over de dag..geen leven in de brouwerij... Gelukkig werk ik de hele dag.Vreemde gewaarwording,alleen opstaan en alleen naar bed gaan.... Alle remmen gaan losgelaten worden op de karper! Plannetjes worden gesmeed,stekken gaan door het hoofd en vooral wordt het weer nauwlettend in de gaten gehouden. De ondiepe polders zijn het meest vatbaar voor (plotselinge) weersveranderingen en ik wil, uiteraard, het meeste rendement halen uit deze toch wel unieke situatie! Groet, Dale

Karperslijm en Hollandsch weer.

Om 5:30 gaat de wekker. Ik ben gisteravond lekker vroeg naar bed gegaan,na het in orde maken van de spulletjes. Zou het vandaag dan gaan lukken? Het weer voor vandaag zou onstuimig zijn,zo is voorspeld. Ik besluit dan ook om naar mijn oude,favoriete stek te rijden. Ik hoop er maar op dat, door de weersberichten,er weinig vissers actief zullen zijn. Groot is dan ook mijn blijdschap als ik bij het naderen van het water geen enkele auto zie staan! Het is een wonder... Ik stap uit de bus, pak mijn spullen en neem een diepe teug van de frisse lucht. Zo in mijn eentje voel ik mij op mijn best. Het is lekker kalm weer ook. Ik maak 5 voerplekken. 4 voerplekken maak ik bij jong,opkomend riet,stengeltjes die wat verder in het water staan en de laatste maak ik bij de T-splitsing. Ik maak vandaag gebruik van een licht,zwevend aangeboden aasaanbieding. Gewoon eens eventjes kijken wat dat mogelijk zou kunnen opleveren. Ik begin bij de T-splitsing en schenk mezelf een lekker heet bakkie koffie in. Het is gewoon weer genieten,zo langs het water. Al snel zie ik dat er veel meer activiteit van vis is,dan de weken hiervoor. Niet perse karper,maar gewoon, vis. Dat geeft me wel wat zelfvertrouwen. Ik merk dat ik toch wel vaak richting het kleine parkeerplaatsje aan het begin van de sloot kijk. Ik ben gewoon een beetje bang voor meer volk. Een klein beetje opgejaagd zelfs..... Na een uurtje verplaats ik mij naar de 2e voerstek. Ik heb de voerplekjes gemarkeerd met een stukje rood/wit afzet lint,wat ik aan het prikkeldraad van het hek heb bevestigd. Ideaal! Het pennetje wordt op een kleine meter uit de kant gezet,op een diepte van zo'n 40 cm., mooi tussen de rietstengels. De wind steekt wat op. Ondertussen doet de zon flink haar best. Dit weerbeeld had ik eigenlijk niet voor ogen vandaag. Er zouden buien met onweer over mij heen trekken... Ik vind het niet erg hoor. Uit het niets(8:15) krijgt het pennetje een licht zakkertje. Ik sta weer op scherp. Dan een paar minuten niets. Ik zie een stengel een tik krijgen en daarna zakt mijn pen loom weg. Ik wacht tot de volgwakertjes ook vertrekken en zet dan de haak.Het gevoel wat ik krijg als ik de vis aan de andere kant van de lijn voel is bevrijdend te noemen. Euforisch zou ik haast zeggen! De karper zwemt loom weg en neemt daarna een flinke spurt. Dan is het alweer snel gebeurd. Als ik de vis zie is hij toch groter dan ik eigenlijk verwachtte. En tonnetje rond! Wat een mooie vis zeg.Schepnet ligt in het water,ik dirigeer de vis boven het landingsnet en hoppa; de eerste karper van 2012 is een feit.Ik schat de vis tussen de 64 en 67 cm.

Ik was helaas mijn statief vergeten dus het is niet zo'n hele mooie foto geworden,maar die kop van mij hoef je natuurlijk niet altijd te zien... Mijn dag is in ieder geval al goed. Ik bevis de andere voerstekken,maar daar is geen eer te behalen. Ik vervolg mijn weg vlot weer terug naar de T-splitsing. Hier gaat het snel. Ik zit amper 10 minuten of ik zie de rietstengels alweer wat bewegen. Dan gaat de pen in een vloeiende beweging onder! Ik wacht weer tot de volgwakertjes vertrokken zijn en dan sla ik dus een gat in de lucht,een flinke boeggolf achterlatend... Shit! Was dat zomaar nummer 2?? Pfffff,door de adrenaline kloppen mijn ogen zowat uit mijn kop.... Ik besluit nog even te zitten,groet een vrouw die met haar hond voorbij komt wandelen en aanschouw een grijze bus aan de overkant,die overduidelijk een visstekje aan het zoeken is. Ondertussen zie ik de vrouw met hond regelmatig naar het hek met prikkeldraad lopen. Ik sta er niet bij stil..... En het busje komt steeds dichterbij. Blijft telkens even stilstaan om dan weer 10 meter verder te rijden.... Hij rijdt nu ter hoogte van waar ik zit. Ik blijf diep in de kant zitten,hopende dat ze mij niet zien. Ze blijven 10 minuten staan en besluiten dan om te keren.Ik slaak een diepe zucht.... Ik wil de andere stekken weer bezoeken,maar.......... waar zijn die markerings lintjes gebleven???? Ok Dale,ff rustig ademhalen...vrouw....hond.....dicht bij hek paar keer....1....2......3....10... Lieve mevrouw,ik begrijp uw natuurlijke opruimingsdrang,MAAR DOE DAT DE VOLGENDE KEER ALS IK KLAAR BEN MET VISSEN,JA! IK RUIM MIJN TROEP ZELF WEL OP! Gelukkig ken ik de stekken wel uit mijn hoofd,maar toch. Er komt een behoorlijke stroming opzetten en de wind begint ook steeds harder te waaien. Het is moeilijk om de boel netjes op zijn plek te houden.. Op de T-splitsing is er een flinke golfslag ontstaan. Een flinke kale plek,zo'n 10 meter bij mij vandaan,gevolgd door een boeggolf laat mij eventjes schrikken. Dit zag er groot uit. Maar helaas,de boel valt stil hier. Ik besluit de resterende 2 uurtjes van mijn visochtend op een andere stek af te maken.

Ik pak de boel in en rijd naar een stek waar ik mijn pb enkele seizoenen geleden na 5 minuten vissen te pakken had.De wind staat hier vol op mijn snufferd.

Man,man. Ik schat een lekkere kracht 7 hier,zo met die weilanden voor mijn neus. Ik maak 3 voerplekken. Een voerplek met harde mais en tijgernoten en 2 voerplekken met mais uit blik. De voerplek met harde mais en tijgernoot blijft stil,maar de voerplekken met zachte mais leveren aanbeetjes op. Net niet genoeg om door te zetten. De tijd is op en ik vind het allemaal prima zo. Het net stinkt weer naar karperslijm en ik ben meer dan tevreden! Op naar de volgende. Groet,

Karpervissen en muziek

Muziek... Muziek is een 2e hobby van mij. Muziek en karpervissen gaan hand in hand met elkaar,wat mij betreft. Muziek is emotie,(karper)vissen is emotie. Ik hou voornamelijk van de wat melancholische muziek stijlen. Denk aan; Mogwai,Explosions in the Sky,Deftones,The Twilight Sad,iLikeTrains..noem maar op. Allemaal muziek gestoeld op emotie.Met juist dat soort muziek denk ik vooral aan karpervissen; vroeg opstaan,mist,opkomende zon,een met de natuur,jagen,JAGER! De muziek zet mij op scherp.Alles wordt voorbereidt met muziek op de achtergrond.Die muziek geeft mij energie,keer op keer. Als ik ga vissen zitten er altijd bepaalde nummers in mijn hoofd die ik continue neurie.Zachtjes,uiteraard. Het is een van die dagen,een dag uit duizenden. Een nummer van de Deftones zit in mijn kop. Ik vang 3 70 plussers.http://metdepenopkarper.blogspot.com/2009/05/donderdag-21-mei.html Het nummer zit de hele dag in mijn kop.Het gaat allemaal "vanzelf". Soms sta ik wat verloren aan het water.Op dat moment komt er een nummer in mijn hoofd op en die geeft nou vaak het laatste zetje om door te bikkelen.... Wie weet wat aankomende zondag brengt....;-) Groet, Dale

Tussen wuivend riet en Nuon windmolens

Wuivend riet, windmolens en weilanden. Dat heb ik vooral gezien vandaag.Vervelend vind ik dat allerminst.

