Noodweer en vissen

Zondagochtend;de hengel is weer klaargemaakt en om 11:00 ben ik op de stek beland, waar ik vorige keer weer een karper mocht vangen. De regen komt echt met bakken naar beneden vallen. Een snelle blik op buienradar leert mij dat ik me alvast moet voorbereiden op zeer zware buien! Ik krijg de volle laag..... Ik overdrijf niet als ik zeg dat er een flinke windkracht 7 a 8 over de weilanden dendert. Gelukkig heb ik een klein beetje dekking van het kleine taluudje langs de slootkant maar veel stelt het niet voor. Het taluudje.. Ik heb mezelf goed ingepakt en lekker warm aangekleed. Ik maak in eerste instantie 2 voerplekken met mais en gebroken boillies en het plan is wat langer op deze voerstekken te blijven 'hangen' dan normaal. Bij het maken van de voerplekken zie ik in het midden van de sloot direct al een flinke,zwarte modderwolk.Ik krijg het idee dat ik op het juiste tijdstip ben begonnen met vissen! Ik begin bij de eerste voerplek. De golven rammen weer flink door op het pennetje,die verder goed is uitgelood. De pen zakt wat weg door de stroming. Ik besluit wat meer overdiepte te gebruiken en nu blijft de pen een halve cm. boven water uitsteken. Langzamerhand zie ik rond mijn voerstek steeds meer en vaker bellen verschijnen. Het zijn overduidelijk aasbellen. De compacte groep bellen schuiven steeds nerveuzer over het water. Het is nu duidelijk;er zit vis op de stek! De bellen komen vaak dicht in de buurt van mijn pennetje maar er gebeurt verder niets. Ik volg het spoor nog eens met mijn ogen en plaats dan de pen in de te verwachten baan van de vis. Het werkt! De pen wordt weer langzaam onder het wateroppervlak getrokken. Ik sla aan en haak een grote karper! De vis springt bij de aanslag vol uit het water. Het is een vis van tussen de 70 en 80 cm en lekker breed! Ik zie de vis van bovenaf, zeg maar. Een traag en gewichtig eerste run onderneemt de karper. De 2 ponder buigt vervaarlijk door voordat de slip gaat lopen. Op het moment dat ik twijfel of de slip niet te zwaar afgesteld is begint de slip langzaam te tikken.. en dan veert de boel terug. AAAAAHHHHRRRRRGHHHHHH!!!! Ik heb in dit water nog niet zo'n grote gezien. Laat staan aan de haak gehad! Ik tril op mijn benen en besluit maar gauw naar het 2e voerplekje te gaan. Voordat ik dat doe voer ik hier eerst wat bij. Ik loop naar de stek. De regen en wind trekken zelfs nog wat harder aan. Het is niet normaal meer. Na een uurtje sijpelt het water al door mijn regenpak naar binnen. Ik ben al nat tot op mijn onderbroek. Niet janken,doorgaan! De vis is actief!! Op de 2e voerstek is het beduidend rustiger voor wat betreft de aasbellen. De pen wordt een metertje of 6 zijwaarts van mij vandaan geworpen. Perfect! Precies op de goede plek. Door de wind wordt ,op sommige stukken van de sloot,het riet platgeslagen. Zo kan je vissen op doorgaans 'onbereikbare' plekken. Ah!! De pen zakt weer weg!! Ik sla aan op een grote,dikke giebel... Nou ja,toch een visje, maar niks in vergelijking tot de geloste karper. Ik maak nu nog 2 extra voerplekken voordat ik verder ga vissen. Ondertussen krijg ik een berichtje van mijn vriendin of ik wel goed bij mijn kop ben,om nu te gaan vissen.Ze maakt zich zorgen. Het spookt hier echt,dus ik geef haar geen ongelijk! De 2 extra voerstekken zijn gemaakt. Ik haal de rest van mijn visspullen op,loop terug naar de verse voerplek en werp weer in. Ik krijg direct te maken met een wolkbreuk. Ondertussen zie ik die pen weer langzaam verdwijnen en ik tik vast op een brasem... Mmmmmmm,snel verder naar de 4e voerstek... Hier gebeurt niets. Al glibberend en glijdend red ik het terug naar de 2e voerstek. Ik zie weer veel bellen. Wat een hectiek... Maar er gebeurt verder niets. Ik zie opeens een enorm grijs regen gordijn aan komen rollen.... Ik zie de bui al hangen.... Het weiland zie ik niet eens meer. Voordat de regen mij bereikt,hoor ik de neerslag al op de bladeren van de gewassen neerdalen. Er flitst een bliksemschicht door de lucht. Alsof er een hoogspanningsleiding knapt. Ik duik ineen langs de kant. Ik zwiep de hengel aan de kant en trek een sprint richting mijn bussie... Tijdens de sprint breekt de hel los. De druppels lijken wel hagelstenen! Yes! Ik zit nu veilig in de bus. Ondertussen verschillende bliksemschichten en daar direct op volgend harde klappen.... Wat een onderneming..wat een avontuur.... Na een minuut of 10 wordt het rustig en ga ik weer snel naar mijn stek. Ik werp de pen weer op de stek en wil mijn spullen eventjes controleren. In mijn ooghoek zie ik de pen wegschieten... Veel te laat sla ik dus aan,resulterend in een dikke boeggolf,100-en belletjes en een paar flinke modderwolken... Mis..... Dit was mijn laatste kans. De wind draait en komt nu uit de tegenovergestelde hoek. Verslagen keer ik wederom huiswaarts.... Maar wat een spanning heb ik beleefd vandaag! Dit extreme weer zorgde voor zeer veel activiteit bij vooral de grotere karpers. Ik heb een vis gehaakt die groter was dan ik ooit hier heb gezien. Spanning.....spanning is waar het om draait!! Groet, Dale

Het gaat zoals het gaat...

