zondag 2 september 2012

Rust en eenvoud

                                                                  Rust en eenvoud.....

rust en eenvoud...


Er zit net een week op. Een nieuwe werkweek na de bouwvak. Het was een intense week.
Tijd om aan het penvissen te denken heb je dan niet,helaas. Maar dat hoort er allemaal bij. Ook hadden we vele verjaardagen te vieren en dan is het geen succes om op de zondagochtenden(de feestjes waren veelal op zaterdag) rond 4:00 op te staan.

Vandaag kon ik weer!! Ik besloot(vanwege 3 verjaardagen) rond 13:00 te beginnen met vissen.
Om 11:30 ging ik uit bed en ik voelde me lekker relaxed. Normaal als ik ga vissen dan ben ik van te voren niet te houden,maar nu besloot ik het lekker rustig aan te doen; paar bakkies koffie,rustig de spulletjes bij elkaar zoeken,alles ging in een rustig tempo. Ik had al besloten een nieuw stuk water te bevissen,bij mij in de buurt.Gewoon lekker op de bonnefooi. Vorige week heb ik een ander gedeelte van dit water bevist. Als aas had ik toen zachte mais,maar het trok massa's witvis aan. Karper kreeg geen kans,hoewel ze er wel zaten! Nu had ik harde mais,tarwe en gebroken boillies als voer en harde mais als haakaas. Dat moet het meeste van dat grut wel uitschakelen,tenminste,er zal wat voer blijven liggen voor vriend karper ;-).

Om 13:00 ben ik present aan het water. Er staat een heerlijke wind en het water kabbelt er op los. Het is ook lekker bewolkt en zo'n 20 graden. Typisch zo'n weertje dat je karperhart eventjes een sprongetje maakt... Voordeel in die polders is dat de wind vaak flink vrij spel heeft.

Rustig tuig ik de boel op en ik pak een duiker. Er staat een flinke stroming ook,bij de duiker. Dat komt omdat aan de overkant van de weg,een overstort is. De wind staat er op en zo wordt het water flink voortgestuwd(zie foto)
Aan de andere kant van het hokje ligt het water een meter lager.Het water wordt door de kleine opening gestuwd

Ik zit hier een uur en er blijkt weinig leven in de brouwerij te zitten. Ik vervolg mijn weg naar een mooie,sterke rietpluk zo'n 15 meter verderop. Er wordt licht gevoerd en mijn pennetje volgt al vlot.
Ook hier zit ik een uur,maar er gebeurt weinig. Ach,het doet me nog niet zoveel. Ik ben echt aan het genieten van het weidse uitzicht en prijs mezelf gelukkig, om in dit waterrijke gebied te wonen.
Ik loop weer verder naar het gedeelte waar ik vorige week heb gevist. Ook hier weinig karperleven te bekennen. Wel zie ik dat er flink gejaagd wordt door roofvis. Na een halfuur loop ik,ondertussen het water inspecterend naar bewegende rietplukken of elke andere vorm van karperactiviteit,rustig terug naar de sterke rietplukken. Onder het lopen zie en hoor ik geen enkel teken van activiteit. Toch heb ik het gevoel dat het goedkomt. Al de hele dag. De pen wordt weer bij de rietpluk geplaatst. Ik zorg voor een korte opslag vanwege wind en een licht stroming. Ik neem weer plaats in het hoge gras en kijk een beetje om me heen.. Man,wat een mooi gebied. Ik mijmer wat rond en mijn gedachten dwalen af naar grote karpers,de leuke en mooie ontmoetingen met mede karpervissers...ik denk alvast aan de volgende stek die ik wil bevissen...aassoorten.. En plots schiet de pen als een flits weg! Het 2e volgwakertje zie ik nog net gaan. De karper heeft zichzelf gehaakt door de korte opslag en ook nu  blijkt maar weer dat je nooit en te nimmer bij je hengel mag weglopen! Wat ik ook niet deed,maar de hengel schoot al richting water. De karper maakt een onhoudbaar schot van zo'n 30 meter. Ik ben verbluft. Ik wil de vis afremmen via de vingers op de spoelrand,maar dat lukt niet.. Dan maar eventjes meelopen... De vis duikt mijn kant in. Ik ben er al weer. Hij heeft zich een beetje vast gezwommen in wat rietplukken. Ik haal de spanning er een beetje af en de vis gaat er alweer van tussen. Hhahaha,machtig mooi dit! Na de 2e,korte run is de vis al moe aan het worden. Alsof je met een hond aan de lijn wandelt,zo loop ik terug naar de plek waar ik de vis haakte. Zo'n 30 meter dus.
De vis mokt nog wat na,maar dan kan ik de vis scheppen. Het is een echte verwilderde. De vis trekt zich constant krom en alle vinnen blijven gespannen. Wat een vechtersbaas! De vis is 65 cm. Niet groot,maar wat een snelheid! Snel een foto en dan gauw weer terug..
Met recht een torpedo!!! De vinnen had ik rechtgelegd,maar de borstvin werd weer aangespannen...
Ik ben zeer blij en het is weer gelukt zo'n karperbeestje te vangen. Ik vis nog wat door,maar de rust is wedergekeerd.....
goed verscholen...
Groet,
Dale


4 opmerkingen:

Frank zei

mooie stek bij die duiker ,daar moet toch wel wat te halen vallen .

gr Frank

Hans zei

Mooi schub weer Dale,en dat in een natuurlijke omgeving van de 3Rs Rust Ruimte en Riet.Met altijd dat windje erbij en de pen strak tegen de pollen....lekker...

Groet Hans

Koen Verweij zei

Rust en eenvoud… dat straalt die foto inderdaad uit. Mooie foto!

Zo zie je maar dat je op een relaxte manier ook gewoon vangt. Maar goed, ik snap ook best dat je soms niet te houden bent hoor :) Het fanatieke in jou vind ik overigens een mooie karaktereigenschap hoor.

Dale, je weet dat ik het nu te druk heb, maar zelf wil ik daar nog graag een keer rondlopen. Prachtig landschap!

Gr. Koen.

Dale Neijzing zei

Dank,mannen!

@Frank,dat verwacht ik ook wel,ja! hahhah.

@ Hans,zo klopt het precies ;-)

@ Koen,
ja,fanatiek ben ik zeker. Maar niet zo fanatiek als een hoop anderen hoor! Een beetje bewust ook,anders loopt mijn kop helemaal over.Voor mezelf heb ik een redelijke balans gevonden. Maar dat heeft wel een paar jaar geduurd..

Ik weet dat je het druk hebt en nog drukker krijgt maar het deurtje in Abbekerk staat open voor je ;-) Ga eerst maar 'eventjes' je bachelor halen...

Groet,
Dale