donderdag 31 mei 2012

Pinkpop,bier en vissen

Pinkpop,bier en vissen. 26,27 en 28 mei. Op deze dagen werd er flink van muziek genoten op Pinkpop,door mij en 2 vrienden. Niet alleen van muziek maar ook van het lekkere frisse bier! Dat deze 3 dagen niet geheel op gezonde wijze zijn verlopen zullen velen kunnen be-amen. Een paar weken geleden had ik al een afspraak gemaakt met Hans Koeslag om weer samen te pennen. De datum van onze ontmoeting: 30 Mei. Het is niet geheel handig gekozen door mij omdat het zo direct na Pinkpop is, maar op deze manier hoef ik geen extra vrije dag van mijn werk te nemen en hoef ik ook mijn werkgever niet extra teleur te stellen! Tevens zorgt dit er ook voor dat ik mij een beetje inhoud op Pinkpop. 30 mei. De wekker gaat af. Het is 2:00. Een idioot tijdstip om je bed uit te gaan om te vissen eigenlijk. Mij maakt het eerlijk gezegd niets uit. Met een mooie visdag in het verschiet kan het mij niet vroeg genoeg. Ik heb om half 5 afgesproken bij Hans en het is een rit van 1,5 uur. De rit verloopt soepel en om 4:15 gaat de voordeur open. Eerst maar eens een lekker bakkie koffie doen! We praten wat bij,drinken snel onze koffie en dan gaan we op pad. We hadden eerder al besloten 3 wateren te bezoeken. 2 daarvan liggen aan de rand van een woonwijk. De laatste keer dat ik dergelijke wateren heb bevist was ik nog een jong jochie van een jaar of 10,dus dat was weer eventjes wennen! We maken bliksembezoeken. Het zg.‘stalken’. Geen voerplekken van te voren maken,maar anticiperen op activiteit; geen activiteit? Wegwezen. We spotten al vrij snel verschillende koi karpers en 2 mooie 20-ers(schubs). Ze liggen in een smal zijtakje van het water. Helaas,de vissen zijn druk bezig maar niet met azen. Na ruim een uur besluiten we naar een volgend water te gaan. Dit water ziet er goed uit! Aan de overkant een woestenij van struiken,die ook nog eens dicht over het water hangen. Mijn hartje slaat over!! We bekijken het water (ik wat sneller dan Hans,haha) en pak dan snel de spullen uit de bus. Ik loop een stuk langs het water en kom Hans tegen,die wat tips geeft v.w.b. stekken. Ik maak 3 voerplekjes bij een dood planten bed. Tevens is hier ook een soort van verbreding van oever aan mijn zijde. Die loopt in een flauwe bocht uit. We zien weinig activiteit van karper. Totdat….. Opeens zie ik boeggolven uit de verbrede oever komen! Overduidelijk karper… De vis(sen) schuiven telkens wat op. De route die ze afleggen is duidelijk. Ik haal mijn pen weg bij het dode plantenbed ,schuif de pen wat ondieper en werp ruim over de karper,dicht tegen de kant. Mijn hart bonkt bijna mijn voorhoofd uit! De vis komt steeds dichterbij…..De pen beweegt! Draait wat rond… Hans komt aanlopen met de zon vol in zijn gezicht. Ik geef een signaal dat hij ver van de kant moet blijven. Een visser herkent zo’n situatie meteen! Hans schuift meters op van de oever. Ai,de karper schuift weer op,de pen roerloos achterlatend. Hans komt voorzichtig bij me. Ik vertel hem het een en ander. Kijk! Daar gaat die karper weer… Hans zoekt een ander stekje op. Ik pak mijn rode maiskorrels uit de tas en sluip,ver van de kant,richting karper. Ik laat de rest van mijn spullen liggen. Ik werp in de richting van de route van de karper. Ik tril van spanning,vooral omdat ik een dikke 20-er zag springen rond dit gebiedje eerder vanmorgen. Ja! Binnen een minuut draait de pen wat,steekt dan licht op en duikt vervolgens onder. Ik sla aan maar raak niks dan lucht met de haak. Ik gaf zelfs zo’n felle tik dat de pen van de lijn vliegt en er geen lood meer aan het nylon zit. Ik zie een schitterende boeggolf van de stek lopen… Pffffff,ik snap het niet. Verder laat de karper het hier een beetje afweten. Toch zie ik uiteindelijk,in een lichte versmalling van het water,weer regelmatig een karper herrie maken. Ik sluip die kant op en leg de pen op verschillende plekjes in. Uiteindelijk,bij de derde poging,krijgt de pen verschillende korte,felle tikken. Ik sla een keer te vroeg aan maar wel is mijn aas van de haak. Snel weer aas op de haak,10 maiskorrels op het plekje,en de pen ligt er weer in. Direct krijg ik antwoord terug! De pen steekt wat op en schiet er dan vandoor! Ik sla aan maar weer mis!!! En WEER een boeggolf achterlatend. Ik word niet goed…. Ik begin erg te twijfelen aan mijn haak. Mmmmm,voelt wel scherp maar ik besluit er toch maar een andere aan te doen. Helaas laat de karper het verder afweten. Ik heb mijn kansen gehad en verprutst. Ik baal enorm en er gaan allerlei theorieën door mijn hoofd. Heeft geen zin,het is te laat. “Prutser!!” noem ik mezelf,in mijn hoofd… Ik spreek Hans. We gaan naar de polder waar wij vaker met zijn 2-en vissen. Uit ervaring weet Hans en ik ook inmiddels na daar 4 keer eerder gevist te hebben dat, mooi,zonnig,warm en windstil weer hier geen goed teken is. Zodra we aankomen voelen we die hitte al. Er is geen kabbel op het water te zien en de zon schijnt uitbundig.De 5 keer op rij met hetzelfde weerbeeld.... Maar het voorrrecht om hier te mogen vissen maakt bijna alles goed! Ik ga lopen met mijn spullen en zie al gauw hele dikke vissen tussen de lelies. Vissen waar je bijna bang van wordt. Sommige vissen zwemmen wat rond,anderen liggen apathisch tussen de buitenste lelie randen. Ik kan ze goed zien. Er zitten zeker enkele dikke 30-ers tussen,misschien nog wel tegen de 40 aan ook. Ik kan mij niet voorstellen wat er gebeurt als je zo’n vis aan de haak krijgt. Maar “gelukkig”,de vissen azen niet en we krijgen ze ook niet aan het azen. Ze genieten overduidelijk van het zonnetje. Het is prachtig om zulke beulen zo te mogen aanschouwen! Hans en ik blijven geregeld stil staan om die brede bekken te zien happen. Op een voerstek mis ik weer een aanbeet. Een flinke boeggolf schiet weer weg…. Ik vermoed karper maar later zie ik 2 giga brasems over de voerstek schuiven. Het is 15:30 en ik heb het end in de bek hangen na 3 dagen Pinkpop,bier en vanaf 2:00 uur vannacht bezig te zijn met vissen. Als ik dan ook nog brasem over de stek zie schuiven en een rit naar huis van 1,5 uur in het vooruitzicht heb,besluit ik te stoppen. Ik loop terug richting Hans en samen genieten we nog van de aanwezige,zonnende karpers. Wat een monsters en wat zou ik graag zo'n vis aan de haak krijgen... Nu ik dit schrijf ben ik al weer aardig opgekalefaterd. Energie voor 10!! Zondag ga ik weer verder met mijn vangstfobie omtrent vriend karper. Helaas heb ik geen foto’s gemaakt. Had ik geen tijd voor gemaakt. Foto’s zullen jullie binnenkort zien op het blog van Hans Koeslag! Hans, Bedankt voor je gastvrijheid en doorzettingsvermogen om mij bij jou toch mijn eerste karper proberen te mogen vangen. We zaten er dichtbij…heeeeeel dichtbij! Groet, Dale

zondag 20 mei 2012

Mager succes

Zaterdagochtend om 4:00 gaat de wekker. Na alle slechte sessies vindt ik het steeds moeilijker worden om de puf te vinden er op uit te gaan. Maarja,je bent een visser of niet en je weet dat er een moment komt dat het weer gaat lopen. Dit is wel de slechtste start ooit geweest voor mij. Ik besluit het water te bevissen waar ik activiteit heb gezien van karper en waar ik laatst ook een vis (Adriaan,de Acrobaatkarper)gelost had. Het is wederom lekker aangenaam buiten. Er hangt zo'n heerlijke voorjaarsgeur rond en hoe wakkerder ik raak,hoe positiever ik word! Bij aankomst zie ik direct weer activiteit van karper. De ervaring leert dat, in dit water en nog een ander water die ik bevis,de karper zeer vroeg actief is maar nog niet echt aast.Een ander probleem van dit water is dat je geen dekking hebt en de karpers hier zijn bijzonder schuw! Ze hebben alles in de gaten. Een reden waarom ik langer op een stek blijf. Hoe minder onrust hoe beter en ik weet dat de karpers weer op bepaalde plekken terugkomen,nadat ze geschrokken zijn. En zo vis ik actief/passief diverse plekken af. Uiterst behoedzaam sluip ik rond maar kan toch niet voorkomen dat enkele karpers schrikken... Ik pak uiteindelijk een mooie rietkam,waar ik verder moet inwerpen om te kunnen bereiken. Ik moet een metertje of 8 werpen. De pen ligt precies goed. Er staat langs deze rietkam niet meer dan 20 cm. water en al vaker heb ik hier karpers van rond de 60 cm. gevangen. Ik strooi wat pellets rond mijn pennetje. De haak is be-aasd met rode maiskorrels met de smaak van aardbei. Je weet maar nooit! Na 5 minuten gaat de pen tergend langzaam onder en aan de volgwakertjes kan ik zien dat de boel wegloopt. Ik sla aan en voel een matige weerstand. Het voelt karper-achtig aan maar kan ook zomaar een grote giebel zijn. Nee,het is toch karper! Het monster van 45 cm. ligt snel in het net. Deze vangst was rond 7:30. Hierna pak ik verschillende plekken,maar waar ik juist verwacht dat de activiteit toeneemt,neemt het juist af! En alsof dat niet erg genoeg is,de karper is gewoon verdwenen! Nergens meer activiteit. Ik krab wat achter mijn oren. Ik had nog een ander mooi stekje gezien,maar ik zie daar een autootje staan. Dit autootje zie ik ook al 3 dagen hier rondrijden. Deze man bevist enkel de buizen,overstortjes en sluisjes. Ik zie hem meer rondrijden dan vissen. Eerlijk gezegd irriteer ik me mateloos aan deze vent,met zijn onrust makende activiteiten... Ik besluit een andere stek op te zoeken op nog geen 5 minuten rijden van deze stek. Daar aangekomen moet ik door het flink hoge gras en ander spul lopen. Ik sta er niet bij stil en loop zonder na te denken het hoge gras in. Meteen is mijn broek doorweekt en voel ik de druppels over mijn benen lopen. Tot overmaat van ramp zie ik hier ook totaal geen activiteit van vis. Dan maar naar "de oude,vertrouwde stek." Ai,bij aankomst zie ik 2 auto's staan. Aha,dacht ik...dus zo'n dag wordt dit..... Gelukkig,van een visser(behalve mezelf) ontbreekt elk spoor. Maar behalve dat van andere vissers elk spoor ontbreekt,ontbreekt hier ook elk spoor van karper! Langzamerhand word ik steeds gekker... Geen rimpel,geen boeggolf,geen belletje...helemaal niks. Ik ga bij het hek zitten,be-aas mijn haak met een pellet,strooi er een stuk of 10 omheen en ga het maar lekker afwachten. Het vertrouwen om nog een mooie vis te vangen is verdwenen. Het pennetje blijft roerloos.Kijk,daar komen die koeien weer aanlopen. Normaal gesproken vormen ze totaal geen probleem: ze kijken eventjes en lopen dan weer verder. Ditmaal niet! Ze blijven op een metertje van mijn rug staan. Er gaat er zelfs eentje bijna met mijn schepnet vandoor! Nou,ik aai er eentje op z'n neus. Een boer zegt dat ik "pittig wat bekoiks heb" en moet wat lachen. Wat voor dag is dit vandaag!!! Ik besluit van de koeien weg te lopen en te stoppen. Ik loop,na een half uur gezeten te hebben,weer terug naar de bus. Er valt geen eer meer te behalen vandaag.... Groet, Dale