Woensdag avond... Er is een dag pauze gegund voor de landen die doorgaan op het EK voetbal. Ik denk dat ik 2 weken niet meer gevist heb. Dat komt door voetbal maar ook zeker door de zeer slechte resultaten die ik met het pennen behaal. In deze periode heb ik ook flink na kunnen denken over van alles en nog wat. Wat doe ik fout? De momenten dat ik ga vissen? Aas? Tijdstippen? Geen logboek? Alles passeert de revue. Ondanks dat ik het vissen compleet links laat liggen,denk ik er elke dag aan. De volledige 24 uur. Het sluimert..... En dan is daar opeens de dag dat je de draad weer oppakt. Helemaal murw gebeukt door tegenvallende resultaten,raap ik mezelf bij elkaar. Niet eens realiserende dat het een rustdag is omtrent voetbal.. In de ochtend heb ik het besluit al genomen;er moet gevist worden! Met tegenzin of niet. Je weet dat, als er weer zo'n karper aan de haak hangt, je alle ellende vergeet. Ik besluit naar een stek in de buurt te gaan. Ik verwacht er totaal niets van en neem zo weinig mogelijk aan spullen mee. Het blikje mais is nog het belangrijkst. De rest interesseert me geen hol. Er staat een flinke wind en op de eerste voerstek moet ik alle zeilen bijzetten om de pen op de plek te houden. Met mijn kop vol in de wind komt het 'gevoel' langzaam terug.... De wolken denderen voorbij,grijs en grauw. Ik verwacht elk moment regen die eigenlijk niet voorspeld is. Ja! De pen zakt langzaam weg tussen de golven... Ik sla aan en haak daadwerkelijk een vis! Een grote giebel is het niet eens met de stand van zaken... Ik ben blij dat ik weer eens een vis haak,maar ook weer niet zo blij met de giebel die aan de 2 ponder met 31/100e hangt. Toch is het een fel beestje. Ik verplaats mij hierna naar een ander gedeelte van de sloot. Ik heb hier niet voorgevoerd. Ik pak wat rietplukken en strooi,na het plaatsen van de pen,er een 10 tal maiskorrels omheen en ga gewoon zitten. De dekking is perfect! Ik moet wat rietstengels ombuigen om er te kunnen zitten en dan als ik de pen heb geplaatst veren de rietstengels langzaam weer terug. De boel staat op scherp! De golven beuken nu zo'n 30 minuten op de pen. Ik weet dat de karpers hier komen.. De pen staat 30 cm. verwijderd van wat rietplukken. Ik heb wat beweging waargenomen maar dat was giebel..toch? De pen zakt weer tergend langzaam onder water en versnelt onderwater...Ik geef een haal en haak een karper! De vis spurt er vandoor maar de 2 ponder is duidelijk 3 maten te groot voor deze 66 cm. lange krachtpatser. Na 3 uithalen is de vis klaar. Vlak voordat ik wil scheppen vlucht de vis nog een keer. Ik moet keihard lachen van plezier en sta er zo blij als een kind bij! Een grijns van oor tot oor... Ik heb de vis snel uit het water maar ik ondervind een nadeel; de vis is eigenlijk te snel op de kant en is nog totaal niet moe getuige het wilde gedrag op de kant. Volgende keer dus met lichter MATERIEEL! vissen. Ik maak een foto van de vis met mijn mobiel en laat hem dan snel weer vrij. Wat een prachtvis was dit! Deze vis is ook van een hoog emotionele waarde. Alle ellende is met een zakkertje vergeten.Eigenlijk is het goed zo,maar ik blijf doorvissen en vang er nog een brasem bij. Ja,weer vis!! Ik heb foto's,maar die volgen nog... Wat ik nog kwijt wil.... Tijdens deze sessie ontving ik het droevige bericht dat een oud-collega van mij is overleden op veel te jonge leeftijd. Hij is overleden op 52 jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Ik heb 7 jaar met hem in een ploeg gewerkt. Deze man bracht ten alle tijde de zon op het werk en ik kan niet bevatten dat zo'n goede vent door deze ellende getroffen is/was.In feite is het zo dat de familie 2 broers binnen een jaar verloren heeft door deze ziekte... De blijdschap en de emotie die deze vis heeft opgebracht werd verstomd door dit zeer droeve bericht. Ik draag deze vis dan ook op aan Ed Roelands! Ed,het ga je goed man! Jij zit in mijn geheugen gegrift... Groet, Dale

Een stapje dichterbij...

Zaterdagnacht 3:00, de wekker gaat af. Vandaag heb ik besloten 2 stekken te bezoeken. Eerst is het kanaal weer eens aan de beurt en vanwege de flinke temperatuurdaling lijkt me dat geen slechte keuze. Maar dan moeten ze wel aanwezig zijn. Ik denk dat een logboek van dit water erg handig kan zijn maar die heb ik dus niet gemaakt….

Het kanaal Om 4:30 ben ik bij het kanaal aanbelandt. Ik ga met 2 hengels vissen; eentje met de pen en eentje met 15 gram schuiflood op de steunen. Ik maak 2 voerplekken op plekken waar ik in het verleden vis gevangen heb maar nog veel meer gelost heb. De hengels worden in gereedheid gebracht met behulp van mijn hoofdlamp. Ondertussen beginnen dikke druppels uit de lucht te vallen. Geeft niet,ik ben goed voorbereidt! Alleen die temperatuur daling ben ik niet helemaal gerust op.

De hengel met waker komt op 1 meter van de kant. Vorig jaar heb ik op die plek een beste jongen gelost. Ik loop een stuk langs het zeer hoge riet,deponeer het aas en loop dan, met de molenbeugel open,een meter of 30 terug richting de plek waar ik de hengel goed kan plaatsen. Hier is een soort rooster waar alleen water door kan richting een ander water. In de schemering zie ik iets voor het rooster liggen en het stinkt hier enorm. Ik plaats de steunen en neem een kijkje bij dat ‘iets’. Het blijkt een dode haas te zijn. Gadverdamme! Om dat te zien op je nuchtere maag is niet best. Ik voel een lichte misselijkheid opkomen. Nou,snel afstellen die handel en dan 15 meter verderop naar het ‘penplekkie’. Ondertussen wordt het steeds lichter en zie ik ook meteen weer die enorme hoeveelheid brasem die aanwezig is. Wat een gekkenhuis kan het hier soms zijn met die beesten. Ik schat dat er zo’n 50 stuks rondhappen,buitelen en wat al niet meer. Ook is het zo dat als er zoveel brasem aanwezig is,de karper zich meestal niet laat zien. Ook nu is dat weer zo. Ik krijg geen enkele tik op de pen en de Delkim blijft ook angstvallig stil… Het is inmiddels licht en de regen komt met bakken uit de lucht. Mijn handen beginnen ook steeds kouder te worden. Ik besluit naar een andere stek te gaan. Bij het ophalen van de ‘afstandshengel’ zie ik de haas nu pas echt goed. De kop is al groen…. Yak! Snel weg hier!! Om 7:45 kom ik aan bij de 2e stek. De oude vertrouwde. De 2 hengels gaan weer uit de bus. Ik loop direct door naar de T-splitsing. Gelukkig,de stroming door het openzetten van sluizen en in werking stellen van gemalen valt mee. Weer worden er 2 voerplekken gemaakt;eentje voor de pen en eentje voor de ‘afstand’.

Ontbijtje...

Bivvy boys Ook hier is het eigenlijk droevig gesteld. 2 uur lang geen piep,2 uur lang geen stoot.En maar regenen…..regenen……… Ik besluit nog een plek te proberen en dat is bij een flinke duiker,in het begin van de sloot.

Duiker.. De resterende 2 uur(tot 13:30) ga ik hier volmaken. Het is er flink dieper als de rest van de sloot en de kans is groot dat hier wel vis zit. Van een afstand zie ik een dode karper tegen de kant aan liggen. Er drijft ook nog eens een halfvergane karper onder de duiker door… Mmmm,ik zie teveel dode dieren de laatste tijd… De pen gaat in het midden. Klein handje voer erbij en afwachten maar. Na een halfuur krijgt de pen een tik en dan een twijfelende wegzakker. Ik sla aan maar ik voel geen weerstand. Ik sta op en zie een karper van rond de 75 cm. op half water van mijn stek wegrollen! Godsamme!!!! Ik sta te trillen op mijn benen…. Snel gooi ik het aas weer terug op de plek. Natuurlijk is de vis weg maar de vis vluchtte niet echt. Misschien heeft hij me gezien. Ondertussen krijg ik steeds vaker kleine tikken op de pen. Het ziet er allemaal wantrouwend uit. Meteen springt er een karper onder de sluis . Een mooie verdorie! Ik zit hier goed. Dat was er eentje rond de 18 pond. Nog steeds houden de twijfelende aanbeten aan. Ik besluit van aas te wisselen. De tijgernoten met mais gaan er af en 2 halve boillies gaan op de hair. Ik werp in tegen de betonnen scheidingswand van de duiker. Meteen duikt de pen weg… Mis….. Het begint een gewoonte te worden,dat misslaan. Ik durf al bijna niet eens meer aan te slaan. En weer springt er een karper in de duiker. Ik ben een en al adrenaline. Helaas,op het moment dat ik een klein beetje voer bij de pen strooi houdt de activiteit op. Zo heftig als het begon,zo plots houdt het weer op. Ik baal maar weer eens,maar ik heb ze wel weer gevonden en dat doet mij toch wel goed. Ik neem mijn verlies,blijf nog een halfuurtje zitten en ga dan mijn zeiknatte zooi opruimen. Tijd om na te denken…… Groet, Dale