Ik bevis een nieuwe sloot.Een sloot die in elk geval een paar kilometer lang is en aan beide oevers begroeid is met riet,echt van dat hoge spul.In de zomer wordt het hier lastig vissen vanwege het riet,maar in de wetenschap dat geen enkele visser(tenzij een penvisser)er hier heil in zal zien om te gaan vissen,stemt mij vrolijk.Ik probeer ook deze sloot vanwege het feit dat hij direct aan het kanaal sluit.Het is hier ook net iets dieper dan de polderwateren die ik normaal bevis. Langs de kant staat er grofweg een meter tot 1,5 meter water.De karpers kunnen alle kanten op hier.

Ik begin aan de lange wandeling langs het uiterste randje van de weilanden. De boeren hebben de weilanden helemaal in gereedheid gebracht en ik wil hun gewassen niet beschadigen. Ook hier weer een steile wallekant. Ik glij her en der een paar keer bijna uit maar weet me recht te houden. Het gaat toch vrij soepeltjes en van gestamp is geen sprake. Ik maak de voerplekken. De wind staat wel vol op mijn kant. Dat vind ik nu wat minder, maar ik zie vandaag meer als een verkenningstochtje langs het "nieuwe" water. Na de voerplekken gemaakt te hebben,blijf ik even halt houden op de laatste voerplek.

Ik maak mijn penhengel in orde en dat is nog een hele opgave met die keiharde wind. Het lukt natuurlijk en dan keer ik terug naar de eerst gemaakte voerplek. Ik moet mijn pennetje 1 keer bijstellen. Ik doop de pen voor de 2e maal in het water en de pen gaat in 1 vloeiende beweging door,richting bodem. Ik wacht eventjes. Mmmmm,toch maar even kijken.Ik maak contact en er blijkt een vis aan te zitten! Een brasem nog wel... Die heeft het aas gegrepen in de vlucht naar de bodem! De vis verweert zich best kranig maar is niet opgewassen tegen de 1,75 ponder en 26/100... De vis is gauw terug in zijn element. Tegen beter weten in leg ik het pennetje weer op dezelfde plek.Ik wil eerst gewoon ff een heet bakkie koffie nuttigen. Daar heb ik nog geen tijd voor gehad. Ik blijf ook meteen een uur zitten op de stek. Na dat uur wil ik verkassen,maar de boel blijkt vast te zitten onder water. Ik probeer het een en ander, maar de boel breekt. In de volle wind maak ik een nieuw onderlijntje. Die beaas ik met harde maiskorrels en piepschuim balletjes. Dit heb ik uitgetest thuis totdat ik een mooi uitgebalanceerd aasje had. Helaas,de karper geeft op elk van de licht aangevoerde stekken niet thuis en ik besluit naar een ander watertje te gaan. Die ligt wat meer in de luwte. Hier kom ik vaker terug want ik vind dit een zeer interessant watertje. Aangekomen bij het andere water constateer ik inderdaad meer luwte. Ik kan hier volledig in de kant duiken met een dijkje achter mijn rug. Geen mens die me ziet,geen vis die me ziet. En ook nog eens het zonnetje vol in het gezicht. Eventjes genieten dus. Het is soms zelfs warm.Ik voer een paar plekjes aan en vis die weer af. Geen enkele tik op de pen. Er is buiten het zeer diverse, aanwezige gevogelte,geen enkel teken van leven. Ik struin een paar keer de plekjes af,maar mijn benen voelen loodzwaar aan. De redelijk zware tocht bij het eerste water heeft mij meer energie gekost dan ik had verwacht. Het is 13:15.Ik besluit te stoppen. Na 6 uur geen stootje gezien te hebben is mijn vertrouwen wat weggezakt. Ik ben ook moe van de wandeltochten over zwaar terrein. Volgende keer maar weer! Groet, Dale

Afzien,gedachten verzetten en bikkelen

Afzien,gedachten verzetten en bikkelen. De afgelopen 2 dagen waren geweldige dagen; rustige weersomstandigheden,lekkere temperaturen.Het gaf mij goede hoop voor de visdag van vandaag,samen met Hans Koeslag. Een afspraak hadden wij een week of 2 geleden gemaakt en vandaag was die dag! De weersberichten voor vandaag waren allerminst gunstig te noemen. Veel wind en maxima van 6 graden… Wat een verschil met de afgelopen 2 dagen! Ik voel mij er niet gerust op en besluit,in overleg met Hans,voordat we de polder induiken even wat voerplekken in het kanaal te maken. Eventjes een back-up voor het geval dat… Het kanaal……sjongejongejonge…..Ik doe een stap uit de bus en ik waai al zowat uit mijn wandel/bergschoenen… We maken snel de voerplekken en binnen 10 minuten zijn we alweer onderweg richting polderwater……met koude handen aan het stuur…. We arriveren bij het water. De wind staat vol in de lengterichting van de sloot.We hebben dus geen enkele beschutting en de karper dus ook nagenoeg niet. Mijn zelfvertrouwen krijgt hier al een klein deukje. Hans en ik lopen samen langs het water,de wind trotserend en de verdorde gele rietstengels in aanzicht. Een zeer laaghangende bewolking maakt het er ook al niet gezelliger op. Ondertussen beginnen tractors het land te ieren. Ik houd van die geur…kan er niets aan doen. Al van kleins af aan. We zoeken plekjes en bevoeren plekjes. Ondertussen worden de handjes al kouder…. We pakken ieder wat stekken. Weinig leven. Ik voer wat bij de buizen,waar het net eventjes dieper is. Ik pak nu een van die buizen en verbijt de kou… Hans zit er ook goed ingepakt bij,maar toch hebben we flink last. Oei! Opletten! De pen zakt uit het niets een cm.blijft eventjes zo staan en loopt zeer traag weg. Ik sla….Mis! G%$#^^me! Dit was er gewoon een! Ik bel Hans met dit bericht en zeg dat we ff moeten blijven volhouden. Het blijft bij deze aanbeet en een flinke vis die uit het water springt… We besluiten ons op te warmen bij de auto en even te bespreken wat we gaan doen. Het kanaal lijkt ons uiteindelijk toch niets vanwege de straffe wind die daar stond. Die was mogelijk daar nog straffer dan hier. Dat zouden we nooit lang volhouden. Hans oppert het idee om toch naar “mijn” ,tot voor kort, favoriete stek te gaan. Het feit dat we op een doordeweekse dag vissen en we misschien wel in een redelijke luwte terechtkomen doet ons snel beslissen; inpakken en wegwezen! Daar aangekomen maken we ieder wat voerplekjes en gaan daarna even relaxed een vers! gezet bakkie van Hans nuttigen. Hans,bedankt! Lekker ff een heet bakkie… Daarna gaan we aan de slag.Ik heb ook een plek gemaakt bij de T-splitsing.Deze stek heeft mij zo vaak een karper opgeleverd,die kan ik niet links laten liggen. De duiker levert niets op en na een uur besluit ik naar de T-splitsing te wandelen. Hans heeft ook nog weinig leven gezien,maar heeft her en der toch wat bellen waargenomen. Misschien dat er wat mensen hun telefoon daar in het water zijn kwijtgeraakt? Hans komt na verloop van tijd mijn kant oplopen. Hij neemt plek op zo’n 20 meter bij mij vandaan. En toch,na verloop van tijd dringt die kou weer binnen… Hij neemt een steeds prominentere plek in… Ik ril wat…. Ik krijg geen tik op de pen. Hans krijgt een megawoeste aanbeet waar niet op te slaan viel. Een kenmerkende aanbeet in dit water. Ook heeft Hans nog een karper weg zien knallen uit de kant onder het lopen… Ze zitten er dus toch! Ik krijg het steeds kouder. Ik kan ook mijn gekookte eitjes niet meer eten omdat ze compleet geplet zijn.Werkt ook niet echt mee. Ik hoor Hans een zwiep geven en zie hem in zwaar gevecht met een ijskoude brasem. Ik steek mijn duim op,hahahahah.Nee,dit gaat het niet meer worden… Om 8:15 lagen de pennen te water ,om 15:40 gingen de pennetjes er uit. Toch heb ik een soort van trots gevoel. Voor het eerst in mijn vissersmannen bestaan heb ik zo lang in de kou gezeten/gehurkt. Ik voel mijn voeten en handen nog steeds tintelen(21:50). Ik kan dit makkelijk onderbouwen; het virus is weer losgebarsten! Hans,bedankt voor je aanwezigheid en toch ook wel moed. Het was een zeer barre dag en jij had ook nog een flinke terugrit voor de boeg! Het was “gezellig” met je en we gaan weer verder als de(water)temperaturen beter zijn! Groet, Dale