donderdag 17 mei 2012

Moedeloos...

Er staat een lekker,licht briesje vandaag.Het is aangenaam. Na de oudste dochter weggebracht te hebben naar een groot kinderfeest in het dorp,ga ik vissen. Vol goede moed(zoals de afgelopen keren...)keer ik naar het mooie polderwater en heb toch wel wat verwachtingen vandaag. De wandeltocht begint en de voerstekken worden gemaakt. Onder het lopen merk ik al dat er zeer weinig activiteit van vis is en karper in het bijzonder. Nouja,wel vaker word je op het verkeerde been gezet door die mooie vissen. Na de lange wandel-,en voertocht keer ik terug naar het eerste voerplekje.Geen enkel teken van leven. Omdat het zo rustig is blijf ik wat langer hangen op de voerstekken. Normaal blijf ik zo'n 20 minuten op een plek hangen,nu doe ik er 45 minuten over. Er gebeurt helemaal niks...de sloot lijkt wel leeg. Wat een verwarring. Vorige week zat de sloot nog barstensvol vis. Ik begrijp er helemaal niks meer van. Van 11:30 tot 14:45 heb ik geen enkel stootje of ander bewijs van vis gezien/gekregen. Ik raak er nu wel een beetje moedeloos door. Hoe is het toch mogelijk dat ze er niet zitten,ondanks deze ideale dag? Desondanks denk ik dat het weerbeeld van de laatste tijd hier zeker een oorzaak van kan zijn;die wispelturigheid. Ik besluit een andere stek te gaan bezoeken,vlakbij mijn huis. Voor de verandering is het hier windstil! Ik parkeer de bus,pak mijn spullen en wandel de weilanden op. Direct zie ik karperactiviteit! Kijk,ik heb een goede keuze gemaakt. Ik begon al wat aan mezelf te twijfelen de afgelopen tijd. De karper is hier zeer actief. Op veel plekken zie ik schuimplakkaten,rietplukken die hevig schudden,boeggolven en dikke v-sporen. Ik begin weer te genieten! Ik maak geen voerplekken maar ga actief vissen. Ik verplaats me richting activiteit van vis. De manier die mij eigenlijk het meest aanspreekt. Ik leg de pen in en strooi er enkele maiskorrels omheen. Na 10 minuten krijgt de pen een tik,gevolgd door een boeggolf..... Ik verplaats me naar een andere rietpluk.De pen wordt ingeworpen. Weer voer ik enkele maiskorrels rond de pen. Na een paar minuten valt mij op dat ik dichter op dit stekje kan zitten middels een opening tussen de rietplukken.Dat scheelt me een stuk uitstaand lijn. Daar zit ik er direct op. Ik draai het spulletje in en verplaats me schuifelend richting open plek(je). De pen wordt voorzichtig op de stek gedropped......bovenop een karper, getuige de boeggolf..... SjongejongeJONGEHHHHH!!!!!! Ik besluit naar de overkant te gaan. Daar zitten ze immers ook. Continue kan ik de activiteiten van vriend karper zien. Ze zitten werkelijk overal;in het riet,in het midden...Maak maar eens een keuze.... Ik pak een plekje waar ik vaak het riet zag schudden. De pen wordt op nog geen 50 cm. van me vandaan geplaatst, precies naast een rietstengel. Weer strooi ik enkele maiskorrels rond het haakaas. Al snel zie ik een rietstengel achter mijn pen compleet omver geduwd worden! De pen krijgt 2 korte,lome tikken en verdwijnt dan snel. Ik sla aan op Adriaan,de Acrobaatkarper! 5 keer achter elkaar maakt de vis salto's in de lucht! Wat een wilde zeg. Ik kan zien dat het om een vis tussen de 60 en 70 cm. gaat. Wat een mooie kleuren! De halsbrekende toeren van de vis hebben resultaat...de haak wordt gelost.... Eventjes stort mijn wereld in elkaar.... Ik vang daarna 2 brasems.Keurig in de onderlip gehaakt. Het is 17:40. Ik stop. Moedeloos is het enigste juiste woord wat ik kan vinden voor vandaag. Eigenlijk geldt dit voor de laatste paar sessies.Het tij MOET keren. IK moet het tij keren. Het tij ZAL keren.... Ik heb ze in ieder geval weer gevonden. Groet, Dale

maandag 14 mei 2012

Geheimen van het water

Vanmiddag heb ik gevist. Geen enkel spoor van karper maar wel heb ik iets interessants gezien. Ik zit op een niet nader te noemen locatie te vissen,op een voerplek. Opeens zie ik in het midden van de sloot(zo'n 3 meter bij mij vandaan) Een flinke bellenplakkaat. Niet een gewone,maar een plakkaat zoals je ze wel eens ziet als er flink wat lucht vanaf de bodem opstijgt die niet door vis wordt gecreerd. Grote bellen die snel uiteenspatten. Ik heb dit soort bellen nog nooit gezien op deze stek en op dit water. Afijn, dit herhaalt zich nog 2 keer en lijkt zich ook zeer licht te verplaatsen. Mijn aandacht is gegrepen. De bellen zie ik niet meer terug, totdat...... Ik keer terug bij mijn 1e voerstek. Er gebeurt heel lang niets. Ik hoor de koeien loeien en kijk richting de koeien. Op het moment dat ik weer naar mijn pennetje kijk zie ik de pen wervelen tussen de kolken van iets wat bewoog! Ik ben nu scherp."Iets" rolt door het water op een meter afstand van me. Telkens kan ik net niet zien wat het is. Tot 2 keer toe rolt het "iets" verder weg van mijn stek en laat ook precies de bellenplakkaat achter die ik eerder al zag. Ik verwacht dat er vast wel een watervogel boven komt,maar nergens komt er iets naar boven. Dit is best wel spannend eigenlijk! In deze contreien is de laatste tijd een ander soort vis gevangen. Ik durf het niet te zeggen want anders zet ik mezelf misschien voor paal.... Maar er is een bepaalde vis waar mijn gedachte naar uitging. De bellen waren niet van karper,dat was duidelijk.De kolken/boeggolven/geschrokken gedrag waren compleet anders dan karper of brasem of wat dan ook... Ik weet het niet. Ik heb dit nog nooit eerder gezien... Groet, Dale

dinsdag 8 mei 2012

80 cm. Glasoog....

Vanmiddag stond vissen op het programma. Ik besluit naar een nieuwe stek te gaan om daar mijn geluk te beproeven. Dit wordt de 3e keer dat ik daar vis. Het wordt de eerste keer dat ik met mijn eigen deegcreatie ga vissen. Na wat aanpassingen aan de samenstelling van het deeg blijft het nu wel goed aan de haak zitten. Ik maak 3 voerstekken met harde mais en hennep en vis daar bovenop met het deeg. Er is weinig leven in de brouwerij. Mijn eerste voerstek heb ik gemaakt op een stek die naast een brug is. Aan de ene kant heb je het kanaal en onder de brug door heb je de poldersloot. Een ideale plek om karper te onderscheppen,lijkt mij!! Het is ook deze plek waar al het activiteit vandaan komt. De pen krijgt regelmatig felle tikken te verduren. Plots zakt de pen langzaam weg.. Ik tik vast en voel iets massiefs aan de andere kant van de lijn! Ik juich al in mezelf... De vis blijft diep en onderneemt een sprint. Ik begin al wat nattigheid te voelen... Het explosieve blijft uit,maar het voelt wel zwaar aan allemaal. Ik krijg de vis naar boven en krijg een glimp van de rug te zien en op het eerste gezicht een gehavende rugvin. Ik denk dat ik met een oude strijder te maken heb. Dat het een oude strijder is,is zonder meer waar maar het is geen karper! Het is een bak van een glasoog! Ik schrik me te pletter en raak zelfs eventjes in paniek. Wat een aparte manier van vechten hebben deze vissen zeg! Gebonk,korte zware uitvallen en 3 salto's later kan ik de vis scheppen. Mijn hemel....wat een bak! De onderlijn heeft zich goed gehouden. De haak zit in de hoek van de bek. Met de onthaaktang is de haak er zo uit gewipt. Ik sta te trillen op mijn benen. Ik durf de vis niet vast te pakken voor een mooie foto. Geen genoeg ervaring mee. Dan maar een foto met de vis in het net.
De "boosdoener"... Ik meet de vis en kom uit op 80 cm. Eigenlijk nog wat groter,maar ik kan niet helemaal goed meten met de vis in het net. Ik denk eerder dat de vis 85 cm. is... Ik zet de vis netjes terug via het schepnet. De vis gaat er vandoor en ik kijk de vis nog even na.... Wat een vreemde ontwikkeling zeg. De eerste vis op mijn deeg is snoekbaars.... Ik vis nog even door en vang nog een brasem die ik vals gehaakt heb. Nu is het echt tijd om te stoppen!
Groet, Dale