Te koop: Schreiner Winston Heavy,1,75 tot 2 pond 'arbeidsvermogen' en 2x penn 430 ss

Te koop: 1x Schreiner Winston. Ongeveer 10 jaar oud. In gebruikte maar goede staat. Lengte:3,65. Arbeidsvermogen: 1,75 tot 2 pond. Hardchroom ogen. Volledig kurken handgreep. Zwarte reelringen. Prijs: €135,00(vaste prijs!) 2x Penn 430 ss. In nieuwstaat. Prijs: nader overeen te komen... Groet, Dale

Pinkpop,bier en vissen

Pinkpop,bier en vissen. 26,27 en 28 mei. Op deze dagen werd er flink van muziek genoten op Pinkpop,door mij en 2 vrienden. Niet alleen van muziek maar ook van het lekkere frisse bier! Dat deze 3 dagen niet geheel op gezonde wijze zijn verlopen zullen velen kunnen be-amen. Een paar weken geleden had ik al een afspraak gemaakt met Hans Koeslag om weer samen te pennen. De datum van onze ontmoeting: 30 Mei. Het is niet geheel handig gekozen door mij omdat het zo direct na Pinkpop is, maar op deze manier hoef ik geen extra vrije dag van mijn werk te nemen en hoef ik ook mijn werkgever niet extra teleur te stellen! Tevens zorgt dit er ook voor dat ik mij een beetje inhoud op Pinkpop. 30 mei. De wekker gaat af. Het is 2:00. Een idioot tijdstip om je bed uit te gaan om te vissen eigenlijk. Mij maakt het eerlijk gezegd niets uit. Met een mooie visdag in het verschiet kan het mij niet vroeg genoeg. Ik heb om half 5 afgesproken bij Hans en het is een rit van 1,5 uur. De rit verloopt soepel en om 4:15 gaat de voordeur open. Eerst maar eens een lekker bakkie koffie doen! We praten wat bij,drinken snel onze koffie en dan gaan we op pad. We hadden eerder al besloten 3 wateren te bezoeken. 2 daarvan liggen aan de rand van een woonwijk. De laatste keer dat ik dergelijke wateren heb bevist was ik nog een jong jochie van een jaar of 10,dus dat was weer eventjes wennen! We maken bliksembezoeken. Het zg.‘stalken’. Geen voerplekken van te voren maken,maar anticiperen op activiteit; geen activiteit? Wegwezen. We spotten al vrij snel verschillende koi karpers en 2 mooie 20-ers(schubs). Ze liggen in een smal zijtakje van het water. Helaas,de vissen zijn druk bezig maar niet met azen. Na ruim een uur besluiten we naar een volgend water te gaan. Dit water ziet er goed uit! Aan de overkant een woestenij van struiken,die ook nog eens dicht over het water hangen. Mijn hartje slaat over!! We bekijken het water (ik wat sneller dan Hans,haha) en pak dan snel de spullen uit de bus. Ik loop een stuk langs het water en kom Hans tegen,die wat tips geeft v.w.b. stekken. Ik maak 3 voerplekjes bij een dood planten bed. Tevens is hier ook een soort van verbreding van oever aan mijn zijde. Die loopt in een flauwe bocht uit. We zien weinig activiteit van karper. Totdat….. Opeens zie ik boeggolven uit de verbrede oever komen! Overduidelijk karper… De vis(sen) schuiven telkens wat op. De route die ze afleggen is duidelijk. Ik haal mijn pen weg bij het dode plantenbed ,schuif de pen wat ondieper en werp ruim over de karper,dicht tegen de kant. Mijn hart bonkt bijna mijn voorhoofd uit! De vis komt steeds dichterbij…..De pen beweegt! Draait wat rond… Hans komt aanlopen met de zon vol in zijn gezicht. Ik geef een signaal dat hij ver van de kant moet blijven. Een visser herkent zo’n situatie meteen! Hans schuift meters op van de oever. Ai,de karper schuift weer op,de pen roerloos achterlatend. Hans komt voorzichtig bij me. Ik vertel hem het een en ander. Kijk! Daar gaat die karper weer… Hans zoekt een ander stekje op. Ik pak mijn rode maiskorrels uit de tas en sluip,ver van de kant,richting karper. Ik laat de rest van mijn spullen liggen. Ik werp in de richting van de route van de karper. Ik tril van spanning,vooral omdat ik een dikke 20-er zag springen rond dit gebiedje eerder vanmorgen. Ja! Binnen een minuut draait de pen wat,steekt dan licht op en duikt vervolgens onder. Ik sla aan maar raak niks dan lucht met de haak. Ik gaf zelfs zo’n felle tik dat de pen van de lijn vliegt en er geen lood meer aan het nylon zit. Ik zie een schitterende boeggolf van de stek lopen… Pffffff,ik snap het niet. Verder laat de karper het hier een beetje afweten. Toch zie ik uiteindelijk,in een lichte versmalling van het water,weer regelmatig een karper herrie maken. Ik sluip die kant op en leg de pen op verschillende plekjes in. Uiteindelijk,bij de derde poging,krijgt de pen verschillende korte,felle tikken. Ik sla een keer te vroeg aan maar wel is mijn aas van de haak. Snel weer aas op de haak,10 maiskorrels op het plekje,en de pen ligt er weer in. Direct krijg ik antwoord terug! De pen steekt wat op en schiet er dan vandoor! Ik sla aan maar weer mis!!! En WEER een boeggolf achterlatend. Ik word niet goed…. Ik begin erg te twijfelen aan mijn haak. Mmmmm,voelt wel scherp maar ik besluit er toch maar een andere aan te doen. Helaas laat de karper het verder afweten. Ik heb mijn kansen gehad en verprutst. Ik baal enorm en er gaan allerlei theorieën door mijn hoofd. Heeft geen zin,het is te laat. “Prutser!!” noem ik mezelf,in mijn hoofd… Ik spreek Hans. We gaan naar de polder waar wij vaker met zijn 2-en vissen. Uit ervaring weet Hans en ik ook inmiddels na daar 4 keer eerder gevist te hebben dat, mooi,zonnig,warm en windstil weer hier geen goed teken is. Zodra we aankomen voelen we die hitte al. Er is geen kabbel op het water te zien en de zon schijnt uitbundig.De 5 keer op rij met hetzelfde weerbeeld.... Maar het voorrrecht om hier te mogen vissen maakt bijna alles goed! Ik ga lopen met mijn spullen en zie al gauw hele dikke vissen tussen de lelies. Vissen waar je bijna bang van wordt. Sommige vissen zwemmen wat rond,anderen liggen apathisch tussen de buitenste lelie randen. Ik kan ze goed zien. Er zitten zeker enkele dikke 30-ers tussen,misschien nog wel tegen de 40 aan ook. Ik kan mij niet voorstellen wat er gebeurt als je zo’n vis aan de haak krijgt. Maar “gelukkig”,de vissen azen niet en we krijgen ze ook niet aan het azen. Ze genieten overduidelijk van het zonnetje. Het is prachtig om zulke beulen zo te mogen aanschouwen! Hans en ik blijven geregeld stil staan om die brede bekken te zien happen. Op een voerstek mis ik weer een aanbeet. Een flinke boeggolf schiet weer weg…. Ik vermoed karper maar later zie ik 2 giga brasems over de voerstek schuiven. Het is 15:30 en ik heb het end in de bek hangen na 3 dagen Pinkpop,bier en vanaf 2:00 uur vannacht bezig te zijn met vissen. Als ik dan ook nog brasem over de stek zie schuiven en een rit naar huis van 1,5 uur in het vooruitzicht heb,besluit ik te stoppen. Ik loop terug richting Hans en samen genieten we nog van de aanwezige,zonnende karpers. Wat een monsters en wat zou ik graag zo'n vis aan de haak krijgen... Nu ik dit schrijf ben ik al weer aardig opgekalefaterd. Energie voor 10!! Zondag ga ik weer verder met mijn vangstfobie omtrent vriend karper. Helaas heb ik geen foto’s gemaakt. Had ik geen tijd voor gemaakt. Foto’s zullen jullie binnenkort zien op het blog van Hans Koeslag! Hans, Bedankt voor je gastvrijheid en doorzettingsvermogen om mij bij jou toch mijn eerste karper proberen te mogen vangen. We zaten er dichtbij…heeeeeel dichtbij! Groet, Dale