Weer openbaar

Nu ik even de tijd heb gehad om na te denken over voorgaand bericht,heb ik besloten mijn Blog weer openbaar te maken.Het plezier wat ik heb van de reacties van vissers her en der, geven mij een dusdanig gevoel dat ik doorzet. Ik zal het misschien wat anders aanpakken dan voorheen en zal terdege rekening moeten houden hoe ik evt. toekomstige foto's zal gaan maken. Ik zal wat voorzichtiger moeten worden. In de wetenschap dat ik evt. stekkenpezers toch weer aftroef en altijd "mijn" eigen slootje wel weer vindt geeft me hoop. Alhoewel ik mij echt afvraag waarom er stekkenpezers zijn rond de stekken. Ik ben Koning Knollenvanger. Niets meer,niets minder.... Mannen, bedankt voor jullie reacties!(in vorig bericht) Die waren zeer nuttig!! Groet, Dale

POTVERDORIE!!!!

Ellende....ellende... Vrijdagavond...ik ga naar bed. Er zit een hoofdpijn. De wekker gaat en ik twijfel om uit bed te gaan. Ik ben zo verschrikkelijk moe. Doorzetten is wat telt! Ik ga naar "mijn" favoriete stek. Ai!! Bij aankomst zie ik al 2 autoos staan. Er staat een hek open. Weten die hufters dan nog niet dat er hier ook nog koeien lopen?? Ik maak de voerplekken en wil doorlopen naar de T-splitsing... Ik zie "De Pool" al plek nemen. Vorig jaar al vis vangen en doden ...Ik taai af... Ik vis de voerplekken af en houd de T-splitsing in de gaten. De Pool zoekt een andere stek. Ik zie mijn kans en sluip richting de stek. Ik blijf gehurkt op een paar meter afstand van de stek en zie opeens een draad voor mijn neus scheren... Er staan 3 "afstandhengels" op een plek van maximaal 80m2 water. De mannen houden 2 wateren in bezit. Mijn kop tolt. De afstandkloothommels hebben dit water ook ontdekt... Een siddering gaat door mijn lichaam...Dit water behoort tot het verleden.. Ik neem de schuld op me... Teveel foto's op mijn Blog? Geef ik teveel info weg? Ja,ik denk het wel. Ik voel mij zo een enorme flapdrol... Binnen 2 uur ben ik weg. Ik zoek een andere stek op.Dicht bij huis.... Mijn kop klopt zowat van mijn nek af. Wat een ellende.. Ik spreek een bekende...Leuk gesprek van zeker een uur. Ik voer wat her en der... Nee,ik kom er niet uit...Geen activiteit van vis... Ik ga naar huis,pak een powernap en neem mijn dochter mee. Die wil zoooooooo ontzettend graag vissen.Ik denk na..voer op plekken en ga dan met haar vissen. Ik zit daar,als een kluns. Wij voeren bij. Opstekertjes en zakkertjes als een gek. Ik denk Giebel te herkennen. Na een half uur vraagt dochter of we naar huis gaan. We gaan. Nee,dit was niet wat ik voor ogen had,vandaag.. Ik ben er ff klaar mee. Wordt het vissen op karper een rage? Nee,dat is het al heeeeel lang.... Ben er verdorie ziek van... Groet, Dale

Ijsblokjes

Zondag wilde ik weer vissen. Zaterdag naar de lokale hengelsporthandel geweest om e.e.a. aan te vullen. Ik had zelfs kant en klare particles aangeschaft omdat mijn voorraad niet meer voldoende bleek.Iets wat ik eigenlijk nooit doe. Ook zoiets: Je zou denken dat ik tijd genoeg zou hebben om een nieuw voorraadje aan te maken, in die donkere maanden dat ik niet vis. Nou,geloof mij,als ik niet aan vissen denk dan denk ik ook niet aan voer-/voorbereiding.... Ik besloot het kanaal te proberen maar zodra ik een stap buiten de deur zette,voelde ik direct die koude wind. Het was net een tandje te koud voor mijn gevoel. Vol goede moed toog ik naar het water. Ik had mezelf goed ingepakt,maar die handjes he....Handschoenen zijn niet aan mij besteed als het om vissen gaat. Ik drink flink van de hete koffie,draai veelvuldig rokertjes maar die handjes beginnen na 45 min. al als ijsblokjes aan te voelen. Ik zet door....Flinke tik op de pen en dan niets..Volgende voerstek...flinke tik en dan niets. Loom duikt er een Brasem boven water uit...Nee he..... Na 2 uur houd ik het voor gezien. Ik ril van de kou. Niets houdt mij warm. Ik snel mij naar huis,waar een toastje met brie of Roquefort en een lekker glas wijn op mij wachten... eerst maar eventjes douchen ;-). Groet, Dale

Mooi weer,maar zonder karper

Zaterdagavond; Ik ben de hengels in orde aan het maken. Lekker knutselen met spulletjes. Het blijft leuk.....

Zondag wil ik gaan vissen. De kinderen zijn de wekker en ik zoek rustig de spulletjes bij elkaar en rijd dan richting de stek. De zon doet flink haar best en het is gewoon warm! Het water dat ik bevis heb ik vorig jaar ook menigmaal bezocht. Er staat daar een dikke rietkraag en op sommige plekken is gewoon niet te vissen daardoor maar er blijven zat mogelijkheden over. Vorig jaar heb ik er met Rene Kleimeer gevist. Ik ontdekte toen een buis in de wallekant. Die buis dient als overstort. Nu ik er voor het eerst ben, onder deze omstandigheden, ontdek ik nog 3 van die buizen! Handig als dat riet nog verdord is.



Blijkt ook weer hoe goed het kan zijn om in de winter verschillende stekken te bezoeken die in de zomer normaal niet te bereiken zijn. Zo kan je bv. ontdekken dat de normaal "onbereikbare" stekken vaak wel gewoon te bereiken zijn.
Ik maak 4 voerplekjes,3 daarvan direct bij de buizen. Daar moet gewoon karper langskomen. Ik voer minimaal. Een klein handje per stek en dan kan het vissen beginnen. Ja,ik voel mij weer in mijn element al doe ik soms nog wat onhandig. Op mijn laatste voerplek begin ik met vissen. Het blijft rustig,maar de temperatuur zorgt ervoor dat ik met een goed gevoel blijf vissen.


Een kikker die mij een half uur heeft geobserveerd..

Ik zie tot 2 keer toe in het midden van het water flauwe boeggolven. Als dan ook mijn pen 2 minuscule zakkertjes krijgt sta ik op scherp!


Op scherp...