donderdag 3 mei 2012

Oer Hollandse karper,regen en paai

4:45.... De wekker gaat. Ik spring fit uit bed. Ik heb er zin in en om de een of andere reden,vol vertrouwen. Ik ga nu wat beter voorbereidt te werk. Ik heb nu verschillende aassoorten mee,zodat ik in ieder geval verschillende wateren kan bevissen. Ik heb immers de hele dag. Het is ook de laatste van deze week die ik kan benutten. De eerste stek die ik voor ogen heb is de moeilijkste, in mijn ogen en daar ga ik met mais uit blik vissen. Het is nog een beetje schemerig en flink bewolkt als ik arriveer. De temperatuur is gevoelsmatig niet verkeerd. Terwijl ik kleine,compacte voerstekken maak,zie ik aan de overkant veel activiteit. Het is paaiende brasem,concludeer ik na het zien van wat flinke vissen. Het gaat dus echt los.. Ik voer met mais uit blik en met een thuis klaargemaakt deegje, bestaande uit aardappel,hennep,hennepolie,broodmeel en kattenvoer uit blik. Ik heb duidelijk iets fout gedaan bij het maken van de deeg. Thuis voelde het nog goed aan,maar als ik het nu aan het haakje wil doen dan voelt het veel te slap aan. Werk aan de winkel dus. Ik stap op blikmais over als haakaas. Het gras heeft ook eventjes een groeispurt gemaakt in de afgelopen dagen. Al snel loop ik met zeiknatte voeten en vochtige benen rond. Vorig seizoen deed ik dus steeds steevast de regenbroek aan. Had er eventjes niet bij stilgestaan.... De voerplekken worden om beurten afgevist.Ik geniet met volle teugen. Heerlijk om hier te zijn.Totale rust! In de verte klinkt gerommel en ik zie een flinke bui aan komen rollen. De bui scheert rakelings langs mij. Maar daarachter komt er nog een aan.. Terwijl ik mij op de 2e voerstek neervlij en mijn pennetje deponeer kijk ik eventjes naar de lucht. Misschien is het al tijd om de Poncho vast aan te trekken?
Ik kijk weer terug naar het pennetje en zie net nog de volgdrijvertjes vertrekken! Ik sla aan op een machtige torpedo karper. De vis knalt naar de overkant,maar ik kan de vis redelijk eenvoudig terug dirigeren. Daarna scheert de vis van links naar rechts aan mijn oever. Na een minuut of 5 kan ik de vis scheppen. Yes!! Superblij met deze vis op dit moeilijke water. De torpedo meet 67 cm. en is een en al spier. Als ik de vis wil oppakken trekt 'ie zich continu krom. Ik kan er nog net een redelijke foto van maken. Ik zet de vis terug via de onthaakmat en kijk m langzaam na. Jij hebt mijn week goed gemaakt!!
Direct nadat ik de vis heb teruggezet breekt de hel los; regen,regen en nog eens regen. Ik trek de poncho aan en zoek mijn volgende plek op. Die levert helaas niks op. Terwijl de regen nog eventjes flink aantrekt,besluit ik weer naar mijn eerste voerstek te verplaatsen. Die poncho is ideaal als je blijft zitten,maar als je gaat struinen.... Mijn benen raken nu doorweekt. Het is een grote kledderboel en ik sop mijn schoenen uit. Het water zie je bij de vetergaten eruit komen. Wat helpt is het windstille weer,de temperatuur en de vangst. Als het hard had gewaaid,dan was je snel thuis... Ik vang nog een brasem en daarna is het gebeurd. Ik wil nog gaan kijken bij de oude,vertrouwde stek. Beslissing gemaakt en om 11:30 arriveer ik op de stek. Bij aankomst weet ik het eigenlijk al. Nee,nu zie ik het duidelijk; de karper is overduidelijk aan het paaien. Ik begin te vissen op de T-splitsing.
Zinloos,dacht ik nog. De karpers zijn uitzinnig! Dit is ook dat ik het voor de eerste keer zo dichtbij meemaak. De karpers duwen elkaar bijna op de kant. Met z'n 4-en,met z'n drietjes...Het maakt niet uit. Na een half uur haal ik het aas uit het water en ga dan even genieten van het schouwspel. Wat een bruutlingen zijn het toch. Het water is een massa van kolken,V-sporen,karpers die allemaal in de kanten zitten. Ik film wat met mijn mobiel en maak een paar foto's. Ik besluit te stoppen. Het risico om een vis vals te haken is levensgroot en het voelt ook niet goed om nu te vissen terwijl ze met het liefdes spel bezig zijn. Ik laat ze met rust en ga de warme douche opzoeken.... Missie geslaagd!! Groet, Dale

dinsdag 1 mei 2012

Gemengde gevoelens II

Koninginnedag,een dag die ik v.w.b feest waardeloos vindt. Ik ga werken en besluit tot 13:00 te werken en daarna met het pennetje de karper te belagen. In de ochtend voel ik die warmte al;vol met mijn kop in de zon,een sleuf spittend en een put plaatsend.Het zweet gutst van mijn lichaam. De karper moet dit mijns inziens ook heerlijk vinden! Vol vertrouwen beeindig ik de werkdag en ga de,natuurlijk,vretende karpers belagen. Hoe anders is de werkelijkheid... Ik arriveer op de stek en speur het water af naar activiteit. Wat mij een beetje doet twijfelen is dat ik geen blikmais bij me heb. In dit water is gebleken dat met harde mais(nog) nauwelijks iets te vangen is.Ik heb dus harde mais en als troef kattenvoer uit blik mee. Ik maak de voerplekken in orde en bevis ze vervolgens. Het is mooi;flinke wind,zon vol op mijn kant,alle vertrouwen. Telkens als ik wat langer zit op een stek,dan klappen de karpers uit het water. Ik zie veel torpedo-achtige vissen uit het water knallen. Het zijn de door mij zo fel begeerde verwilderde karpers... Op 30 meter afstand zie ik een grote vis van minimaal 80 cm,donkerbruin en een lichtgele onderbuik tot wel 4 keer uit het water klappen.Wat een vis! Helaas,ik vang niks vandaag.Ik kan geen enkel aasgedrag verder ontdekken.Ze zijn helemaal dol,maar niet op het aas.... Met de staart tussen de benen druip ik af.... Terug in de realiteit... Vanmiddag poging 2... Het weer voelt goed aan. Ik werk tot 15:30 en dan is het vissen geblazen. Ik besluit naar de oude,favoriete stek te gaan. Bij aankomst is er wederom niemand aanwezig. Ik zie direct overal V-sporen in het water. Boeggolven knallen uit de kant;het water is een grote massa van activiteit.Ik maak direct een denkfout;"Dit wordt vangen vandaag"... Ik maak de voerstekken..er is nauwelijks interesse van de vissen in het aas. De pen krijgt een tik en zakt dan rustig weg...Hangen!!! Maar,helaas vals gehaakt. Dat voel ik direct en is ook duidelijk waarneembaar als ik continu de staart van de vis te zien krijg. De haak schiet los. Wat mij opvalt,in dit water en ook in het water waar ik op Koninginnedag heb gevist,is dat de vissen hier zeer paniekerig/speels bezig zijn. Het lijkt wel bijna op paaigedrag. Maar dat lijkt mij onmogelijk. Ook valt mij op dat de vissen op de stek van vandaag extreem schuw zijn. Bijvoorbeeld; ik verplaats de hengel licht.Bam,meteen 2 boeggolven uit de kant. Ik moet licht hoesten;Bam,meteen weer een giga boeggolf op de stek...Ze zijn schuw op deze stek,maar zo schuw heb ik ze nog niet meegemaakt... Ik rol mezelf op op de kant,op de knieen en dan de armen om de knieen heen gevouwen. Het maakt niet uit,ze zien me...Toch heeft dat wel iets. Er moeite voor moeten doen hoort erbij. Het vissen is een kunst op zich. Toch raak ik wat gefrustreerd door de afgelopen 2 dagen. Er moest toch iets te vangen zijn? Het is me niet gelukt. Door talloze oorzaken. Bij terugkomst bij de bus word ik ook nog getrakteerd op een inspecterende visser die ook een watertje heeft ontdekt... Nee,dit wordt niet mijn week,maar doorzetten zal ik! Ik ga een borrel doen. Groet, Dale

maandag 23 april 2012

Gemengde gevoelens

Volgend weekend gaat mijn gezinnetje met mijn schoonouders een weekje naar Texel... Helaas,na lang tobben heb ik besloten thuis te blijven vanwege een klus die ik precies in die week kan en moet doen. Voordale;ik ga de hele,godganse week in de avond vissen :-D. Het zal een lange en vermoeiende week gaan worden met slecht eten en hopelijk wat karpers. Nadale ; Wat ga ik de kids en Floor missen...een week alleen thuis....geen dames om mij heen...geen verhalen over de dag..geen leven in de brouwerij... Gelukkig werk ik de hele dag.Vreemde gewaarwording,alleen opstaan en alleen naar bed gaan.... Alle remmen gaan losgelaten worden op de karper! Plannetjes worden gesmeed,stekken gaan door het hoofd en vooral wordt het weer nauwlettend in de gaten gehouden. De ondiepe polders zijn het meest vatbaar voor (plotselinge) weersveranderingen en ik wil, uiteraard, het meeste rendement halen uit deze toch wel unieke situatie! Groet, Dale

zondag 22 april 2012

Karperslijm en Hollandsch weer.