Mager succes

Zaterdagochtend om 4:00 gaat de wekker. Na alle slechte sessies vindt ik het steeds moeilijker worden om de puf te vinden er op uit te gaan. Maarja,je bent een visser of niet en je weet dat er een moment komt dat het weer gaat lopen. Dit is wel de slechtste start ooit geweest voor mij. Ik besluit het water te bevissen waar ik activiteit heb gezien van karper en waar ik laatst ook een vis (Adriaan,de Acrobaatkarper)gelost had. Het is wederom lekker aangenaam buiten. Er hangt zo'n heerlijke voorjaarsgeur rond en hoe wakkerder ik raak,hoe positiever ik word! Bij aankomst zie ik direct weer activiteit van karper. De ervaring leert dat, in dit water en nog een ander water die ik bevis,de karper zeer vroeg actief is maar nog niet echt aast.Een ander probleem van dit water is dat je geen dekking hebt en de karpers hier zijn bijzonder schuw! Ze hebben alles in de gaten. Een reden waarom ik langer op een stek blijf. Hoe minder onrust hoe beter en ik weet dat de karpers weer op bepaalde plekken terugkomen,nadat ze geschrokken zijn. En zo vis ik actief/passief diverse plekken af. Uiterst behoedzaam sluip ik rond maar kan toch niet voorkomen dat enkele karpers schrikken... Ik pak uiteindelijk een mooie rietkam,waar ik verder moet inwerpen om te kunnen bereiken. Ik moet een metertje of 8 werpen. De pen ligt precies goed. Er staat langs deze rietkam niet meer dan 20 cm. water en al vaker heb ik hier karpers van rond de 60 cm. gevangen. Ik strooi wat pellets rond mijn pennetje. De haak is be-aasd met rode maiskorrels met de smaak van aardbei. Je weet maar nooit! Na 5 minuten gaat de pen tergend langzaam onder en aan de volgwakertjes kan ik zien dat de boel wegloopt. Ik sla aan en voel een matige weerstand. Het voelt karper-achtig aan maar kan ook zomaar een grote giebel zijn. Nee,het is toch karper! Het monster van 45 cm. ligt snel in het net. Deze vangst was rond 7:30. Hierna pak ik verschillende plekken,maar waar ik juist verwacht dat de activiteit toeneemt,neemt het juist af! En alsof dat niet erg genoeg is,de karper is gewoon verdwenen! Nergens meer activiteit. Ik krab wat achter mijn oren. Ik had nog een ander mooi stekje gezien,maar ik zie daar een autootje staan. Dit autootje zie ik ook al 3 dagen hier rondrijden. Deze man bevist enkel de buizen,overstortjes en sluisjes. Ik zie hem meer rondrijden dan vissen. Eerlijk gezegd irriteer ik me mateloos aan deze vent,met zijn onrust makende activiteiten... Ik besluit een andere stek op te zoeken op nog geen 5 minuten rijden van deze stek. Daar aangekomen moet ik door het flink hoge gras en ander spul lopen. Ik sta er niet bij stil en loop zonder na te denken het hoge gras in. Meteen is mijn broek doorweekt en voel ik de druppels over mijn benen lopen. Tot overmaat van ramp zie ik hier ook totaal geen activiteit van vis. Dan maar naar "de oude,vertrouwde stek." Ai,bij aankomst zie ik 2 auto's staan. Aha,dacht ik...dus zo'n dag wordt dit..... Gelukkig,van een visser(behalve mezelf) ontbreekt elk spoor. Maar behalve dat van andere vissers elk spoor ontbreekt,ontbreekt hier ook elk spoor van karper! Langzamerhand word ik steeds gekker... Geen rimpel,geen boeggolf,geen belletje...helemaal niks. Ik ga bij het hek zitten,be-aas mijn haak met een pellet,strooi er een stuk of 10 omheen en ga het maar lekker afwachten. Het vertrouwen om nog een mooie vis te vangen is verdwenen. Het pennetje blijft roerloos.Kijk,daar komen die koeien weer aanlopen. Normaal gesproken vormen ze totaal geen probleem: ze kijken eventjes en lopen dan weer verder. Ditmaal niet! Ze blijven op een metertje van mijn rug staan. Er gaat er zelfs eentje bijna met mijn schepnet vandoor! Nou,ik aai er eentje op z'n neus. Een boer zegt dat ik "pittig wat bekoiks heb" en moet wat lachen. Wat voor dag is dit vandaag!!! Ik besluit van de koeien weg te lopen en te stoppen. Ik loop,na een half uur gezeten te hebben,weer terug naar de bus. Er valt geen eer meer te behalen vandaag.... Groet, Dale

Moedeloos...