Ze waren nauwelijks te zien die zakkertjes. Het gaat dan om hoogstens 2 tot 3 mm. Helaas blijft het hierbij en dit zet ook de toon eigenlijk voor het verdere verloop van de dag. Op 3 van de 4 stekken krijg ik licht bewijs dat er vis op de stek zit. Bewijs in de vorm van die 2 minuscule zakkertjes en dan is het weer voorbij. Op een bepaald moment klapt er zelfs even een karper uit het water. Maar dat was het dan wel weer. Ach,ik kan er vandaag niet mee zitten. Het was fantastisch weer! Lekker beschut achter een dijkje en toch die spanning bij het bewegen van de pen. Mijn hart bonkte zowat mijn borstkas uit met die lichte aanbeten...

De kop is eraf en nu is het zaak uurtjes te draaien. Die karpers komen wel. Dat is zeker....

Groet,
Dale

Het gaat weer gebeuren!

Boeken over karper(vissers),hengels die op zolder klaar staan,aas wat ik klaar zie staan,pennetjes die in mijn verbeelding onderwater schieten,de geur van de lente als ik 'sochtends naar mijn werk ga,het schijnende zonnetje,de mooie kabbel die ik op het water zie,de temperatuur die langzaam maar zeker opkrabbelt,mijn schepnetje die ik smekend zie vragen : "Wordt het niet eens tijd om weer eens wat te scheppen?" Ja,ik kan er niet meer omheen. De kriebels slaan weer toe. Ik raak weer rusteloos. De gedachte aan de avontuurtjes die het vissen met zich meebrengt, krijgt mij in de greep.

Zondag bijten we de spits af. Lekker simpel met een blikkie mais en kattenvoer.Ik wil die slip horen gieren.Ik wil dat snaarstrak staande nylonlijntje horen zingen in de wind!

Groet,
Dale

Onwennig

Onwennig...

zo kan ik het best de afgelopen zondag omschrijven.

Op het laatste moment kook ik de particles. Het voelt vreemd,apart.Het gevoel wat ik krijg op dat moment lijkt in elk opzicht op het gevoel dat ik krijg in het vroege voorjaar;onwennig. Ik ga op pad met een 2 ponder van cjw met 31/100 Daiwa infinity. Veel te zwaar voor de wateren die ik wil en ga bevissen maar ik wil vertrouwen in deze combinatie krijgen. Het "voelen" is belangrijk voor evt. nieuwe avonturen.

Al snel rijg ik kikkererwt,tijgernoot en mais op de hair. Ik bevis duikers,bruggen en rietkragen die vol in de zon liggen. Geen resultaat. Ik besluit een oude stek te proberen. Die stek ligt in de luwte door een bomenkraag. De zon doet haar best. Ik kan zelfs een shaggie draaien! Maar nee,geen enkel teken van leven. Ik zoek,ik ploeter,ik struin rond. Vertrouwen zakt diep weg. De wind gaat tekeer in dit poldergebied. Wat begon als een hoopvol avontuur,eindigt in doffe ellende.

Ik ben ze kwijt.....

Koude handen

Het penvirus is nog steeds niet over,gelukkig.

Vandaag(zondag) had ik een gaatje gevonden om te vissen. Waar ik wilde gaan vissen wist ik nog niet maar er moest gevist worden! Op 1 van mijn ontdektochtjes naar nieuw water(die ik had gevonden) zag ik nog een watertje liggen. Ik besloot onder het autorijden(het water had ik nog niet bekeken) daar eens te gaan kijken.

De auto wordt langs de weg geparkeerd,vlak voor een smalle brug. Ik zie direct een boom die flink over het water hangt!



De "boom"...


Oei,de spanning begint zich nu al op te hopen.... Het is een krappe stek; Ik kan de pen naast de boom planten en links is al direct de flinke pijler van de brug. Het is gevaarlijk en krap. Ik maak alvast een plan in mijn hoofd mocht ik een karper haken. Als de karper richting de pijler vertrekt ben ik kansloos. Het draad schuurt onvermijdelijk stuk op de pijler. Als de karper richting boom gaat dan moet de top direct onder water geduwd worden anders komt de lijn onherroepelijk vast te zitten in dat struikgewas. Globaal gezien moet de vis op zo'n kleine 20 m2 uitgedrild worden en dan het liefst recht voor mijn neus.
Ik maak voerplekken aan elke zijde van de boom. De andere zijde van de boom is veiliger want ik zou de vis richting open water kunnen sturen.

Ik heb me goed aangekleed en heb mijn regenpak bij me. Het is 12:00 wanneer ik begin te vissen. In mijn rug de grote open vlakte,voor mijn neus de brug,de boom en een flinke golfslag.Het kolkt gigantisch.Ik zit eigenlijk direct aan een zijsloot van een kanaal. De andere kant van de brug geeft toegang tot het kanaal.


Toegang tot het kanaal...

Na 15 minuten krijgt de pen een enorme opsteker en zeilt rustig weg.....Mispoes! Dit neigt naar brasem. Mijn aas ververs ik en ik leg het zaakje weer op de plek. Maar zomaar ineens kolkt het water alle kanten op. Er zijn hier ook zoveel obstakels;
brug met pijler,boom,flinke golfslag en de stroming gaat tegen de wind in.... Ik kon dit al eerder zien aan de bladeren die "op half water" de tegengestelde richting indreven. Toch staat de pen retescherp afgesteld. Soms drukt de stroming de pen net iets onder het wateroppervlak maar ik kan de pen nog goed zien.


Nog goed te zien....


Ik besluit naar de andere kant van de boom te verkassen. Het begint nu nog harder te waaien en de regen komt nu met bakken uit de lucht. Het doet me niets,er is een vis die ik wil vangen.... Langzaam worden de handjes kouder en kouder....

Ik leg de pen in. Na een minuut of 10 krijgt de pen een lichte tik en dan niets meer. Ik wil het zaakje nakijken en haal de boel op. Ik voel een zeer lichte weerstand en ik blijk een blad gehaakt te hebben. Mmmmmmm,er zullen wel meer van die bladeren of andere zaken op de bodem liggen. Ik besluit de haak te voorzien van eerst een maiskorrel dan een piepschuim balletje en dan weer een maiskorrel. Zo hoop ik dat de boel een beetje zwevend blijft. Of i.i.g niet te snel naar de bodem daalt en daar direct vasthangt aan een blad. De laatste maiskorrel laat ik de punt van de haak beschermen. Dan haak ik zeker geen blad!

Na een halfuurtje krijgt de pen een tik,steekt hoog op en loopt hoog over het water weg. Ik tik vast op een brasem. Toch een vis! En misschien dat de verandering van techniek mij wellicht geholpen heeft? Ach,ik ben toch blij met deze rakker alleen mijn schepnet niet. Die zit vol slijm(sorry Cor).

In de aankomende uurtjes heb ik meerdere aanbeetjes. Geen doorzetters.Meer een beetje wantrouwend. Helaas had ik het kattenvoer thuis gelaten,bleek achteraf....

16:00. Ik kan geen peuk meer draaien door de verregende en koude handen. Ik stop ermee. Alles is zeik-,en zeiknat al had ik dat niet allemaal in de gaten. Ja,toch was ik nog zeer gefocust bezig!

Hier kom ik nog een keertje terug!