Om 5:30 gaat de wekker. Ik ben gisteravond lekker vroeg naar bed gegaan,na het in orde maken van de spulletjes. Zou het vandaag dan gaan lukken? Het weer voor vandaag zou onstuimig zijn,zo is voorspeld. Ik besluit dan ook om naar mijn oude,favoriete stek te rijden. Ik hoop er maar op dat, door de weersberichten,er weinig vissers actief zullen zijn. Groot is dan ook mijn blijdschap als ik bij het naderen van het water geen enkele auto zie staan! Het is een wonder... Ik stap uit de bus, pak mijn spullen en neem een diepe teug van de frisse lucht. Zo in mijn eentje voel ik mij op mijn best. Het is lekker kalm weer ook. Ik maak 5 voerplekken. 4 voerplekken maak ik bij jong,opkomend riet,stengeltjes die wat verder in het water staan en de laatste maak ik bij de T-splitsing. Ik maak vandaag gebruik van een licht,zwevend aangeboden aasaanbieding. Gewoon eens eventjes kijken wat dat mogelijk zou kunnen opleveren. Ik begin bij de T-splitsing en schenk mezelf een lekker heet bakkie koffie in. Het is gewoon weer genieten,zo langs het water. Al snel zie ik dat er veel meer activiteit van vis is,dan de weken hiervoor. Niet perse karper,maar gewoon, vis. Dat geeft me wel wat zelfvertrouwen. Ik merk dat ik toch wel vaak richting het kleine parkeerplaatsje aan het begin van de sloot kijk. Ik ben gewoon een beetje bang voor meer volk. Een klein beetje opgejaagd zelfs..... Na een uurtje verplaats ik mij naar de 2e voerstek. Ik heb de voerplekjes gemarkeerd met een stukje rood/wit afzet lint,wat ik aan het prikkeldraad van het hek heb bevestigd. Ideaal! Het pennetje wordt op een kleine meter uit de kant gezet,op een diepte van zo'n 40 cm., mooi tussen de rietstengels. De wind steekt wat op. Ondertussen doet de zon flink haar best. Dit weerbeeld had ik eigenlijk niet voor ogen vandaag. Er zouden buien met onweer over mij heen trekken... Ik vind het niet erg hoor. Uit het niets(8:15) krijgt het pennetje een licht zakkertje. Ik sta weer op scherp. Dan een paar minuten niets. Ik zie een stengel een tik krijgen en daarna zakt mijn pen loom weg. Ik wacht tot de volgwakertjes ook vertrekken en zet dan de haak.Het gevoel wat ik krijg als ik de vis aan de andere kant van de lijn voel is bevrijdend te noemen. Euforisch zou ik haast zeggen! De karper zwemt loom weg en neemt daarna een flinke spurt. Dan is het alweer snel gebeurd. Als ik de vis zie is hij toch groter dan ik eigenlijk verwachtte. En tonnetje rond! Wat een mooie vis zeg.Schepnet ligt in het water,ik dirigeer de vis boven het landingsnet en hoppa; de eerste karper van 2012 is een feit.Ik schat de vis tussen de 64 en 67 cm.
Ik was helaas mijn statief vergeten dus het is niet zo'n hele mooie foto geworden,maar die kop van mij hoef je natuurlijk niet altijd te zien... Mijn dag is in ieder geval al goed. Ik bevis de andere voerstekken,maar daar is geen eer te behalen. Ik vervolg mijn weg vlot weer terug naar de T-splitsing. Hier gaat het snel. Ik zit amper 10 minuten of ik zie de rietstengels alweer wat bewegen. Dan gaat de pen in een vloeiende beweging onder! Ik wacht weer tot de volgwakertjes vertrokken zijn en dan sla ik dus een gat in de lucht,een flinke boeggolf achterlatend... Shit! Was dat zomaar nummer 2?? Pfffff,door de adrenaline kloppen mijn ogen zowat uit mijn kop.... Ik besluit nog even te zitten,groet een vrouw die met haar hond voorbij komt wandelen en aanschouw een grijze bus aan de overkant,die overduidelijk een visstekje aan het zoeken is. Ondertussen zie ik de vrouw met hond regelmatig naar het hek met prikkeldraad lopen. Ik sta er niet bij stil..... En het busje komt steeds dichterbij. Blijft telkens even stilstaan om dan weer 10 meter verder te rijden.... Hij rijdt nu ter hoogte van waar ik zit. Ik blijf diep in de kant zitten,hopende dat ze mij niet zien. Ze blijven 10 minuten staan en besluiten dan om te keren.Ik slaak een diepe zucht.... Ik wil de andere stekken weer bezoeken,maar.......... waar zijn die markerings lintjes gebleven???? Ok Dale,ff rustig ademhalen...vrouw....hond.....dicht bij hek paar keer....1....2......3....10... Lieve mevrouw,ik begrijp uw natuurlijke opruimingsdrang,MAAR DOE DAT DE VOLGENDE KEER ALS IK KLAAR BEN MET VISSEN,JA! IK RUIM MIJN TROEP ZELF WEL OP! Gelukkig ken ik de stekken wel uit mijn hoofd,maar toch. Er komt een behoorlijke stroming opzetten en de wind begint ook steeds harder te waaien. Het is moeilijk om de boel netjes op zijn plek te houden.. Op de T-splitsing is er een flinke golfslag ontstaan. Een flinke kale plek,zo'n 10 meter bij mij vandaan,gevolgd door een boeggolf laat mij eventjes schrikken. Dit zag er groot uit. Maar helaas,de boel valt stil hier. Ik besluit de resterende 2 uurtjes van mijn visochtend op een andere stek af te maken.
Ik pak de boel in en rijd naar een stek waar ik mijn pb enkele seizoenen geleden na 5 minuten vissen te pakken had.De wind staat hier vol op mijn snufferd.
Man,man. Ik schat een lekkere kracht 7 hier,zo met die weilanden voor mijn neus. Ik maak 3 voerplekken. Een voerplek met harde mais en tijgernoten en 2 voerplekken met mais uit blik. De voerplek met harde mais en tijgernoot blijft stil,maar de voerplekken met zachte mais leveren aanbeetjes op. Net niet genoeg om door te zetten. De tijd is op en ik vind het allemaal prima zo. Het net stinkt weer naar karperslijm en ik ben meer dan tevreden! Op naar de volgende. Groet,

vrijdag 20 april 2012

Karpervissen en muziek

Muziek... Muziek is een 2e hobby van mij. Muziek en karpervissen gaan hand in hand met elkaar,wat mij betreft. Muziek is emotie,(karper)vissen is emotie. Ik hou voornamelijk van de wat melancholische muziek stijlen. Denk aan; Mogwai,Explosions in the Sky,Deftones,The Twilight Sad,iLikeTrains..noem maar op. Allemaal muziek gestoeld op emotie.Met juist dat soort muziek denk ik vooral aan karpervissen; vroeg opstaan,mist,opkomende zon,een met de natuur,jagen,JAGER! De muziek zet mij op scherp.Alles wordt voorbereidt met muziek op de achtergrond.Die muziek geeft mij energie,keer op keer. Als ik ga vissen zitten er altijd bepaalde nummers in mijn hoofd die ik continue neurie.Zachtjes,uiteraard. Het is een van die dagen,een dag uit duizenden. Een nummer van de Deftones zit in mijn kop. Ik vang 3 70 plussers.http://metdepenopkarper.blogspot.com/2009/05/donderdag-21-mei.html Het nummer zit de hele dag in mijn kop.Het gaat allemaal "vanzelf". Soms sta ik wat verloren aan het water.Op dat moment komt er een nummer in mijn hoofd op en die geeft nou vaak het laatste zetje om door te bikkelen.... Wie weet wat aankomende zondag brengt....;-) Groet, Dale

zondag 15 april 2012

Tussen wuivend riet en Nuon windmolens

Wuivend riet, windmolens en weilanden. Dat heb ik vooral gezien vandaag.Vervelend vind ik dat allerminst.
Ik bevis een nieuwe sloot.Een sloot die in elk geval een paar kilometer lang is en aan beide oevers begroeid is met riet,echt van dat hoge spul.In de zomer wordt het hier lastig vissen vanwege het riet,maar in de wetenschap dat geen enkele visser(tenzij een penvisser)er hier heil in zal zien om te gaan vissen,stemt mij vrolijk.Ik probeer ook deze sloot vanwege het feit dat hij direct aan het kanaal sluit.Het is hier ook net iets dieper dan de polderwateren die ik normaal bevis. Langs de kant staat er grofweg een meter tot 1,5 meter water.De karpers kunnen alle kanten op hier.
Ik begin aan de lange wandeling langs het uiterste randje van de weilanden. De boeren hebben de weilanden helemaal in gereedheid gebracht en ik wil hun gewassen niet beschadigen. Ook hier weer een steile wallekant. Ik glij her en der een paar keer bijna uit maar weet me recht te houden. Het gaat toch vrij soepeltjes en van gestamp is geen sprake. Ik maak de voerplekken. De wind staat wel vol op mijn kant. Dat vind ik nu wat minder, maar ik zie vandaag meer als een verkenningstochtje langs het "nieuwe" water. Na de voerplekken gemaakt te hebben,blijf ik even halt houden op de laatste voerplek.
Ik maak mijn penhengel in orde en dat is nog een hele opgave met die keiharde wind. Het lukt natuurlijk en dan keer ik terug naar de eerst gemaakte voerplek. Ik moet mijn pennetje 1 keer bijstellen. Ik doop de pen voor de 2e maal in het water en de pen gaat in 1 vloeiende beweging door,richting bodem. Ik wacht eventjes. Mmmmm,toch maar even kijken.Ik maak contact en er blijkt een vis aan te zitten! Een brasem nog wel... Die heeft het aas gegrepen in de vlucht naar de bodem! De vis verweert zich best kranig maar is niet opgewassen tegen de 1,75 ponder en 26/100... De vis is gauw terug in zijn element. Tegen beter weten in leg ik het pennetje weer op dezelfde plek.Ik wil eerst gewoon ff een heet bakkie koffie nuttigen. Daar heb ik nog geen tijd voor gehad. Ik blijf ook meteen een uur zitten op de stek. Na dat uur wil ik verkassen,maar de boel blijkt vast te zitten onder water. Ik probeer het een en ander, maar de boel breekt. In de volle wind maak ik een nieuw onderlijntje. Die beaas ik met harde maiskorrels en piepschuim balletjes. Dit heb ik uitgetest thuis totdat ik een mooi uitgebalanceerd aasje had. Helaas,de karper geeft op elk van de licht aangevoerde stekken niet thuis en ik besluit naar een ander watertje te gaan. Die ligt wat meer in de luwte. Hier kom ik vaker terug want ik vind dit een zeer interessant watertje. Aangekomen bij het andere water constateer ik inderdaad meer luwte. Ik kan hier volledig in de kant duiken met een dijkje achter mijn rug. Geen mens die me ziet,geen vis die me ziet. En ook nog eens het zonnetje vol in het gezicht. Eventjes genieten dus. Het is soms zelfs warm.Ik voer een paar plekjes aan en vis die weer af. Geen enkele tik op de pen. Er is buiten het zeer diverse, aanwezige gevogelte,geen enkel teken van leven. Ik struin een paar keer de plekjes af,maar mijn benen voelen loodzwaar aan. De redelijk zware tocht bij het eerste water heeft mij meer energie gekost dan ik had verwacht. Het is 13:15.Ik besluit te stoppen. Na 6 uur geen stootje gezien te hebben is mijn vertrouwen wat weggezakt. Ik ben ook moe van de wandeltochten over zwaar terrein. Volgende keer maar weer! Groet, Dale