Er staat een lekker,licht briesje vandaag.Het is aangenaam. Na de oudste dochter weggebracht te hebben naar een groot kinderfeest in het dorp,ga ik vissen. Vol goede moed(zoals de afgelopen keren...)keer ik naar het mooie polderwater en heb toch wel wat verwachtingen vandaag. De wandeltocht begint en de voerstekken worden gemaakt. Onder het lopen merk ik al dat er zeer weinig activiteit van vis is en karper in het bijzonder. Nouja,wel vaker word je op het verkeerde been gezet door die mooie vissen. Na de lange wandel-,en voertocht keer ik terug naar het eerste voerplekje.Geen enkel teken van leven. Omdat het zo rustig is blijf ik wat langer hangen op de voerstekken. Normaal blijf ik zo'n 20 minuten op een plek hangen,nu doe ik er 45 minuten over. Er gebeurt helemaal niks...de sloot lijkt wel leeg. Wat een verwarring. Vorige week zat de sloot nog barstensvol vis. Ik begrijp er helemaal niks meer van. Van 11:30 tot 14:45 heb ik geen enkel stootje of ander bewijs van vis gezien/gekregen. Ik raak er nu wel een beetje moedeloos door. Hoe is het toch mogelijk dat ze er niet zitten,ondanks deze ideale dag? Desondanks denk ik dat het weerbeeld van de laatste tijd hier zeker een oorzaak van kan zijn;die wispelturigheid. Ik besluit een andere stek te gaan bezoeken,vlakbij mijn huis. Voor de verandering is het hier windstil! Ik parkeer de bus,pak mijn spullen en wandel de weilanden op. Direct zie ik karperactiviteit! Kijk,ik heb een goede keuze gemaakt. Ik begon al wat aan mezelf te twijfelen de afgelopen tijd. De karper is hier zeer actief. Op veel plekken zie ik schuimplakkaten,rietplukken die hevig schudden,boeggolven en dikke v-sporen. Ik begin weer te genieten! Ik maak geen voerplekken maar ga actief vissen. Ik verplaats me richting activiteit van vis. De manier die mij eigenlijk het meest aanspreekt. Ik leg de pen in en strooi er enkele maiskorrels omheen. Na 10 minuten krijgt de pen een tik,gevolgd door een boeggolf..... Ik verplaats me naar een andere rietpluk.De pen wordt ingeworpen. Weer voer ik enkele maiskorrels rond de pen. Na een paar minuten valt mij op dat ik dichter op dit stekje kan zitten middels een opening tussen de rietplukken.Dat scheelt me een stuk uitstaand lijn. Daar zit ik er direct op. Ik draai het spulletje in en verplaats me schuifelend richting open plek(je). De pen wordt voorzichtig op de stek gedropped......bovenop een karper, getuige de boeggolf..... SjongejongeJONGEHHHHH!!!!!! Ik besluit naar de overkant te gaan. Daar zitten ze immers ook. Continue kan ik de activiteiten van vriend karper zien. Ze zitten werkelijk overal;in het riet,in het midden...Maak maar eens een keuze.... Ik pak een plekje waar ik vaak het riet zag schudden. De pen wordt op nog geen 50 cm. van me vandaan geplaatst, precies naast een rietstengel. Weer strooi ik enkele maiskorrels rond het haakaas. Al snel zie ik een rietstengel achter mijn pen compleet omver geduwd worden! De pen krijgt 2 korte,lome tikken en verdwijnt dan snel. Ik sla aan op Adriaan,de Acrobaatkarper! 5 keer achter elkaar maakt de vis salto's in de lucht! Wat een wilde zeg. Ik kan zien dat het om een vis tussen de 60 en 70 cm. gaat. Wat een mooie kleuren! De halsbrekende toeren van de vis hebben resultaat...de haak wordt gelost.... Eventjes stort mijn wereld in elkaar.... Ik vang daarna 2 brasems.Keurig in de onderlip gehaakt. Het is 17:40. Ik stop. Moedeloos is het enigste juiste woord wat ik kan vinden voor vandaag. Eigenlijk geldt dit voor de laatste paar sessies.Het tij MOET keren. IK moet het tij keren. Het tij ZAL keren.... Ik heb ze in ieder geval weer gevonden. Groet, Dale

Geheimen van het water

Vanmiddag heb ik gevist. Geen enkel spoor van karper maar wel heb ik iets interessants gezien. Ik zit op een niet nader te noemen locatie te vissen,op een voerplek. Opeens zie ik in het midden van de sloot(zo'n 3 meter bij mij vandaan) Een flinke bellenplakkaat. Niet een gewone,maar een plakkaat zoals je ze wel eens ziet als er flink wat lucht vanaf de bodem opstijgt die niet door vis wordt gecreerd. Grote bellen die snel uiteenspatten. Ik heb dit soort bellen nog nooit gezien op deze stek en op dit water. Afijn, dit herhaalt zich nog 2 keer en lijkt zich ook zeer licht te verplaatsen. Mijn aandacht is gegrepen. De bellen zie ik niet meer terug, totdat...... Ik keer terug bij mijn 1e voerstek. Er gebeurt heel lang niets. Ik hoor de koeien loeien en kijk richting de koeien. Op het moment dat ik weer naar mijn pennetje kijk zie ik de pen wervelen tussen de kolken van iets wat bewoog! Ik ben nu scherp."Iets" rolt door het water op een meter afstand van me. Telkens kan ik net niet zien wat het is. Tot 2 keer toe rolt het "iets" verder weg van mijn stek en laat ook precies de bellenplakkaat achter die ik eerder al zag. Ik verwacht dat er vast wel een watervogel boven komt,maar nergens komt er iets naar boven. Dit is best wel spannend eigenlijk! In deze contreien is de laatste tijd een ander soort vis gevangen. Ik durf het niet te zeggen want anders zet ik mezelf misschien voor paal.... Maar er is een bepaalde vis waar mijn gedachte naar uitging. De bellen waren niet van karper,dat was duidelijk.De kolken/boeggolven/geschrokken gedrag waren compleet anders dan karper of brasem of wat dan ook... Ik weet het niet. Ik heb dit nog nooit eerder gezien... Groet, Dale

80 cm. Glasoog....

Vanmiddag stond vissen op het programma. Ik besluit naar een nieuwe stek te gaan om daar mijn geluk te beproeven. Dit wordt de 3e keer dat ik daar vis. Het wordt de eerste keer dat ik met mijn eigen deegcreatie ga vissen. Na wat aanpassingen aan de samenstelling van het deeg blijft het nu wel goed aan de haak zitten. Ik maak 3 voerstekken met harde mais en hennep en vis daar bovenop met het deeg. Er is weinig leven in de brouwerij. Mijn eerste voerstek heb ik gemaakt op een stek die naast een brug is. Aan de ene kant heb je het kanaal en onder de brug door heb je de poldersloot. Een ideale plek om karper te onderscheppen,lijkt mij!! Het is ook deze plek waar al het activiteit vandaan komt. De pen krijgt regelmatig felle tikken te verduren. Plots zakt de pen langzaam weg.. Ik tik vast en voel iets massiefs aan de andere kant van de lijn! Ik juich al in mezelf... De vis blijft diep en onderneemt een sprint. Ik begin al wat nattigheid te voelen... Het explosieve blijft uit,maar het voelt wel zwaar aan allemaal. Ik krijg de vis naar boven en krijg een glimp van de rug te zien en op het eerste gezicht een gehavende rugvin. Ik denk dat ik met een oude strijder te maken heb. Dat het een oude strijder is,is zonder meer waar maar het is geen karper! Het is een bak van een glasoog! Ik schrik me te pletter en raak zelfs eventjes in paniek. Wat een aparte manier van vechten hebben deze vissen zeg! Gebonk,korte zware uitvallen en 3 salto's later kan ik de vis scheppen. Mijn hemel....wat een bak! De onderlijn heeft zich goed gehouden. De haak zit in de hoek van de bek. Met de onthaaktang is de haak er zo uit gewipt. Ik sta te trillen op mijn benen. Ik durf de vis niet vast te pakken voor een mooie foto. Geen genoeg ervaring mee. Dan maar een foto met de vis in het net.

De "boosdoener"... Ik meet de vis en kom uit op 80 cm. Eigenlijk nog wat groter,maar ik kan niet helemaal goed meten met de vis in het net. Ik denk eerder dat de vis 85 cm. is... Ik zet de vis netjes terug via het schepnet. De vis gaat er vandoor en ik kijk de vis nog even na.... Wat een vreemde ontwikkeling zeg. De eerste vis op mijn deeg is snoekbaars.... Ik vis nog even door en vang nog een brasem die ik vals gehaakt heb. Nu is het echt tijd om te stoppen!

Groet, Dale

Yes! Gelukt!!! Nu het filmpje via mobiel!!!