Groet,
Dale

Verwarring

September,Oktober....de meeste (zo niet alle) karpervissers vinden dit de beste maanden om te vissen. En natuurlijk hebben zij gelijk. Elk jaar neem ik mij voor langer door te vissen.Elk jaar hoop ik dat gevoel langer vast te kunnen houden. Elk jaar mislukt dat weer... Als het dan ook nog eens 25 graden is op 2 Oktober,2011 zegt mijn lichaam dat er iets niet klopt. Mijn hele lichaam vertelt mij dat ik moet gaan stoppen,dat het mooi is geweest,dat het seizoen voor mij over is. Het overkomt mij gewoon van de ene dag op de andere. De hengels staan boven,nog opgetuigd. Mijn splinternieuwe schepnet staat nog klaar voor de volgende pen-tocht. Ik kan het bijna niet meer opbrengen om te gaan vissen. Het gevoel van verlangen naar die volgende schitterende karper raakt weg. Ik zie mijn materieel staan. Ze lijken mij te vragen of we alsjeblieft nog een paar keer dit seizoen gaan vissen. Ik raak toch wat geemotioneerd bij dit hele gebeuren. Voordat het schaakseizoen echt losbarst moet ik de hengels nog echt even troosten. Het schepnet zal en moet zeker nog 1 maal gebruikt worden bij de vangst van minimaal 1 karper. De hand strijkt over het hart en ik besluit het vandaag(zondag 2 Oktober) toch nog te proberen. De wekker gaat om 5:00. Mijn vriendin "schopt" mij uit bed. Ik dacht dat ik moest werken,gelukkig scheelt dat nog een dag. Automatische piloot aan en om 6:30 ben ik aan mijn favoriete watertje gearriveerd. Het is nog donker en mistig. Zo mistig dat ik onderweg niet harder heb gereden dan 60 km/u. Ik blijf in de bus zitten tot het wat lichter wordt. De hengel wordt in de bus klaargemaakt en dan,rond een uur of 7, stap ik uit. De mist scheert over de weilanden,het riet is al halfdood en hangt slap over het water. Het onderste gedeelte van het riet is geel en de laatste punten zijn nog groen. Als slappe vaatdoekjes hangt het riet erbij... Het is nog fris.... Ik maak geen voerplekjes van te voren maar besluit direct te gaan vissen en dan gooi ik een klein handje particles erbij. Heeeeeeeeel traag zie ik het onderwaterleven ontwaken; een boeggolfje daar,een jagende snoek hier. Plichtsgetrouw bevis ik enkele stekken af die karper kunnen opleveren,echter de spanning is bij mij compleet zoekgeraakt. De mist trekt weg,de zon breekt flink door en dan is het zomaar warm! De karpers leven een klein uurtje op. Het is het eerste uurtje dat de zon flink schijnt en de mist dus wegtrekt. Ik haak een karper op de t-splitsing. De vis trekt een machtige sprint. Na een paar keer door de slip te zijn gezwommen besluit de karper er echt vandoor te gaan en zo sta ik weer met een wapperend lijntje aan de kant. Alles nog intact,aas eraf. Ik check de haak en ik vind de haak bot aanvoelen. Ik maak een nieuwe onderlijn met een andere haak en besluit de andere t-splitsing op te zoeken. Al snel stijgt de pen en schiet er dan vandoor. Ik haak een mooi schubje van 61 cm. en kan de vis al snel scheppen. Wat zijn dit soort karpers toch mooi.....

Beslagen lens....kreeg het nagenoeg niet verholpen...

iets betere foto.... Daarna is het ook meteen weer gebeurd. Het wordt warm,te warm. Karpers zijn er nu nauwelijks meer te bespeuren en ik besluit te stoppen. Een beetje verward maar toch blij met de vangst loop ik terug naar de bus.... Zal dit dan de laatste karper zijn voor mij? Voor dit seizoen? De kans is groot,heeeeeeel groot.......

CJW net ingewijdt

Vandaag kwam Rene Kleimeer langs om een hengel van mij over te nemen. Wij besloten er ook maar een paar visuurtjes aan vast te plakken. Ik kies weer een andere stek dan doorgaans tevens ook omdat ik nog niet in deze omstandigheden daar gevist heb. Ik ben nog steeds dat water aan het leren "kennen". Er staat veel wind,heel veel wind. Ik houd daar wel van en Rene hopelijk ook! Een paar blikken mais gaan mee en dat zachte mais dient ook als haakaas. Ik hoop dat ik het nieuwe schepnet hier kan gaan inwijden!
De voerplekken worden gemaakt en zo gaan we ieder ons eigen weg. Ik begin aan het eind van onze route.
De wind staat nagenoeg vol in de lengterichting van de sloot,ook een beetje op onze kant gericht.
De pen staat als een huis in die woeste golven. Al snel krijgt de pen een licht opstekertje. Dan schiet de pen onder en sla ik vast op een brasem. De brasem is dus de eerste vis die dus het nieuwe net van binnen mag bekijken. Het net overigens in volledige lengte. En die is nodig hier! Het werkt perfect! Het is een schitterende brasem trouwens. De vis zwemt snel weer rond.
Ik ga richting de andere voerplekjes. De eerste voerplek levert niks op. Ik loop door naar de 2e. Vanwege de wind ben ik genoodzaakt wat verder in te werpen om vervolgens het zaakje rustig terug te draaien. Top dicht bij het water houden anders komt de lijn tussen de rieten. Nee,de pen ligt wat te ver van de plukken vandaan. Ik herhaal bovenstaande en de pen schiet direct weg! Ik sla aan op een karper! Yes! De vorige week aangeschafte Boron/Grafiet van 4 meter lang en t.c. van ongeveer 2 pond(CJW) buigt flink door. Het is geen grote karper maar wel lekker dik. Ik ben meer dan tevreden met deze karper van 60 cm.!



Toevallig kwam Rene net aanlopen en zo kon hij even assisteren door een foto te maken. Het is een mooie vis.


Samen met het CJW-net


We gaan ieder ons eigen weg weer en onderweg naar een ander voerplekje kom ik een buis tegen. Niet dat je de buis ziet,maar het water stroomt er flink uit. Haaks op de sloot die wij bevissen ligt een andere sloot. Je kan de sloot niet in een keer zien omdat hij achter een talud ligt. Deze sloot dient meer(waarschijnlijk) als water afvoer van de weilanden. Heb er ook nooit leven van vis gezien en het ziet er vrij dood uit.
Ik strooi wat mais bij de uitlaat.Altijd interessant. Ik loop hierna verder naar de andere voerstek. Hier gebeurt niks en ik loop na een 30 minuten weer terug richting voerstek bij de buis. Ik leg het pennetje dicht bij het wilde water en de pen zeilt meteen weg! Ik sla een gat in de lucht en de maiskorrels zijn van de haak... Snel doe ik weer 3 maiskorrels op de haak en leg het pennetje direct weer op dezelfde plek. De pen krijgt direct weer een tik en zeilt dan weg! Ik sla weer vast op een karper. Wauw!!! 2 keer op het juiste moment op de juiste plek! Dit doet mij goed. Ik fluit op mijn vingers richting Rene,die net verder wilde lopen. Hij draait zich om en komt naar me toe lopen. Deze karper voelt wat zwaarder aan. Na een leuke maar korte dril belandt ook deze vis weer op de kant. 62 cm. Ook weer een mooie,dikke vis met een flinke knik achter de kop.


Mooie vis weer...


Deze vissen gaan nog wel uitgroeien tot grotere jongens. Rene maakt wederom een paar foto's en dan gaan we ieder onze weg. De vissen zijn flink actief maar het valt wat later toch stil. Rene heeft nog een losser gehad. We vissen door tot 17:30 en houden het dan voor gezien. Ik ben nog een beetje moe van een vrijgezellendag gisteren en enig activiteit van vis is nergens meer te bespeuren...

Ja,ik ben tevreden!

Groet,
Dale

Cor Spinhoven en schepnetten

De meeste vissers die een bezoekje wagen aan Cor Spinhoven,doen dat voor een hengel.
Cor heeft een schitterende reputatie opgebouwd als hengelbouwer en wat voor een hengelbouwer!