woensdag 4 april 2012

Afzien,gedachten verzetten en bikkelen

Afzien,gedachten verzetten en bikkelen. De afgelopen 2 dagen waren geweldige dagen; rustige weersomstandigheden,lekkere temperaturen.Het gaf mij goede hoop voor de visdag van vandaag,samen met Hans Koeslag. Een afspraak hadden wij een week of 2 geleden gemaakt en vandaag was die dag! De weersberichten voor vandaag waren allerminst gunstig te noemen. Veel wind en maxima van 6 graden… Wat een verschil met de afgelopen 2 dagen! Ik voel mij er niet gerust op en besluit,in overleg met Hans,voordat we de polder induiken even wat voerplekken in het kanaal te maken. Eventjes een back-up voor het geval dat… Het kanaal……sjongejongejonge…..Ik doe een stap uit de bus en ik waai al zowat uit mijn wandel/bergschoenen… We maken snel de voerplekken en binnen 10 minuten zijn we alweer onderweg richting polderwater……met koude handen aan het stuur…. We arriveren bij het water. De wind staat vol in de lengterichting van de sloot.We hebben dus geen enkele beschutting en de karper dus ook nagenoeg niet. Mijn zelfvertrouwen krijgt hier al een klein deukje. Hans en ik lopen samen langs het water,de wind trotserend en de verdorde gele rietstengels in aanzicht. Een zeer laaghangende bewolking maakt het er ook al niet gezelliger op. Ondertussen beginnen tractors het land te ieren. Ik houd van die geur…kan er niets aan doen. Al van kleins af aan. We zoeken plekjes en bevoeren plekjes. Ondertussen worden de handjes al kouder…. We pakken ieder wat stekken. Weinig leven. Ik voer wat bij de buizen,waar het net eventjes dieper is. Ik pak nu een van die buizen en verbijt de kou… Hans zit er ook goed ingepakt bij,maar toch hebben we flink last. Oei! Opletten! De pen zakt uit het niets een cm.blijft eventjes zo staan en loopt zeer traag weg. Ik sla….Mis! G%$#^^me! Dit was er gewoon een! Ik bel Hans met dit bericht en zeg dat we ff moeten blijven volhouden. Het blijft bij deze aanbeet en een flinke vis die uit het water springt… We besluiten ons op te warmen bij de auto en even te bespreken wat we gaan doen. Het kanaal lijkt ons uiteindelijk toch niets vanwege de straffe wind die daar stond. Die was mogelijk daar nog straffer dan hier. Dat zouden we nooit lang volhouden. Hans oppert het idee om toch naar “mijn” ,tot voor kort, favoriete stek te gaan. Het feit dat we op een doordeweekse dag vissen en we misschien wel in een redelijke luwte terechtkomen doet ons snel beslissen; inpakken en wegwezen! Daar aangekomen maken we ieder wat voerplekjes en gaan daarna even relaxed een vers! gezet bakkie van Hans nuttigen. Hans,bedankt! Lekker ff een heet bakkie… Daarna gaan we aan de slag.Ik heb ook een plek gemaakt bij de T-splitsing.Deze stek heeft mij zo vaak een karper opgeleverd,die kan ik niet links laten liggen. De duiker levert niets op en na een uur besluit ik naar de T-splitsing te wandelen. Hans heeft ook nog weinig leven gezien,maar heeft her en der toch wat bellen waargenomen. Misschien dat er wat mensen hun telefoon daar in het water zijn kwijtgeraakt? Hans komt na verloop van tijd mijn kant oplopen. Hij neemt plek op zo’n 20 meter bij mij vandaan. En toch,na verloop van tijd dringt die kou weer binnen… Hij neemt een steeds prominentere plek in… Ik ril wat…. Ik krijg geen tik op de pen. Hans krijgt een megawoeste aanbeet waar niet op te slaan viel. Een kenmerkende aanbeet in dit water. Ook heeft Hans nog een karper weg zien knallen uit de kant onder het lopen… Ze zitten er dus toch! Ik krijg het steeds kouder. Ik kan ook mijn gekookte eitjes niet meer eten omdat ze compleet geplet zijn.Werkt ook niet echt mee. Ik hoor Hans een zwiep geven en zie hem in zwaar gevecht met een ijskoude brasem. Ik steek mijn duim op,hahahahah.Nee,dit gaat het niet meer worden… Om 8:15 lagen de pennen te water ,om 15:40 gingen de pennetjes er uit. Toch heb ik een soort van trots gevoel. Voor het eerst in mijn vissersmannen bestaan heb ik zo lang in de kou gezeten/gehurkt. Ik voel mijn voeten en handen nog steeds tintelen(21:50). Ik kan dit makkelijk onderbouwen; het virus is weer losgebarsten! Hans,bedankt voor je aanwezigheid en toch ook wel moed. Het was een zeer barre dag en jij had ook nog een flinke terugrit voor de boeg! Het was “gezellig” met je en we gaan weer verder als de(water)temperaturen beter zijn! Groet, Dale

maandag 2 april 2012

Weer openbaar

Nu ik even de tijd heb gehad om na te denken over voorgaand bericht,heb ik besloten mijn Blog weer openbaar te maken.Het plezier wat ik heb van de reacties van vissers her en der, geven mij een dusdanig gevoel dat ik doorzet. Ik zal het misschien wat anders aanpakken dan voorheen en zal terdege rekening moeten houden hoe ik evt. toekomstige foto's zal gaan maken. Ik zal wat voorzichtiger moeten worden. In de wetenschap dat ik evt. stekkenpezers toch weer aftroef en altijd "mijn" eigen slootje wel weer vindt geeft me hoop. Alhoewel ik mij echt afvraag waarom er stekkenpezers zijn rond de stekken. Ik ben Koning Knollenvanger. Niets meer,niets minder.... Mannen, bedankt voor jullie reacties!(in vorig bericht) Die waren zeer nuttig!! Groet, Dale

zaterdag 24 maart 2012

POTVERDORIE!!!!

Ellende....ellende... Vrijdagavond...ik ga naar bed. Er zit een hoofdpijn. De wekker gaat en ik twijfel om uit bed te gaan. Ik ben zo verschrikkelijk moe. Doorzetten is wat telt! Ik ga naar "mijn" favoriete stek. Ai!! Bij aankomst zie ik al 2 autoos staan. Er staat een hek open. Weten die hufters dan nog niet dat er hier ook nog koeien lopen?? Ik maak de voerplekken en wil doorlopen naar de T-splitsing... Ik zie "De Pool" al plek nemen. Vorig jaar al vis vangen en doden ...Ik taai af... Ik vis de voerplekken af en houd de T-splitsing in de gaten. De Pool zoekt een andere stek. Ik zie mijn kans en sluip richting de stek. Ik blijf gehurkt op een paar meter afstand van de stek en zie opeens een draad voor mijn neus scheren... Er staan 3 "afstandhengels" op een plek van maximaal 80m2 water. De mannen houden 2 wateren in bezit. Mijn kop tolt. De afstandkloothommels hebben dit water ook ontdekt... Een siddering gaat door mijn lichaam...Dit water behoort tot het verleden.. Ik neem de schuld op me... Teveel foto's op mijn Blog? Geef ik teveel info weg? Ja,ik denk het wel. Ik voel mij zo een enorme flapdrol... Binnen 2 uur ben ik weg. Ik zoek een andere stek op.Dicht bij huis.... Mijn kop klopt zowat van mijn nek af. Wat een ellende.. Ik spreek een bekende...Leuk gesprek van zeker een uur. Ik voer wat her en der... Nee,ik kom er niet uit...Geen activiteit van vis... Ik ga naar huis,pak een powernap en neem mijn dochter mee. Die wil zoooooooo ontzettend graag vissen.Ik denk na..voer op plekken en ga dan met haar vissen. Ik zit daar,als een kluns. Wij voeren bij. Opstekertjes en zakkertjes als een gek. Ik denk Giebel te herkennen. Na een half uur vraagt dochter of we naar huis gaan. We gaan. Nee,dit was niet wat ik voor ogen had,vandaag.. Ik ben er ff klaar mee. Wordt het vissen op karper een rage? Nee,dat is het al heeeeel lang.... Ben er verdorie ziek van... Groet, Dale

maandag 19 maart 2012

Ijsblokjes

Zondag wilde ik weer vissen. Zaterdag naar de lokale hengelsporthandel geweest om e.e.a. aan te vullen. Ik had zelfs kant en klare particles aangeschaft omdat mijn voorraad niet meer voldoende bleek.Iets wat ik eigenlijk nooit doe. Ook zoiets: Je zou denken dat ik tijd genoeg zou hebben om een nieuw voorraadje aan te maken, in die donkere maanden dat ik niet vis. Nou,geloof mij,als ik niet aan vissen denk dan denk ik ook niet aan voer-/voorbereiding.... Ik besloot het kanaal te proberen maar zodra ik een stap buiten de deur zette,voelde ik direct die koude wind. Het was net een tandje te koud voor mijn gevoel. Vol goede moed toog ik naar het water. Ik had mezelf goed ingepakt,maar die handjes he....Handschoenen zijn niet aan mij besteed als het om vissen gaat. Ik drink flink van de hete koffie,draai veelvuldig rokertjes maar die handjes beginnen na 45 min. al als ijsblokjes aan te voelen. Ik zet door....Flinke tik op de pen en dan niets..Volgende voerstek...flinke tik en dan niets. Loom duikt er een Brasem boven water uit...Nee he..... Na 2 uur houd ik het voor gezien. Ik ril van de kou. Niets houdt mij warm. Ik snel mij naar huis,waar een toastje met brie of Roquefort en een lekker glas wijn op mij wachten... eerst maar eventjes douchen ;-). Groet, Dale

zondag 11 maart 2012

Mooi weer,maar zonder karper



Zaterdagavond; Ik ben de hengels in orde aan het maken. Lekker knutselen met spulletjes. Het blijft leuk.....

Zondag wil ik gaan vissen. De kinderen zijn de wekker en ik zoek rustig de spulletjes bij elkaar en rijd dan richting de stek. De zon doet flink haar best en het is gewoon warm! Het water dat ik bevis heb ik vorig jaar ook menigmaal bezocht. Er staat daar een dikke rietkraag en op sommige plekken is gewoon niet te vissen daardoor maar er blijven zat mogelijkheden over. Vorig jaar heb ik er met Rene Kleimeer gevist. Ik ontdekte toen een buis in de wallekant. Die buis dient als overstort. Nu ik er voor het eerst ben, onder deze omstandigheden, ontdek ik nog 3 van die buizen! Handig als dat riet nog verdord is.



Blijkt ook weer hoe goed het kan zijn om in de winter verschillende stekken te bezoeken die in de zomer normaal niet te bereiken zijn. Zo kan je bv. ontdekken dat de normaal "onbereikbare" stekken vaak wel gewoon te bereiken zijn.
Ik maak 4 voerplekjes,3 daarvan direct bij de buizen. Daar moet gewoon karper langskomen. Ik voer minimaal. Een klein handje per stek en dan kan het vissen beginnen. Ja,ik voel mij weer in mijn element al doe ik soms nog wat onhandig. Op mijn laatste voerplek begin ik met vissen. Het blijft rustig,maar de temperatuur zorgt ervoor dat ik met een goed gevoel blijf vissen.


Een kikker die mij een half uur heeft geobserveerd..

Ik zie tot 2 keer toe in het midden van het water flauwe boeggolven. Als dan ook mijn pen 2 minuscule zakkertjes krijgt sta ik op scherp!


Op scherp...