Oer Hollandse karper,regen en paai

4:45.... De wekker gaat. Ik spring fit uit bed. Ik heb er zin in en om de een of andere reden,vol vertrouwen. Ik ga nu wat beter voorbereidt te werk. Ik heb nu verschillende aassoorten mee,zodat ik in ieder geval verschillende wateren kan bevissen. Ik heb immers de hele dag. Het is ook de laatste van deze week die ik kan benutten. De eerste stek die ik voor ogen heb is de moeilijkste, in mijn ogen en daar ga ik met mais uit blik vissen. Het is nog een beetje schemerig en flink bewolkt als ik arriveer. De temperatuur is gevoelsmatig niet verkeerd. Terwijl ik kleine,compacte voerstekken maak,zie ik aan de overkant veel activiteit. Het is paaiende brasem,concludeer ik na het zien van wat flinke vissen. Het gaat dus echt los.. Ik voer met mais uit blik en met een thuis klaargemaakt deegje, bestaande uit aardappel,hennep,hennepolie,broodmeel en kattenvoer uit blik. Ik heb duidelijk iets fout gedaan bij het maken van de deeg. Thuis voelde het nog goed aan,maar als ik het nu aan het haakje wil doen dan voelt het veel te slap aan. Werk aan de winkel dus. Ik stap op blikmais over als haakaas. Het gras heeft ook eventjes een groeispurt gemaakt in de afgelopen dagen. Al snel loop ik met zeiknatte voeten en vochtige benen rond. Vorig seizoen deed ik dus steeds steevast de regenbroek aan. Had er eventjes niet bij stilgestaan.... De voerplekken worden om beurten afgevist.Ik geniet met volle teugen. Heerlijk om hier te zijn.Totale rust! In de verte klinkt gerommel en ik zie een flinke bui aan komen rollen. De bui scheert rakelings langs mij. Maar daarachter komt er nog een aan.. Terwijl ik mij op de 2e voerstek neervlij en mijn pennetje deponeer kijk ik eventjes naar de lucht. Misschien is het al tijd om de Poncho vast aan te trekken?

Ik kijk weer terug naar het pennetje en zie net nog de volgdrijvertjes vertrekken! Ik sla aan op een machtige torpedo karper. De vis knalt naar de overkant,maar ik kan de vis redelijk eenvoudig terug dirigeren. Daarna scheert de vis van links naar rechts aan mijn oever. Na een minuut of 5 kan ik de vis scheppen. Yes!! Superblij met deze vis op dit moeilijke water. De torpedo meet 67 cm. en is een en al spier. Als ik de vis wil oppakken trekt 'ie zich continu krom. Ik kan er nog net een redelijke foto van maken. Ik zet de vis terug via de onthaakmat en kijk m langzaam na. Jij hebt mijn week goed gemaakt!!

Direct nadat ik de vis heb teruggezet breekt de hel los; regen,regen en nog eens regen. Ik trek de poncho aan en zoek mijn volgende plek op. Die levert helaas niks op. Terwijl de regen nog eventjes flink aantrekt,besluit ik weer naar mijn eerste voerstek te verplaatsen. Die poncho is ideaal als je blijft zitten,maar als je gaat struinen.... Mijn benen raken nu doorweekt. Het is een grote kledderboel en ik sop mijn schoenen uit. Het water zie je bij de vetergaten eruit komen. Wat helpt is het windstille weer,de temperatuur en de vangst. Als het hard had gewaaid,dan was je snel thuis... Ik vang nog een brasem en daarna is het gebeurd. Ik wil nog gaan kijken bij de oude,vertrouwde stek. Beslissing gemaakt en om 11:30 arriveer ik op de stek. Bij aankomst weet ik het eigenlijk al. Nee,nu zie ik het duidelijk; de karper is overduidelijk aan het paaien. Ik begin te vissen op de T-splitsing.

Zinloos,dacht ik nog. De karpers zijn uitzinnig! Dit is ook dat ik het voor de eerste keer zo dichtbij meemaak. De karpers duwen elkaar bijna op de kant. Met z'n 4-en,met z'n drietjes...Het maakt niet uit. Na een half uur haal ik het aas uit het water en ga dan even genieten van het schouwspel. Wat een bruutlingen zijn het toch. Het water is een massa van kolken,V-sporen,karpers die allemaal in de kanten zitten. Ik film wat met mijn mobiel en maak een paar foto's. Ik besluit te stoppen. Het risico om een vis vals te haken is levensgroot en het voelt ook niet goed om nu te vissen terwijl ze met het liefdes spel bezig zijn. Ik laat ze met rust en ga de warme douche opzoeken.... Missie geslaagd!! Groet, Dale

Gemengde gevoelens II

Koninginnedag,een dag die ik v.w.b feest waardeloos vindt. Ik ga werken en besluit tot 13:00 te werken en daarna met het pennetje de karper te belagen. In de ochtend voel ik die warmte al;vol met mijn kop in de zon,een sleuf spittend en een put plaatsend.Het zweet gutst van mijn lichaam. De karper moet dit mijns inziens ook heerlijk vinden! Vol vertrouwen beeindig ik de werkdag en ga de,natuurlijk,vretende karpers belagen. Hoe anders is de werkelijkheid... Ik arriveer op de stek en speur het water af naar activiteit. Wat mij een beetje doet twijfelen is dat ik geen blikmais bij me heb. In dit water is gebleken dat met harde mais(nog) nauwelijks iets te vangen is.Ik heb dus harde mais en als troef kattenvoer uit blik mee. Ik maak de voerplekken in orde en bevis ze vervolgens. Het is mooi;flinke wind,zon vol op mijn kant,alle vertrouwen. Telkens als ik wat langer zit op een stek,dan klappen de karpers uit het water. Ik zie veel torpedo-achtige vissen uit het water knallen. Het zijn de door mij zo fel begeerde verwilderde karpers... Op 30 meter afstand zie ik een grote vis van minimaal 80 cm,donkerbruin en een lichtgele onderbuik tot wel 4 keer uit het water klappen.Wat een vis! Helaas,ik vang niks vandaag.Ik kan geen enkel aasgedrag verder ontdekken.Ze zijn helemaal dol,maar niet op het aas.... Met de staart tussen de benen druip ik af.... Terug in de realiteit... Vanmiddag poging 2... Het weer voelt goed aan. Ik werk tot 15:30 en dan is het vissen geblazen. Ik besluit naar de oude,favoriete stek te gaan. Bij aankomst is er wederom niemand aanwezig. Ik zie direct overal V-sporen in het water. Boeggolven knallen uit de kant;het water is een grote massa van activiteit.Ik maak direct een denkfout;"Dit wordt vangen vandaag"... Ik maak de voerstekken..er is nauwelijks interesse van de vissen in het aas. De pen krijgt een tik en zakt dan rustig weg...Hangen!!! Maar,helaas vals gehaakt. Dat voel ik direct en is ook duidelijk waarneembaar als ik continu de staart van de vis te zien krijg. De haak schiet los. Wat mij opvalt,in dit water en ook in het water waar ik op Koninginnedag heb gevist,is dat de vissen hier zeer paniekerig/speels bezig zijn. Het lijkt wel bijna op paaigedrag. Maar dat lijkt mij onmogelijk. Ook valt mij op dat de vissen op de stek van vandaag extreem schuw zijn. Bijvoorbeeld; ik verplaats de hengel licht.Bam,meteen 2 boeggolven uit de kant. Ik moet licht hoesten;Bam,meteen weer een giga boeggolf op de stek...Ze zijn schuw op deze stek,maar zo schuw heb ik ze nog niet meegemaakt... Ik rol mezelf op op de kant,op de knieen en dan de armen om de knieen heen gevouwen. Het maakt niet uit,ze zien me...Toch heeft dat wel iets. Er moeite voor moeten doen hoort erbij. Het vissen is een kunst op zich. Toch raak ik wat gefrustreerd door de afgelopen 2 dagen. Er moest toch iets te vangen zijn? Het is me niet gelukt. Door talloze oorzaken. Bij terugkomst bij de bus word ik ook nog getrakteerd op een inspecterende visser die ook een watertje heeft ontdekt... Nee,dit wordt niet mijn week,maar doorzetten zal ik! Ik ga een borrel doen. Groet, Dale