Na een paar keer gevist te hebben met Hans Koeslag kwam ik erachter dat hij als schepnet een echte,onvervalste Cor Spinhoven net gebruikte!Helaas was zijn eerdere net van CJW gestolen maar het bleek dat hij die al 35 jaar had gebruikt! Daar had ik nog nooit bij stilgestaan, om een schepnet te laten bouwen. Na mijn eerdere zeer slechte ervaringen met verschillende grote merken en hun netten besloot ik dus de stoute schoenen aan te trekken.
Na wat heen en weer ge-email met Cor stond eindelijk dan de afspraak vast. Mijn eerste bezoek aan Cor is een feit. Niet voor een hengel dus! Ik ben best wel een beetje zenuwachtig om een hengelbouwer die zo beroemd en geroemd is in levende lijve te gaan ontmoeten.Thuis had ik een wensenlijstje omtrent het net gemaakt.
Ik kom aan bij zijn "winkel" en sla de deur open. Ik word hartelijk ontvangen en ontmoet een paar andere vissers. Samen met de koffie is dit natuurlijk een gezellige bedoening. Tussendoor moet ik zelfs nog wat euro's in die verrekte parkeermeter stoppen. Wat een dieven......Maar de gezelligheid doet dat eigenlijk snel weer vergeten.
Ik geef mijn wensenlijstje af en we nemen het even door. Alles wat ik heb ingevuld kan gerealiseerd worden en dat doet mij zeer veel deugd! Cor vertelt dat het zo'n 3 weken zal duren.
Na 3 weken krijg ik het verlossende telefoontje. Het net kan opgehaald worden.
Gisteren dus weer richting Amsterdam,waar de koffie al snel weer voor mijn neus staat. We kletsen over van alles en ontdekken dat we het vaak met elkaar eens zijn over bepaalde dingen. Dat praat ook lekker vlot,haha! Het net wordt tevoorschijn gehaald en ik ben verbluft over het eindresultaat!
Met het netwerk meegeteld bestaat dit net uit 4 delen. Super compact! Het net is in verschillende lengten te maken. Voor de meest extreme gevallen kan het net een lengte van 3,85 behalen. Net zoals bij Hans Koeslag vis ik ook nog wel eens op hoge,steile en korte dijkjes en ook nog eens met flink wat riet dat over het water hangt. Dat net is dan een perfecte oplossing met die lengte.Met wat persoonlijke details is dit net precies hoe ik het wil hebben.Wat ben ik blij!

Cor,bedankt voor je vakmanschap en de snelle "levering"!!!

Hierbij wat foto's.




















Groet,
Dale

Irritatie

Irritatie

Irritatie,een vervelend maar toch ook een interessant woord. Ik heb regelmatig last van irritaties,helaas.
Wat mij de laatste tijd echt mateloos irriteert is het “karperverzorgingsgefuhl”. Natuurlijk,de vis dient goed verzorgd te worden. Zowel tijdens de dril als op de kant. Maar waar het om gaat is dat ik nu steeds vaker die troep zie waar je de haakwond mee moet verzorgen. Als je dit niet doet dan hoor je niet meer bij de club,zo wordt je duidelijk gemaakt. Ik heb wel eens een discussie gehad met een persoon over dit goedje. Die vertelde mij dat Koikarperhouders dit ook gebruiken en daarom is het dus logisch dat wij dit als karpervissers ook zouden moeten gebruiken. Hier wringt bij mij de schoen.
De Koikarpers waar deze persoon over sprak ,groeien op in een BESCHERMDE omgeving. Dat is wat anders dan vissen vangen in kanalen of in de polders… Ik ben van mening dat je in OPEN water NIET van die troep moet gebruiken. Je gaat de vis verpesten. Straks helen die “verschrikkelijke” wonden niet meer uit zichzelf! Worden ze afhankelijk van die zooi. Net zoals de mens met al hun medicijnen. Uitzonderingen daargelaten!!!

Onthaakmatten….Hoe sommige “medekarpervissers” daar over praten….verschrikkelijk! Als ik zie hoe mensen worden afgezeken als de karper in het heerlijk malse gras ligt en dus niet op een onthaakmat ligt… Mensen! WE SLAAN DOOR!!!!! Nee,we moeten al die zooi kopen ”want anders gebeurt er misschien wel wat met de vis”. En de industrie maar handenwrijvend geld tellen…
Nu ik toch bezig ben… Materiaal……
Doodziek wordt ik van die zogenaamde grote merken. En dan vooral de schepnetten. Wat een bagger zit er tussen zeg. Fox netten…binnen een week zaten de gaten in het net. De boel liet gewoon los! Dagdag net van 130 euro… Ultimate schuifnet; belangrijke onderdelen die loslieten na een paar maanden… Soul …….spanningskoord dat brak na een maand of 3, spreiderblokken die spontaan van de steel loslaten.
Nee,de hype is nu wel zo’n beetje volmaakt. En iedereen elkaar maar afzeiken vanachter de computer. Mensen die blij zijn met het vangen van een “knolletje” worden al niet eens meer als volwaardig beschouwd. Je telt pas mee als je een vis vangt vanaf de 30 pond. We gaan voorbij het romantische aspect van deze bijzondere tak van de visserij. Alleen de ponden tellen nog,niet de vis . Sorry,gelukkig hoor ik niet bij deze verlepte en verdorven club.
Zo,dit zat mij dwars. Dit is puur wat er in MIJN hoofd zit. Ik wil hier ook geen discussie mee uitlokken en bedoel dit ook zeker niet persoonlijk!
Mensen,ga vissen,ga genieten. Gebruik je gezonde verstand!

Groet,
Dale

Zwak,ziek en misselijk..en toch vangen....

Korte impressie..... Gisteravond mosselen gegeten bij mijn schoonouders. Ik proef een mossel die niet lekker smaakt. Ik spuug hem uit maar toch blijft er een vreemde smaak achter. Thuis maak ik de boel klaar om zondagochtend te gaan vissen. Ik voel me wat draaierig. Zou dat door die ene mossel komen? Ik heb al een slechte ervaring met een haring achter de rug.... De wekker gaat om 4:30. Ik sta op en voel me echt niet lekker. Ik zit wat op de bank naar de grond te staren. Twijfel;thuis blijven of toch doorzetten? Doorzetten it is! Koffie maken en gaan. Weer met de pen en de waker op stap,naar hetzelfde watertje. De wandeling kost me veel energie. Ik voel me zwak. Alles gebeurt op automatische piloot; voeren,hengels klaarmaken,bakkie koffie. Zelfs de koffie kan mijn waardering niet krijgen. Ik zweet,die verdomde darmen en maag spelen op. Ik zie zelfs niet helder meer. De pen krijgt verdorie weer binnen 5 minuten een paar tikken. Hij verdwijnt,ik kan niet aanslaan want de pen komt vlug weer boven. De "afstand"hengel wordt weer klaargemaakt. Man,man...wat voel ik me beroerd.... Ik heb de twee bochten bevoerd. De hengel gaat naar de bocht die gister als laatste een vis opleverde. Binnen een uur controleer ik die hengel 2 maal. 2 maal heeft een zoetwatermossel/oester zich om mijn aas geklemd?! Ik kon het zien want ik trok ze boven. Na verloop van tijd lieten ze los. Ik gooi de hengel naar de zonkant,waar tevens ook de wind op staat. Ik had echt meer activiteit verwacht onder deze weersomstandigheden maar het is een doodse bedoening. Ik ril wat... Ik loop de andere voerstekken af binnen een uur. Geen vis te bekennen. Dan kom ik weer aan op de T-splitsing. Het zwikkie ligt allemaal op haar plek. Uuuuuuuuuuren gaan er voorbij.... Uit ellende ga ik mijn email maar checken op mijn mobiel. Dan..uit het niets,het is 10:45, een ziedende run op de afstandhengel! Ik schrik me het leplazarus. De vis heeft al zo'n 40 meter draad te pakken voordat ik de hengel in mijn hand heb. Dan is een baitrunnertje wel handig... De vis kan ik makkelijk terughalen. Een schub van 69 cm. is de boosdoener.