Ze waren nauwelijks te zien die zakkertjes. Het gaat dan om hoogstens 2 tot 3 mm. Helaas blijft het hierbij en dit zet ook de toon eigenlijk voor het verdere verloop van de dag. Op 3 van de 4 stekken krijg ik licht bewijs dat er vis op de stek zit. Bewijs in de vorm van die 2 minuscule zakkertjes en dan is het weer voorbij. Op een bepaald moment klapt er zelfs even een karper uit het water. Maar dat was het dan wel weer. Ach,ik kan er vandaag niet mee zitten. Het was fantastisch weer! Lekker beschut achter een dijkje en toch die spanning bij het bewegen van de pen. Mijn hart bonkte zowat mijn borstkas uit met die lichte aanbeten...

De kop is eraf en nu is het zaak uurtjes te draaien. Die karpers komen wel. Dat is zeker....

Groet,
Dale

vrijdag 9 maart 2012

Het gaat weer gebeuren!





Boeken over karper(vissers),hengels die op zolder klaar staan,aas wat ik klaar zie staan,pennetjes die in mijn verbeelding onderwater schieten,de geur van de lente als ik 'sochtends naar mijn werk ga,het schijnende zonnetje,de mooie kabbel die ik op het water zie,de temperatuur die langzaam maar zeker opkrabbelt,mijn schepnetje die ik smekend zie vragen : "Wordt het niet eens tijd om weer eens wat te scheppen?" Ja,ik kan er niet meer omheen. De kriebels slaan weer toe. Ik raak weer rusteloos. De gedachte aan de avontuurtjes die het vissen met zich meebrengt, krijgt mij in de greep.

Zondag bijten we de spits af. Lekker simpel met een blikkie mais en kattenvoer.Ik wil die slip horen gieren.Ik wil dat snaarstrak staande nylonlijntje horen zingen in de wind!

Groet,
Dale

dinsdag 25 oktober 2011

Onwennig

Onwennig...

zo kan ik het best de afgelopen zondag omschrijven.

Op het laatste moment kook ik de particles. Het voelt vreemd,apart.Het gevoel wat ik krijg op dat moment lijkt in elk opzicht op het gevoel dat ik krijg in het vroege voorjaar;onwennig. Ik ga op pad met een 2 ponder van cjw met 31/100 Daiwa infinity. Veel te zwaar voor de wateren die ik wil en ga bevissen maar ik wil vertrouwen in deze combinatie krijgen. Het "voelen" is belangrijk voor evt. nieuwe avonturen.

Al snel rijg ik kikkererwt,tijgernoot en mais op de hair. Ik bevis duikers,bruggen en rietkragen die vol in de zon liggen. Geen resultaat. Ik besluit een oude stek te proberen. Die stek ligt in de luwte door een bomenkraag. De zon doet haar best. Ik kan zelfs een shaggie draaien! Maar nee,geen enkel teken van leven. Ik zoek,ik ploeter,ik struin rond. Vertrouwen zakt diep weg. De wind gaat tekeer in dit poldergebied. Wat begon als een hoopvol avontuur,eindigt in doffe ellende.

Ik ben ze kwijt.....

zondag 9 oktober 2011

Koude handen

Het penvirus is nog steeds niet over,gelukkig.

Vandaag(zondag) had ik een gaatje gevonden om te vissen. Waar ik wilde gaan vissen wist ik nog niet maar er moest gevist worden! Op 1 van mijn ontdektochtjes naar nieuw water(die ik had gevonden) zag ik nog een watertje liggen. Ik besloot onder het autorijden(het water had ik nog niet bekeken) daar eens te gaan kijken.

De auto wordt langs de weg geparkeerd,vlak voor een smalle brug. Ik zie direct een boom die flink over het water hangt!



De "boom"...


Oei,de spanning begint zich nu al op te hopen.... Het is een krappe stek; Ik kan de pen naast de boom planten en links is al direct de flinke pijler van de brug. Het is gevaarlijk en krap. Ik maak alvast een plan in mijn hoofd mocht ik een karper haken. Als de karper richting de pijler vertrekt ben ik kansloos. Het draad schuurt onvermijdelijk stuk op de pijler. Als de karper richting boom gaat dan moet de top direct onder water geduwd worden anders komt de lijn onherroepelijk vast te zitten in dat struikgewas. Globaal gezien moet de vis op zo'n kleine 20 m2 uitgedrild worden en dan het liefst recht voor mijn neus.
Ik maak voerplekken aan elke zijde van de boom. De andere zijde van de boom is veiliger want ik zou de vis richting open water kunnen sturen.

Ik heb me goed aangekleed en heb mijn regenpak bij me. Het is 12:00 wanneer ik begin te vissen. In mijn rug de grote open vlakte,voor mijn neus de brug,de boom en een flinke golfslag.Het kolkt gigantisch.Ik zit eigenlijk direct aan een zijsloot van een kanaal. De andere kant van de brug geeft toegang tot het kanaal.


Toegang tot het kanaal...

Na 15 minuten krijgt de pen een enorme opsteker en zeilt rustig weg.....Mispoes! Dit neigt naar brasem. Mijn aas ververs ik en ik leg het zaakje weer op de plek. Maar zomaar ineens kolkt het water alle kanten op. Er zijn hier ook zoveel obstakels;
brug met pijler,boom,flinke golfslag en de stroming gaat tegen de wind in.... Ik kon dit al eerder zien aan de bladeren die "op half water" de tegengestelde richting indreven. Toch staat de pen retescherp afgesteld. Soms drukt de stroming de pen net iets onder het wateroppervlak maar ik kan de pen nog goed zien.


Nog goed te zien....


Ik besluit naar de andere kant van de boom te verkassen. Het begint nu nog harder te waaien en de regen komt nu met bakken uit de lucht. Het doet me niets,er is een vis die ik wil vangen.... Langzaam worden de handjes kouder en kouder....

Ik leg de pen in. Na een minuut of 10 krijgt de pen een lichte tik en dan niets meer. Ik wil het zaakje nakijken en haal de boel op. Ik voel een zeer lichte weerstand en ik blijk een blad gehaakt te hebben. Mmmmmmm,er zullen wel meer van die bladeren of andere zaken op de bodem liggen. Ik besluit de haak te voorzien van eerst een maiskorrel dan een piepschuim balletje en dan weer een maiskorrel. Zo hoop ik dat de boel een beetje zwevend blijft. Of i.i.g niet te snel naar de bodem daalt en daar direct vasthangt aan een blad. De laatste maiskorrel laat ik de punt van de haak beschermen. Dan haak ik zeker geen blad!

Na een halfuurtje krijgt de pen een tik,steekt hoog op en loopt hoog over het water weg. Ik tik vast op een brasem. Toch een vis! En misschien dat de verandering van techniek mij wellicht geholpen heeft? Ach,ik ben toch blij met deze rakker alleen mijn schepnet niet. Die zit vol slijm(sorry Cor).

In de aankomende uurtjes heb ik meerdere aanbeetjes. Geen doorzetters.Meer een beetje wantrouwend. Helaas had ik het kattenvoer thuis gelaten,bleek achteraf....

16:00. Ik kan geen peuk meer draaien door de verregende en koude handen. Ik stop ermee. Alles is zeik-,en zeiknat al had ik dat niet allemaal in de gaten. Ja,toch was ik nog zeer gefocust bezig!

Hier kom ik nog een keertje terug!

Groet,
Dale

zondag 2 oktober 2011

Verwarring

September,Oktober....de meeste (zo niet alle) karpervissers vinden dit de beste maanden om te vissen. En natuurlijk hebben zij gelijk. Elk jaar neem ik mij voor langer door te vissen.Elk jaar hoop ik dat gevoel langer vast te kunnen houden. Elk jaar mislukt dat weer... Als het dan ook nog eens 25 graden is op 2 Oktober,2011 zegt mijn lichaam dat er iets niet klopt. Mijn hele lichaam vertelt mij dat ik moet gaan stoppen,dat het mooi is geweest,dat het seizoen voor mij over is. Het overkomt mij gewoon van de ene dag op de andere. De hengels staan boven,nog opgetuigd. Mijn splinternieuwe schepnet staat nog klaar voor de volgende pen-tocht. Ik kan het bijna niet meer opbrengen om te gaan vissen. Het gevoel van verlangen naar die volgende schitterende karper raakt weg. Ik zie mijn materieel staan. Ze lijken mij te vragen of we alsjeblieft nog een paar keer dit seizoen gaan vissen. Ik raak toch wat geemotioneerd bij dit hele gebeuren. Voordat het schaakseizoen echt losbarst moet ik de hengels nog echt even troosten. Het schepnet zal en moet zeker nog 1 maal gebruikt worden bij de vangst van minimaal 1 karper. De hand strijkt over het hart en ik besluit het vandaag(zondag 2 Oktober) toch nog te proberen. De wekker gaat om 5:00. Mijn vriendin "schopt" mij uit bed. Ik dacht dat ik moest werken,gelukkig scheelt dat nog een dag. Automatische piloot aan en om 6:30 ben ik aan mijn favoriete watertje gearriveerd. Het is nog donker en mistig. Zo mistig dat ik onderweg niet harder heb gereden dan 60 km/u. Ik blijf in de bus zitten tot het wat lichter wordt. De hengel wordt in de bus klaargemaakt en dan,rond een uur of 7, stap ik uit. De mist scheert over de weilanden,het riet is al halfdood en hangt slap over het water. Het onderste gedeelte van het riet is geel en de laatste punten zijn nog groen. Als slappe vaatdoekjes hangt het riet erbij... Het is nog fris.... Ik maak geen voerplekjes van te voren maar besluit direct te gaan vissen en dan gooi ik een klein handje particles erbij. Heeeeeeeeel traag zie ik het onderwaterleven ontwaken; een boeggolfje daar,een jagende snoek hier. Plichtsgetrouw bevis ik enkele stekken af die karper kunnen opleveren,echter de spanning is bij mij compleet zoekgeraakt. De mist trekt weg,de zon breekt flink door en dan is het zomaar warm! De karpers leven een klein uurtje op. Het is het eerste uurtje dat de zon flink schijnt en de mist dus wegtrekt. Ik haak een karper op de t-splitsing. De vis trekt een machtige sprint. Na een paar keer door de slip te zijn gezwommen besluit de karper er echt vandoor te gaan en zo sta ik weer met een wapperend lijntje aan de kant. Alles nog intact,aas eraf. Ik check de haak en ik vind de haak bot aanvoelen. Ik maak een nieuwe onderlijn met een andere haak en besluit de andere t-splitsing op te zoeken. Al snel stijgt de pen en schiet er dan vandoor. Ik haak een mooi schubje van 61 cm. en kan de vis al snel scheppen. Wat zijn dit soort karpers toch mooi.....
Beslagen lens....kreeg het nagenoeg niet verholpen...
iets betere foto.... Daarna is het ook meteen weer gebeurd. Het wordt warm,te warm. Karpers zijn er nu nauwelijks meer te bespeuren en ik besluit te stoppen. Een beetje verward maar toch blij met de vangst loop ik terug naar de bus.... Zal dit dan de laatste karper zijn voor mij? Voor dit seizoen? De kans is groot,heeeeeeel groot.......