Gemengde gevoelens

Volgend weekend gaat mijn gezinnetje met mijn schoonouders een weekje naar Texel... Helaas,na lang tobben heb ik besloten thuis te blijven vanwege een klus die ik precies in die week kan en moet doen. Voordale;ik ga de hele,godganse week in de avond vissen :-D. Het zal een lange en vermoeiende week gaan worden met slecht eten en hopelijk wat karpers. Nadale ; Wat ga ik de kids en Floor missen...een week alleen thuis....geen dames om mij heen...geen verhalen over de dag..geen leven in de brouwerij... Gelukkig werk ik de hele dag.Vreemde gewaarwording,alleen opstaan en alleen naar bed gaan.... Alle remmen gaan losgelaten worden op de karper! Plannetjes worden gesmeed,stekken gaan door het hoofd en vooral wordt het weer nauwlettend in de gaten gehouden. De ondiepe polders zijn het meest vatbaar voor (plotselinge) weersveranderingen en ik wil, uiteraard, het meeste rendement halen uit deze toch wel unieke situatie! Groet, Dale

Karperslijm en Hollandsch weer.

Om 5:30 gaat de wekker. Ik ben gisteravond lekker vroeg naar bed gegaan,na het in orde maken van de spulletjes. Zou het vandaag dan gaan lukken? Het weer voor vandaag zou onstuimig zijn,zo is voorspeld. Ik besluit dan ook om naar mijn oude,favoriete stek te rijden. Ik hoop er maar op dat, door de weersberichten,er weinig vissers actief zullen zijn. Groot is dan ook mijn blijdschap als ik bij het naderen van het water geen enkele auto zie staan! Het is een wonder... Ik stap uit de bus, pak mijn spullen en neem een diepe teug van de frisse lucht. Zo in mijn eentje voel ik mij op mijn best. Het is lekker kalm weer ook. Ik maak 5 voerplekken. 4 voerplekken maak ik bij jong,opkomend riet,stengeltjes die wat verder in het water staan en de laatste maak ik bij de T-splitsing. Ik maak vandaag gebruik van een licht,zwevend aangeboden aasaanbieding. Gewoon eens eventjes kijken wat dat mogelijk zou kunnen opleveren. Ik begin bij de T-splitsing en schenk mezelf een lekker heet bakkie koffie in. Het is gewoon weer genieten,zo langs het water. Al snel zie ik dat er veel meer activiteit van vis is,dan de weken hiervoor. Niet perse karper,maar gewoon, vis. Dat geeft me wel wat zelfvertrouwen. Ik merk dat ik toch wel vaak richting het kleine parkeerplaatsje aan het begin van de sloot kijk. Ik ben gewoon een beetje bang voor meer volk. Een klein beetje opgejaagd zelfs..... Na een uurtje verplaats ik mij naar de 2e voerstek. Ik heb de voerplekjes gemarkeerd met een stukje rood/wit afzet lint,wat ik aan het prikkeldraad van het hek heb bevestigd. Ideaal! Het pennetje wordt op een kleine meter uit de kant gezet,op een diepte van zo'n 40 cm., mooi tussen de rietstengels. De wind steekt wat op. Ondertussen doet de zon flink haar best. Dit weerbeeld had ik eigenlijk niet voor ogen vandaag. Er zouden buien met onweer over mij heen trekken... Ik vind het niet erg hoor. Uit het niets(8:15) krijgt het pennetje een licht zakkertje. Ik sta weer op scherp. Dan een paar minuten niets. Ik zie een stengel een tik krijgen en daarna zakt mijn pen loom weg. Ik wacht tot de volgwakertjes ook vertrekken en zet dan de haak.Het gevoel wat ik krijg als ik de vis aan de andere kant van de lijn voel is bevrijdend te noemen. Euforisch zou ik haast zeggen! De karper zwemt loom weg en neemt daarna een flinke spurt. Dan is het alweer snel gebeurd. Als ik de vis zie is hij toch groter dan ik eigenlijk verwachtte. En tonnetje rond! Wat een mooie vis zeg.Schepnet ligt in het water,ik dirigeer de vis boven het landingsnet en hoppa; de eerste karper van 2012 is een feit.Ik schat de vis tussen de 64 en 67 cm.

Ik was helaas mijn statief vergeten dus het is niet zo'n hele mooie foto geworden,maar die kop van mij hoef je natuurlijk niet altijd te zien... Mijn dag is in ieder geval al goed. Ik bevis de andere voerstekken,maar daar is geen eer te behalen. Ik vervolg mijn weg vlot weer terug naar de T-splitsing. Hier gaat het snel. Ik zit amper 10 minuten of ik zie de rietstengels alweer wat bewegen. Dan gaat de pen in een vloeiende beweging onder! Ik wacht weer tot de volgwakertjes vertrokken zijn en dan sla ik dus een gat in de lucht,een flinke boeggolf achterlatend... Shit! Was dat zomaar nummer 2?? Pfffff,door de adrenaline kloppen mijn ogen zowat uit mijn kop.... Ik besluit nog even te zitten,groet een vrouw die met haar hond voorbij komt wandelen en aanschouw een grijze bus aan de overkant,die overduidelijk een visstekje aan het zoeken is. Ondertussen zie ik de vrouw met hond regelmatig naar het hek met prikkeldraad lopen. Ik sta er niet bij stil..... En het busje komt steeds dichterbij. Blijft telkens even stilstaan om dan weer 10 meter verder te rijden.... Hij rijdt nu ter hoogte van waar ik zit. Ik blijf diep in de kant zitten,hopende dat ze mij niet zien. Ze blijven 10 minuten staan en besluiten dan om te keren.Ik slaak een diepe zucht.... Ik wil de andere stekken weer bezoeken,maar.......... waar zijn die markerings lintjes gebleven???? Ok Dale,ff rustig ademhalen...vrouw....hond.....dicht bij hek paar keer....1....2......3....10... Lieve mevrouw,ik begrijp uw natuurlijke opruimingsdrang,MAAR DOE DAT DE VOLGENDE KEER ALS IK KLAAR BEN MET VISSEN,JA! IK RUIM MIJN TROEP ZELF WEL OP! Gelukkig ken ik de stekken wel uit mijn hoofd,maar toch. Er komt een behoorlijke stroming opzetten en de wind begint ook steeds harder te waaien. Het is moeilijk om de boel netjes op zijn plek te houden.. Op de T-splitsing is er een flinke golfslag ontstaan. Een flinke kale plek,zo'n 10 meter bij mij vandaan,gevolgd door een boeggolf laat mij eventjes schrikken. Dit zag er groot uit. Maar helaas,de boel valt stil hier. Ik besluit de resterende 2 uurtjes van mijn visochtend op een andere stek af te maken.