Vechten tot het bittere eind. Ik verbaas mij keer op keer over de kracht van deze vissen, van dit formaat. Ik voel me wat beter. Na deze vangst blijft het angstvallig stil...zo'n 2,5 uur. Ik stop. Ga naar huis en neem een lekkere douche ;-) Groet, Dale

Pen vs. "Vast"lood: 0-2

Ik heb er al eerder een berichtje over geschreven; het vissen met schuiflood. Het water waar ik het meest vis leent zich er uitstekend voor. Er zijn wat stekken die met de pen onbereikbaar zijn. Je moet gewoon net even te ver werpen en dat kost scherpte. Ook krijgt de wind en de lichte trek dan teveel grip op het nylon. Je gaat zitten kloten.... En dat kost vis....waar ik de laatste tijd zowiezo erg goed in ben. Ik had besloten om vandaag met 2 hengels te vissen; 1 penhengel met het pennetje en 1 hengel met het z.g. schuifloodsysteem. Het schuifloodsysteem wordt op 2 bochten op een T-splitsing uitgetest. Vaker heb ik al op deze manier mooie karpers weten te vangen. Met de penhengel ga ik mijn "gewone ding" doen. Om half 6 ben ik bij het water aanbelandt. De 2 hengels,rugtas,schepnet,Delkim en prikkers gaan mee op pad. Het is nog flink donker. Onder het lopen maak ik een aantal kleine voerplekjes. Wat is het heerlijk stil! Ik zie de nevel over het water zweven en verder de polder in zie ik een dieprode gloed. De zon ontwaakt...

Op het eindpunt van mijn voerroute,bij het hek, maak ik de hengels klaar. Eerst de penhengel. Het nieuwe hoofdlampje biedt de perfecte uitkomst.Ik monteer als laatst een breekstaafje op de pen en doop het zaakje dan in het water. Ik draai me om om de spulletjes weer op te bergen maar ik wordt door iets tegen gehouden. Ik draai mijn hoofd terug richting het pennetje. Wat?? De pen cirkelt wat rond....gaat wat heen en weer. Ik kan in de schemer nog net wat rietplukken opzij geduwd zien worden... Het pennetje ligt er koud 10 minuten in! Ik mompel iets in mezelf in de trant van "Krijg nou wat...".. De pen schuift dan in een vloeiende beweging weg. Ik sla aan en haak een stevige karper die er direct vandoor sjeest. Voelt best aan maar dan,tja het wordt eentonig,schiet de boel los... Ik ben beduusd van het gene zich binnen 10 minuten allemaal voltrekt! Ik besluit de "afstandhengel" klaar te maken. De bocht die ik wil bevissen ligt als eerste in de zon en altijd zie ik daar rietplukken door elkaar schudden. De Delkim wordt geinstalleerd. Dan de hengel. Ik monteer eerst een stuitje,dan een schuifloodje van 20 gram(meer heb ik niet) weer een stuitje en dan een kort onderlijntje op het nylon.Zo hoop ik dat ik de boel niet in de war "gooi". Het bovenste stuitje schuif ik tot zo'n 30 a 40 cm. van het onderste stuitje. Het zaakje wordt met een perfecte onderhandse worp precies op de stek gedeponeerd,zo'n 15 a 20 meter bij me vandaan.Tegen de rietplukken aan.

Afstand vs. pen....

Nu draai ik de boel langzaam strak en zo komt het schuifloodje tegen het onderste stuitje(hoop ik!) aan. Als de karper het aas pakt dan krijgt hij/zij 30 tot 40 cm. ruimte om weg te zwemmen. Zonder enkele weerstand. Die weerstand komt zodra het schuifloodje tegen het bovenste stuitje aantikt. Een licht,subtiel zelfhaak systeem! Mijn penhengel krijgt een nieuw uitdagend stekje voor zijn kiezen en voordat ik het weet hoor ik een "Bzzzzzzzzzzz" toon uit de Delkim komen! Hij zet niet door en de waker zakt en blijft hangen. Ik kijk naar het verdwijnpunt van mijn lijn en zie die langzaam verplaatsten. Toch maar even een tikje geven! Ik vang een Giebel.... Ik raak die beesten echt zat nu.... Eerst ga ik nu maar eens de voerplekjes aflopen. De andere hengel wordt aan de kant gelegd,achter het hek verscholen tussen het gras samen met de Delkim. Niemand kan het zien zo. Nu eerst eens even struinen! Geen enkel teken van leven op de voerstekjes. Binnen een uur ben ik terug bij het hek en installeer het schuifsysteem weer. Mooi,de boel staat binnen een minuut op scherp! Ik check de boel nog even en ga dan met de penhengel een meter of 3 verderop zitten. "Bzzzzzzzzzzzzzzz......bzzzzz.....bzzzzzzzzzzzzzzzzz!!!!!! De waker klapt tegen de hengel,de Delkim zoemt er op los en de slip gaat als een tierelier!!! Ik pak de hengel,blokkeer de spoel en draai de slipknop een aantal maal om. Er hangt een fijne karper aan! Yes!! En hij blijft hangen ook! De karper komt na de run wat loom over. Ik pomp de vis terug en de vis zigzagt wat voor mijn voeten langs. Na een minuut of 8 schep ik de vis. Wat een mooi beest zeg! Ik til de boel op maar...ik voel wat in het net knappen... Ik kan niet direct zien wat het is maar ik heb er geen gerust gevoel bij. De vis komt op de kant en nu merk ik wat het is; het is het spanningskoord tussen de armen van het net! WAT KRIJGEN WE NOU WEER!?!?!?!?!????? Dit ding is een paar maandjes oud? De karper wordt op de kiek gezet en weer teruggezet. 71 cm. bij 18 pond. Heerlijke vis!

Zelfde vis... Ik besluit,ondanks het kapotte net,door te vissen. Ik red me wel. Ik loop meerdere keren de voerstekken af maar op dit tussenstuk zit totaal geen vis. De bocht levert ook niks meer op. Een periode van volkomen passiviteit steekt de kop op. Temperatuur stijgt,zonnetje breekt door,vlak water.... Zo heen en weer ik wat tussen de voerstekken en de bochten. Uiteindelijk steekt er een windje op en die staat vol op de andere bocht. Ik voer hier wat verspreid en wacht het af. Na verloop van tijd verplaats ik de hengel van de "bocht in de zon" naar "de bocht in de wind". Weer verstrijkt er een flinke tijd.... De pen levert niks op. Dan...1 "Bzzzzzzzzz...." 10 minuten niks....dan weer die zoemer.......10 minuten niks. Er zit,volgens mij,vis rond te rommelen. Ik blijf scherp. Dan weer de zoem en een top die ik flink na zie bewegen! De waker is er al afgedonderd. Ik sta achter de hengel.... De lijn vliegt razendsnel strak en ik hef de hengel en geef een lichte tik. De karper knalt er vandoor! Yes!!!!!! Inmiddels is het al 12:40..... Ongeveer dezelfde grootte als de vorige karper maar dan wat meer op snelheid gebouwd. Dit beest kan er wat van zeg! Ik sta te genieten! Ik besluit me gehurkt in de slootkant te zetten. Zo ziet de karper mij minder snel en zal deze zich wat minder lam schrikken als hij dichter bij de kant komt. Het schepnet steek ik al in het water. Ik dril de karper gehurkt moe. Ik kan nu scheppen..De steel zakt wat weg..Ik pak de steel en ziet het net zelf in het water achterblijven!!! GVD!!!!!!! Geen spanning natuurlijk! Gelukkig is de karper moe want ik moet de hengel tussen de knieen klemmen en het net pakken en weer werkend maken! Het lukt. Ik krijg het net,door de armen wat te kantelen,weer een beetje op spanning. De vis laat zich weer scheppen. De vis ligt in het net maar dan valt de spanning van het net weer weg. Als ik niet oppas rolt de vis zo weer het water in. Sjongejongejonge..... Met veel gevloek krijg ik de vis op de kant. Ik wil natuurlijk niet door dit soort dingen schade aan de vis toebrengen maar hij mankeert niks. Oef,het is gelukt. En ja! Mijn 2e 70 plusser van vandaag!! 72 cm!! Wat een gaaf beest zeg!

Tweede vis.. Toch zit er iets dwars;ik heb ze niet met het pennetje gevangen ;-) Ik besluit na deze vangst te stoppen. Hoewel ik denk dat de activiteit nu terugkeert..... Om 14:00 zou ik thuis zijn... Mijn net stinkt,ik stink,mijn visspullen stinken...naar karper!!!! Tja,een verandering van tactiek en systeem kan zeker vis op de kant brengen! Pen vs. "Vast"lood: 0-2! Groet, Dale

De Bikkels

Na afgelopen dag met Hans Koeslag op pad te zijn geweest op zijn territorium,merkte Hans goed op dat wij nu officieel "De Bikkels" genoemd mogen worden. Een slopende dag was aanleiding tot deze benoeming.