zondag 11 september 2011

CJW net ingewijdt

Vandaag kwam Rene Kleimeer langs om een hengel van mij over te nemen. Wij besloten er ook maar een paar visuurtjes aan vast te plakken. Ik kies weer een andere stek dan doorgaans tevens ook omdat ik nog niet in deze omstandigheden daar gevist heb. Ik ben nog steeds dat water aan het leren "kennen". Er staat veel wind,heel veel wind. Ik houd daar wel van en Rene hopelijk ook! Een paar blikken mais gaan mee en dat zachte mais dient ook als haakaas. Ik hoop dat ik het nieuwe schepnet hier kan gaan inwijden!
De voerplekken worden gemaakt en zo gaan we ieder ons eigen weg. Ik begin aan het eind van onze route.
De wind staat nagenoeg vol in de lengterichting van de sloot,ook een beetje op onze kant gericht.
De pen staat als een huis in die woeste golven. Al snel krijgt de pen een licht opstekertje. Dan schiet de pen onder en sla ik vast op een brasem. De brasem is dus de eerste vis die dus het nieuwe net van binnen mag bekijken. Het net overigens in volledige lengte. En die is nodig hier! Het werkt perfect! Het is een schitterende brasem trouwens. De vis zwemt snel weer rond.
Ik ga richting de andere voerplekjes. De eerste voerplek levert niks op. Ik loop door naar de 2e. Vanwege de wind ben ik genoodzaakt wat verder in te werpen om vervolgens het zaakje rustig terug te draaien. Top dicht bij het water houden anders komt de lijn tussen de rieten. Nee,de pen ligt wat te ver van de plukken vandaan. Ik herhaal bovenstaande en de pen schiet direct weg! Ik sla aan op een karper! Yes! De vorige week aangeschafte Boron/Grafiet van 4 meter lang en t.c. van ongeveer 2 pond(CJW) buigt flink door. Het is geen grote karper maar wel lekker dik. Ik ben meer dan tevreden met deze karper van 60 cm.!



Toevallig kwam Rene net aanlopen en zo kon hij even assisteren door een foto te maken. Het is een mooie vis.


Samen met het CJW-net


We gaan ieder ons eigen weg weer en onderweg naar een ander voerplekje kom ik een buis tegen. Niet dat je de buis ziet,maar het water stroomt er flink uit. Haaks op de sloot die wij bevissen ligt een andere sloot. Je kan de sloot niet in een keer zien omdat hij achter een talud ligt. Deze sloot dient meer(waarschijnlijk) als water afvoer van de weilanden. Heb er ook nooit leven van vis gezien en het ziet er vrij dood uit.
Ik strooi wat mais bij de uitlaat.Altijd interessant. Ik loop hierna verder naar de andere voerstek. Hier gebeurt niks en ik loop na een 30 minuten weer terug richting voerstek bij de buis. Ik leg het pennetje dicht bij het wilde water en de pen zeilt meteen weg! Ik sla een gat in de lucht en de maiskorrels zijn van de haak... Snel doe ik weer 3 maiskorrels op de haak en leg het pennetje direct weer op dezelfde plek. De pen krijgt direct weer een tik en zeilt dan weg! Ik sla weer vast op een karper. Wauw!!! 2 keer op het juiste moment op de juiste plek! Dit doet mij goed. Ik fluit op mijn vingers richting Rene,die net verder wilde lopen. Hij draait zich om en komt naar me toe lopen. Deze karper voelt wat zwaarder aan. Na een leuke maar korte dril belandt ook deze vis weer op de kant. 62 cm. Ook weer een mooie,dikke vis met een flinke knik achter de kop.


Mooie vis weer...


Deze vissen gaan nog wel uitgroeien tot grotere jongens. Rene maakt wederom een paar foto's en dan gaan we ieder onze weg. De vissen zijn flink actief maar het valt wat later toch stil. Rene heeft nog een losser gehad. We vissen door tot 17:30 en houden het dan voor gezien. Ik ben nog een beetje moe van een vrijgezellendag gisteren en enig activiteit van vis is nergens meer te bespeuren...

Ja,ik ben tevreden!

Groet,
Dale

vrijdag 9 september 2011

Cor Spinhoven en schepnetten

De meeste vissers die een bezoekje wagen aan Cor Spinhoven,doen dat voor een hengel.
Cor heeft een schitterende reputatie opgebouwd als hengelbouwer en wat voor een hengelbouwer!

Na een paar keer gevist te hebben met Hans Koeslag kwam ik erachter dat hij als schepnet een echte,onvervalste Cor Spinhoven net gebruikte!Helaas was zijn eerdere net van CJW gestolen maar het bleek dat hij die al 35 jaar had gebruikt! Daar had ik nog nooit bij stilgestaan, om een schepnet te laten bouwen. Na mijn eerdere zeer slechte ervaringen met verschillende grote merken en hun netten besloot ik dus de stoute schoenen aan te trekken.
Na wat heen en weer ge-email met Cor stond eindelijk dan de afspraak vast. Mijn eerste bezoek aan Cor is een feit. Niet voor een hengel dus! Ik ben best wel een beetje zenuwachtig om een hengelbouwer die zo beroemd en geroemd is in levende lijve te gaan ontmoeten.Thuis had ik een wensenlijstje omtrent het net gemaakt.
Ik kom aan bij zijn "winkel" en sla de deur open. Ik word hartelijk ontvangen en ontmoet een paar andere vissers. Samen met de koffie is dit natuurlijk een gezellige bedoening. Tussendoor moet ik zelfs nog wat euro's in die verrekte parkeermeter stoppen. Wat een dieven......Maar de gezelligheid doet dat eigenlijk snel weer vergeten.
Ik geef mijn wensenlijstje af en we nemen het even door. Alles wat ik heb ingevuld kan gerealiseerd worden en dat doet mij zeer veel deugd! Cor vertelt dat het zo'n 3 weken zal duren.
Na 3 weken krijg ik het verlossende telefoontje. Het net kan opgehaald worden.
Gisteren dus weer richting Amsterdam,waar de koffie al snel weer voor mijn neus staat. We kletsen over van alles en ontdekken dat we het vaak met elkaar eens zijn over bepaalde dingen. Dat praat ook lekker vlot,haha! Het net wordt tevoorschijn gehaald en ik ben verbluft over het eindresultaat!
Met het netwerk meegeteld bestaat dit net uit 4 delen. Super compact! Het net is in verschillende lengten te maken. Voor de meest extreme gevallen kan het net een lengte van 3,85 behalen. Net zoals bij Hans Koeslag vis ik ook nog wel eens op hoge,steile en korte dijkjes en ook nog eens met flink wat riet dat over het water hangt. Dat net is dan een perfecte oplossing met die lengte.Met wat persoonlijke details is dit net precies hoe ik het wil hebben.Wat ben ik blij!

Cor,bedankt voor je vakmanschap en de snelle "levering"!!!

Hierbij wat foto's.




















Groet,
Dale

woensdag 7 september 2011

Irritatie

Irritatie

Irritatie,een vervelend maar toch ook een interessant woord. Ik heb regelmatig last van irritaties,helaas.
Wat mij de laatste tijd echt mateloos irriteert is het “karperverzorgingsgefuhl”. Natuurlijk,de vis dient goed verzorgd te worden. Zowel tijdens de dril als op de kant. Maar waar het om gaat is dat ik nu steeds vaker die troep zie waar je de haakwond mee moet verzorgen. Als je dit niet doet dan hoor je niet meer bij de club,zo wordt je duidelijk gemaakt. Ik heb wel eens een discussie gehad met een persoon over dit goedje. Die vertelde mij dat Koikarperhouders dit ook gebruiken en daarom is het dus logisch dat wij dit als karpervissers ook zouden moeten gebruiken. Hier wringt bij mij de schoen.
De Koikarpers waar deze persoon over sprak ,groeien op in een BESCHERMDE omgeving. Dat is wat anders dan vissen vangen in kanalen of in de polders… Ik ben van mening dat je in OPEN water NIET van die troep moet gebruiken. Je gaat de vis verpesten. Straks helen die “verschrikkelijke” wonden niet meer uit zichzelf! Worden ze afhankelijk van die zooi. Net zoals de mens met al hun medicijnen. Uitzonderingen daargelaten!!!

Onthaakmatten….Hoe sommige “medekarpervissers” daar over praten….verschrikkelijk! Als ik zie hoe mensen worden afgezeken als de karper in het heerlijk malse gras ligt en dus niet op een onthaakmat ligt… Mensen! WE SLAAN DOOR!!!!! Nee,we moeten al die zooi kopen ”want anders gebeurt er misschien wel wat met de vis”. En de industrie maar handenwrijvend geld tellen…
Nu ik toch bezig ben… Materiaal……
Doodziek wordt ik van die zogenaamde grote merken. En dan vooral de schepnetten. Wat een bagger zit er tussen zeg. Fox netten…binnen een week zaten de gaten in het net. De boel liet gewoon los! Dagdag net van 130 euro… Ultimate schuifnet; belangrijke onderdelen die loslieten na een paar maanden… Soul …….spanningskoord dat brak na een maand of 3, spreiderblokken die spontaan van de steel loslaten.
Nee,de hype is nu wel zo’n beetje volmaakt. En iedereen elkaar maar afzeiken vanachter de computer. Mensen die blij zijn met het vangen van een “knolletje” worden al niet eens meer als volwaardig beschouwd. Je telt pas mee als je een vis vangt vanaf de 30 pond. We gaan voorbij het romantische aspect van deze bijzondere tak van de visserij. Alleen de ponden tellen nog,niet de vis . Sorry,gelukkig hoor ik niet bij deze verlepte en verdorven club.
Zo,dit zat mij dwars. Dit is puur wat er in MIJN hoofd zit. Ik wil hier ook geen discussie mee uitlokken en bedoel dit ook zeker niet persoonlijk!
Mensen,ga vissen,ga genieten. Gebruik je gezonde verstand!

Groet,
Dale

zondag 4 september 2011

Zwak,ziek en misselijk..en toch vangen....

Korte impressie..... Gisteravond mosselen gegeten bij mijn schoonouders. Ik proef een mossel die niet lekker smaakt. Ik spuug hem uit maar toch blijft er een vreemde smaak achter. Thuis maak ik de boel klaar om zondagochtend te gaan vissen. Ik voel me wat draaierig. Zou dat door die ene mossel komen? Ik heb al een slechte ervaring met een haring achter de rug.... De wekker gaat om 4:30. Ik sta op en voel me echt niet lekker. Ik zit wat op de bank naar de grond te staren. Twijfel;thuis blijven of toch doorzetten? Doorzetten it is! Koffie maken en gaan. Weer met de pen en de waker op stap,naar hetzelfde watertje. De wandeling kost me veel energie. Ik voel me zwak. Alles gebeurt op automatische piloot; voeren,hengels klaarmaken,bakkie koffie. Zelfs de koffie kan mijn waardering niet krijgen. Ik zweet,die verdomde darmen en maag spelen op. Ik zie zelfs niet helder meer. De pen krijgt verdorie weer binnen 5 minuten een paar tikken. Hij verdwijnt,ik kan niet aanslaan want de pen komt vlug weer boven. De "afstand"hengel wordt weer klaargemaakt. Man,man...wat voel ik me beroerd.... Ik heb de twee bochten bevoerd. De hengel gaat naar de bocht die gister als laatste een vis opleverde. Binnen een uur controleer ik die hengel 2 maal. 2 maal heeft een zoetwatermossel/oester zich om mijn aas geklemd?! Ik kon het zien want ik trok ze boven. Na verloop van tijd lieten ze los. Ik gooi de hengel naar de zonkant,waar tevens ook de wind op staat. Ik had echt meer activiteit verwacht onder deze weersomstandigheden maar het is een doodse bedoening. Ik ril wat... Ik loop de andere voerstekken af binnen een uur. Geen vis te bekennen. Dan kom ik weer aan op de T-splitsing. Het zwikkie ligt allemaal op haar plek. Uuuuuuuuuuren gaan er voorbij.... Uit ellende ga ik mijn email maar checken op mijn mobiel. Dan..uit het niets,het is 10:45, een ziedende run op de afstandhengel! Ik schrik me het leplazarus. De vis heeft al zo'n 40 meter draad te pakken voordat ik de hengel in mijn hand heb. Dan is een baitrunnertje wel handig... De vis kan ik makkelijk terughalen. Een schub van 69 cm. is de boosdoener.
Vechten tot het bittere eind. Ik verbaas mij keer op keer over de kracht van deze vissen, van dit formaat. Ik voel me wat beter. Na deze vangst blijft het angstvallig stil...zo'n 2,5 uur. Ik stop. Ga naar huis en neem een lekkere douche ;-) Groet, Dale

vrijdag 2 september 2011

Pen vs. "Vast"lood: 0-2

Ik heb er al eerder een berichtje over geschreven; het vissen met schuiflood. Het water waar ik het meest vis leent zich er uitstekend voor. Er zijn wat stekken die met de pen onbereikbaar zijn. Je moet gewoon net even te ver werpen en dat kost scherpte. Ook krijgt de wind en de lichte trek dan teveel grip op het nylon. Je gaat zitten kloten.... En dat kost vis....waar ik de laatste tijd zowiezo erg goed in ben. Ik had besloten om vandaag met 2 hengels te vissen; 1 penhengel met het pennetje en 1 hengel met het z.g. schuifloodsysteem. Het schuifloodsysteem wordt op 2 bochten op een T-splitsing uitgetest. Vaker heb ik al op deze manier mooie karpers weten te vangen. Met de penhengel ga ik mijn "gewone ding" doen. Om half 6 ben ik bij het water aanbelandt. De 2 hengels,rugtas,schepnet,Delkim en prikkers gaan mee op pad. Het is nog flink donker. Onder het lopen maak ik een aantal kleine voerplekjes. Wat is het heerlijk stil! Ik zie de nevel over het water zweven en verder de polder in zie ik een dieprode gloed. De zon ontwaakt...
Op het eindpunt van mijn voerroute,bij het hek, maak ik de hengels klaar. Eerst de penhengel. Het nieuwe hoofdlampje biedt de perfecte uitkomst.Ik monteer als laatst een breekstaafje op de pen en doop het zaakje dan in het water. Ik draai me om om de spulletjes weer op te bergen maar ik wordt door iets tegen gehouden. Ik draai mijn hoofd terug richting het pennetje. Wat?? De pen cirkelt wat rond....gaat wat heen en weer. Ik kan in de schemer nog net wat rietplukken opzij geduwd zien worden... Het pennetje ligt er koud 10 minuten in! Ik mompel iets in mezelf in de trant van "Krijg nou wat...".. De pen schuift dan in een vloeiende beweging weg. Ik sla aan en haak een stevige karper die er direct vandoor sjeest. Voelt best aan maar dan,tja het wordt eentonig,schiet de boel los... Ik ben beduusd van het gene zich binnen 10 minuten allemaal voltrekt! Ik besluit de "afstandhengel" klaar te maken. De bocht die ik wil bevissen ligt als eerste in de zon en altijd zie ik daar rietplukken door elkaar schudden. De Delkim wordt geinstalleerd. Dan de hengel. Ik monteer eerst een stuitje,dan een schuifloodje van 20 gram(meer heb ik niet) weer een stuitje en dan een kort onderlijntje op het nylon.Zo hoop ik dat ik de boel niet in de war "gooi". Het bovenste stuitje schuif ik tot zo'n 30 a 40 cm. van het onderste stuitje. Het zaakje wordt met een perfecte onderhandse worp precies op de stek gedeponeerd,zo'n 15 a 20 meter bij me vandaan.Tegen de rietplukken aan.
Afstand vs. pen....
Nu draai ik de boel langzaam strak en zo komt het schuifloodje tegen het onderste stuitje(hoop ik!) aan. Als de karper het aas pakt dan krijgt hij/zij 30 tot 40 cm. ruimte om weg te zwemmen. Zonder enkele weerstand. Die weerstand komt zodra het schuifloodje tegen het bovenste stuitje aantikt. Een licht,subtiel zelfhaak systeem! Mijn penhengel krijgt een nieuw uitdagend stekje voor zijn kiezen en voordat ik het weet hoor ik een "Bzzzzzzzzzzz" toon uit de Delkim komen! Hij zet niet door en de waker zakt en blijft hangen. Ik kijk naar het verdwijnpunt van mijn lijn en zie die langzaam verplaatsten. Toch maar even een tikje geven! Ik vang een Giebel.... Ik raak die beesten echt zat nu.... Eerst ga ik nu maar eens de voerplekjes aflopen. De andere hengel wordt aan de kant gelegd,achter het hek verscholen tussen het gras samen met de Delkim. Niemand kan het zien zo. Nu eerst eens even struinen! Geen enkel teken van leven op de voerstekjes. Binnen een uur ben ik terug bij het hek en installeer het schuifsysteem weer. Mooi,de boel staat binnen een minuut op scherp! Ik check de boel nog even en ga dan met de penhengel een meter of 3 verderop zitten. "Bzzzzzzzzzzzzzzz......bzzzzz.....bzzzzzzzzzzzzzzzzz!!!!!! De waker klapt tegen de hengel,de Delkim zoemt er op los en de slip gaat als een tierelier!!! Ik pak de hengel,blokkeer de spoel en draai de slipknop een aantal maal om. Er hangt een fijne karper aan! Yes!! En hij blijft hangen ook! De karper komt na de run wat loom over. Ik pomp de vis terug en de vis zigzagt wat voor mijn voeten langs. Na een minuut of 8 schep ik de vis. Wat een mooi beest zeg! Ik til de boel op maar...ik voel wat in het net knappen... Ik kan niet direct zien wat het is maar ik heb er geen gerust gevoel bij. De vis komt op de kant en nu merk ik wat het is; het is het spanningskoord tussen de armen van het net! WAT KRIJGEN WE NOU WEER!?!?!?!?!????? Dit ding is een paar maandjes oud? De karper wordt op de kiek gezet en weer teruggezet. 71 cm. bij 18 pond. Heerlijke vis!
Zelfde vis... Ik besluit,ondanks het kapotte net,door te vissen. Ik red me wel. Ik loop meerdere keren de voerstekken af maar op dit tussenstuk zit totaal geen vis. De bocht levert ook niks meer op. Een periode van volkomen passiviteit steekt de kop op. Temperatuur stijgt,zonnetje breekt door,vlak water.... Zo heen en weer ik wat tussen de voerstekken en de bochten. Uiteindelijk steekt er een windje op en die staat vol op de andere bocht. Ik voer hier wat verspreid en wacht het af. Na verloop van tijd verplaats ik de hengel van de "bocht in de zon" naar "de bocht in de wind". Weer verstrijkt er een flinke tijd.... De pen levert niks op. Dan...1 "Bzzzzzzzzz...." 10 minuten niks....dan weer die zoemer.......10 minuten niks. Er zit,volgens mij,vis rond te rommelen. Ik blijf scherp. Dan weer de zoem en een top die ik flink na zie bewegen! De waker is er al afgedonderd. Ik sta achter de hengel.... De lijn vliegt razendsnel strak en ik hef de hengel en geef een lichte tik. De karper knalt er vandoor! Yes!!!!!! Inmiddels is het al 12:40..... Ongeveer dezelfde grootte als de vorige karper maar dan wat meer op snelheid gebouwd. Dit beest kan er wat van zeg! Ik sta te genieten! Ik besluit me gehurkt in de slootkant te zetten. Zo ziet de karper mij minder snel en zal deze zich wat minder lam schrikken als hij dichter bij de kant komt. Het schepnet steek ik al in het water. Ik dril de karper gehurkt moe. Ik kan nu scheppen..De steel zakt wat weg..Ik pak de steel en ziet het net zelf in het water achterblijven!!! GVD!!!!!!! Geen spanning natuurlijk! Gelukkig is de karper moe want ik moet de hengel tussen de knieen klemmen en het net pakken en weer werkend maken! Het lukt. Ik krijg het net,door de armen wat te kantelen,weer een beetje op spanning. De vis laat zich weer scheppen. De vis ligt in het net maar dan valt de spanning van het net weer weg. Als ik niet oppas rolt de vis zo weer het water in. Sjongejongejonge..... Met veel gevloek krijg ik de vis op de kant. Ik wil natuurlijk niet door dit soort dingen schade aan de vis toebrengen maar hij mankeert niks. Oef,het is gelukt. En ja! Mijn 2e 70 plusser van vandaag!! 72 cm!! Wat een gaaf beest zeg!
Tweede vis.. Toch zit er iets dwars;ik heb ze niet met het pennetje gevangen ;-) Ik besluit na deze vangst te stoppen. Hoewel ik denk dat de activiteit nu terugkeert..... Om 14:00 zou ik thuis zijn... Mijn net stinkt,ik stink,mijn visspullen stinken...naar karper!!!! Tja,een verandering van tactiek en systeem kan zeker vis op de kant brengen! Pen vs. "Vast"lood: 0-2! Groet, Dale