3:00; de wekker gaat. Ik spring uit bed, maak eten klaar en doe alles in de bus voor de rit richting Hans. Ik heb er zin in! De rit van 1 uur en 25 minuten verloopt vlotjes en ik kom een kwartier voor de afgesproken tijd aan. Een bakkie koffie staat al gauw dampend voor mijn neus. Lekker! We babbelen wat en besluiten dan snel naar de stek te rijden. We stappen uit de auto en ik neem een teug frisse lucht. Nat gras en bos kan zo verschrikkelijk lekker ruiken....




We nemen de wandeling richting water en gaan dan ieder ons eigen weg. Ik maak een paar voerplekjes en Hans loopt direct door richting "De Brug der Zuchten". We houden elkaar op de hoogte over eventuele ontwikkelingen via de mobiele telefoon. Het blijft stil,heeeeeeeeeeeeeeel laaaaaaaaaaaaaaaaaang stil.... Ik loop wat af van stek naar stek. Het lijkt wel alsof er stilte voor de storm heerst. Ik zie vele bellenplakaatjes maar twijfel of dit allemaal van karper is. Ik zie ook brasem rondscharrelen. Tot overmaat van ramp stijgt het kwik ook nog eens snel,staat er geen wind en schijnt de zon volop. Niet goed!!


Amazing view!

Hans belt mij op over hoe de stand van zaken zijn. De pen heeft wat tikjes gehad maar meer ook niet. Hans heeft wat meer activiteit rond zijn stek gezien. Ik besluit mijn rondje af te maken en dan richting Hans te gaan. Ik stap het spoor over en ga dieper de polder in om daar mijn geluk te beproeven. Welgeteld 1 karper spot ik. De voerplekjes worden weer gemaakt en het grote wachten /zoeken begint weer. Op dit stuk staat wat meer wind en de stroming krijgt licht grip op de pen;er steekt nauwelijks een mm. van de rode tip boven het wateroppervlak uit. Opeens krijgt de pen een tik,ik zie de pen niet meer en zie de lijn lopen.... Ik sla een gat in de lucht en haak een flinke tak boven mijn hoofd. Die zijn sterk hoor! De 28/100e Shimano Technium wordt tot het uiterste getest en ik krijg de boel weer netjes terug. Toch maar een stuk draad verwijderen voor de zekerheid....
Ik loop de stekjes weer af. Niks,noppes,nada! De Brug der Zuchten wordt nu ook mijn doelwit. Ik zit aan de andere kant van de brug. Ik spot onder het lopen een stuk of 4 flinke karpers dicht bij de brug! Maar ze zijn niet aan het azen... Het leek er meer op dat ze een beetje aan het ravotten waren.Ik maak een paar voerplekjes rondom de ingang van de brug en neem plek. Opeens hoor ik een hoop gespetter galmen onder de brug. Ik dacht nog,zijn het die meerkoeten weer? Plots wordt ik gebeld door Hans. Wij hadden de afspraak gemaakt dat de eerstvolgende die belde een karper aan de haak zou hebben... Hans zat dus weer aan de andere kant van de brug. Ik hoor zijn stem onder de brug door galmen,hahaha! Hij heeft een oude bekende aan de haak! De karper zonder staart! Ik ben niet gaan kijken. Ik gruwel van dat soort mismaakte vissen. Kan er niks aan doen. Ben gewoon een schijtbak.... We vissen verder. Er gebeurt nagenoeg niks. Het is warm,ik zweet en de vis is niet actief. Hans is ondertussen naar een stekje gegaan die hem menig visje heeft opgeleverd. Ik loop nog wat oude voerplekjes af en besluit dan zijn kant op te gaan. Hij heeft toch nog een paar mooie Ruisers weten te vangen! Ook mooie vissen,maar geen partij voor de flinke karperstokken. Ik opper nog even om bij het gemaal te proberen. Niks........

Ok,even resumerend...begonnen met vissen rond 7:00 tot 16:00. Zo'n lange dag naar het pennetje turen,struinen,observeren,nadenken, gaat je niet in de koude kleren zitten. We zijn kapot.We hebben gebikkeld.

Een belangrijk punt is mij wel opgevallen in dat vochtige riet,wat over het water hangt en ik denk dat Hans "De Karperreus" daar wel iets mee gaat doen!

Wil ik nog 1 ding even over mijzelf kwijt.
Ik heb vandaag maar 2 foto's gemaakt. Mijn primaire doel is het vangen van karper waar of met wie ik ook vis. Als je keihard moet "werken" voor die ene vis en op het moment dat je een aanbeet krijgt en je bent dan net met je fototoestel bezig... Nee,dat is niet aan mij besteed. Als ik gevangen heb,dan pas maak ik veel foto's. Vissen op nummer 1. Vangen op nummer 2. Genieten op nummer 3. Hussel dit maar een beetje door elkaar.....

Hans,geweldig dat ik weer met en bij jou mocht vissen! Het is een fantastisch watertje en omgeving en prijs mijzelf zeer gelukkig dat ik hiervan af en toe mag proeven. Je bent altijd welkom bij mij!

Groet,
Dale

Het is gelukt!

Een kort verslagje...

Ik keer weer terug op een nieuwe stek. De afgelopen 6 keer heb ik daar keihard geblankt. Dit water blijft mij aantrekken omdat ik gewoon weet en zie dat er karper zit. Telkens als ik hier aan kom lopen ontstaat er lichte paniek bij de watervogels. Een teken dat hier nagenoeg geen mens komt. Ik denk dat de vogels ook de karpers met hun paniek "aansteken". De rust keert gelukkig binnen een halfuur weer terug....
Ook begin ik nu door te krijgen op welke plekken de karper wat vaker zit dan op andere plekken en kan ik mij wat beter concentreren op die plekken,waar ik nu ook de voerstekken rond creer.


Stek waar de karper veel zit en waar ik de vis heb gevangen...

Er is leven genoeg in het water; Karper en grote Brasem draaien regelmatig in dit uitgestrekte water. Azen doen de brasems al,de karper nog niet. Na herhaaldelijk de voerstekjes afgelopen te hebben kom ik weer aan op de laatste voerstek. Regelmatig loopt er een boeggolf weg voor mijn voeten. Toch komt de vis telkens weer terug. Ik besluit om bijna plat op mijn rug te gaan liggen in het gras maar wel zo dat ik net het pennetje kan zien en toch nog goed kan aanslaan. De schemer zet in,de stilte die hier heerst is precies datgene wat ik zoek! Ik lig ongelooflijk te genieten! Ja,de pen steekt op en rommelt hortend en stotend rond. De karper heeft het aas in de bek en aast gewoon door met mijn aas in de bek. Nu,aanslaan! Karper! De hengel gaat rond...Ik houd de vis strak want er zijn nogal wat vervelende rietplukken in de buurt. De extra lange steel die ik voor het net heb aangeschaft komt nu meer dan ooit van pas met deze hoge wallekant. De karper ligt in het net; een hoog gebouwde schub van 59 cm. Yes! Het is gelukt! Hierna ga ik na een andere stek.




Monteer een breekstaafje aan de pen en zoek een andere rietpluk op. Hier schiet de pen nog eenmaal weg,ik sla mis... Om 22:00 besluit ik te stoppen. Zonder hoofdlampje hier door vissen is hoogst onverantwoord.Het is hier zo verschrikkelijk donker.


Zonsondergang..wat kan het leven van een visser mooi zijn...


Ik viste met de CJW flex 12m en de Spro BlackArc volgespoeld met mijn oude,vertrouwde Daiwa Infinity Duo. Heerlijk lijntje! Haakaas; gewoon 3 korrels zachte mais op de haak. Hoe simpel!!

Groet,
Dale