Ik pak de boel in en rijd naar een stek waar ik mijn pb enkele seizoenen geleden na 5 minuten vissen te pakken had.De wind staat hier vol op mijn snufferd.

Man,man. Ik schat een lekkere kracht 7 hier,zo met die weilanden voor mijn neus. Ik maak 3 voerplekken. Een voerplek met harde mais en tijgernoten en 2 voerplekken met mais uit blik. De voerplek met harde mais en tijgernoot blijft stil,maar de voerplekken met zachte mais leveren aanbeetjes op. Net niet genoeg om door te zetten. De tijd is op en ik vind het allemaal prima zo. Het net stinkt weer naar karperslijm en ik ben meer dan tevreden! Op naar de volgende. Groet,

Karpervissen en muziek

Muziek... Muziek is een 2e hobby van mij. Muziek en karpervissen gaan hand in hand met elkaar,wat mij betreft. Muziek is emotie,(karper)vissen is emotie. Ik hou voornamelijk van de wat melancholische muziek stijlen. Denk aan; Mogwai,Explosions in the Sky,Deftones,The Twilight Sad,iLikeTrains..noem maar op. Allemaal muziek gestoeld op emotie.Met juist dat soort muziek denk ik vooral aan karpervissen; vroeg opstaan,mist,opkomende zon,een met de natuur,jagen,JAGER! De muziek zet mij op scherp.Alles wordt voorbereidt met muziek op de achtergrond.Die muziek geeft mij energie,keer op keer. Als ik ga vissen zitten er altijd bepaalde nummers in mijn hoofd die ik continue neurie.Zachtjes,uiteraard. Het is een van die dagen,een dag uit duizenden. Een nummer van de Deftones zit in mijn kop. Ik vang 3 70 plussers.http://metdepenopkarper.blogspot.com/2009/05/donderdag-21-mei.html Het nummer zit de hele dag in mijn kop.Het gaat allemaal "vanzelf". Soms sta ik wat verloren aan het water.Op dat moment komt er een nummer in mijn hoofd op en die geeft nou vaak het laatste zetje om door te bikkelen.... Wie weet wat aankomende zondag brengt....;-) Groet, Dale

Tussen wuivend riet en Nuon windmolens

Wuivend riet, windmolens en weilanden. Dat heb ik vooral gezien vandaag.Vervelend vind ik dat allerminst.

Ik bevis een nieuwe sloot.Een sloot die in elk geval een paar kilometer lang is en aan beide oevers begroeid is met riet,echt van dat hoge spul.In de zomer wordt het hier lastig vissen vanwege het riet,maar in de wetenschap dat geen enkele visser(tenzij een penvisser)er hier heil in zal zien om te gaan vissen,stemt mij vrolijk.Ik probeer ook deze sloot vanwege het feit dat hij direct aan het kanaal sluit.Het is hier ook net iets dieper dan de polderwateren die ik normaal bevis. Langs de kant staat er grofweg een meter tot 1,5 meter water.De karpers kunnen alle kanten op hier.

Ik begin aan de lange wandeling langs het uiterste randje van de weilanden. De boeren hebben de weilanden helemaal in gereedheid gebracht en ik wil hun gewassen niet beschadigen. Ook hier weer een steile wallekant. Ik glij her en der een paar keer bijna uit maar weet me recht te houden. Het gaat toch vrij soepeltjes en van gestamp is geen sprake. Ik maak de voerplekken. De wind staat wel vol op mijn kant. Dat vind ik nu wat minder, maar ik zie vandaag meer als een verkenningstochtje langs het "nieuwe" water. Na de voerplekken gemaakt te hebben,blijf ik even halt houden op de laatste voerplek.

Ik maak mijn penhengel in orde en dat is nog een hele opgave met die keiharde wind. Het lukt natuurlijk en dan keer ik terug naar de eerst gemaakte voerplek. Ik moet mijn pennetje 1 keer bijstellen. Ik doop de pen voor de 2e maal in het water en de pen gaat in 1 vloeiende beweging door,richting bodem. Ik wacht eventjes. Mmmmm,toch maar even kijken.Ik maak contact en er blijkt een vis aan te zitten! Een brasem nog wel... Die heeft het aas gegrepen in de vlucht naar de bodem! De vis verweert zich best kranig maar is niet opgewassen tegen de 1,75 ponder en 26/100... De vis is gauw terug in zijn element. Tegen beter weten in leg ik het pennetje weer op dezelfde plek.Ik wil eerst gewoon ff een heet bakkie koffie nuttigen. Daar heb ik nog geen tijd voor gehad. Ik blijf ook meteen een uur zitten op de stek. Na dat uur wil ik verkassen,maar de boel blijkt vast te zitten onder water. Ik probeer het een en ander, maar de boel breekt. In de volle wind maak ik een nieuw onderlijntje. Die beaas ik met harde maiskorrels en piepschuim balletjes. Dit heb ik uitgetest thuis totdat ik een mooi uitgebalanceerd aasje had. Helaas,de karper geeft op elk van de licht aangevoerde stekken niet thuis en ik besluit naar een ander watertje te gaan. Die ligt wat meer in de luwte. Hier kom ik vaker terug want ik vind dit een zeer interessant watertje. Aangekomen bij het andere water constateer ik inderdaad meer luwte. Ik kan hier volledig in de kant duiken met een dijkje achter mijn rug. Geen mens die me ziet,geen vis die me ziet. En ook nog eens het zonnetje vol in het gezicht. Eventjes genieten dus. Het is soms zelfs warm.Ik voer een paar plekjes aan en vis die weer af. Geen enkele tik op de pen. Er is buiten het zeer diverse, aanwezige gevogelte,geen enkel teken van leven. Ik struin een paar keer de plekjes af,maar mijn benen voelen loodzwaar aan. De redelijk zware tocht bij het eerste water heeft mij meer energie gekost dan ik had verwacht. Het is 13:15.Ik besluit te stoppen. Na 6 uur geen stootje gezien te hebben is mijn vertrouwen wat weggezakt. Ik ben ook moe van de wandeltochten over zwaar terrein. Volgende keer maar weer! Groet, Dale

Afzien,gedachten verzetten en bikkelen

Afzien,gedachten verzetten en bikkelen. De afgelopen 2 dagen waren geweldige dagen; rustige weersomstandigheden,lekkere temperaturen.Het gaf mij goede hoop voor de visdag van vandaag,samen met Hans Koeslag. Een afspraak hadden wij een week of 2 geleden gemaakt en vandaag was die dag! De weersberichten voor vandaag waren allerminst gunstig te noemen. Veel wind en maxima van 6 graden… Wat een verschil met de afgelopen 2 dagen! Ik voel mij er niet gerust op en besluit,in overleg met Hans,voordat we de polder induiken even wat voerplekken in het kanaal te maken. Eventjes een back-up voor het geval dat… Het kanaal……sjongejongejonge…..Ik doe een stap uit de bus en ik waai al zowat uit mijn wandel/bergschoenen… We maken snel de voerplekken en binnen 10 minuten zijn we alweer onderweg richting polderwater……met koude handen aan het stuur…. We arriveren bij het water. De wind staat vol in de lengterichting van de sloot.We hebben dus geen enkele beschutting en de karper dus ook nagenoeg niet. Mijn zelfvertrouwen krijgt hier al een klein deukje. Hans en ik lopen samen langs het water,de wind trotserend en de verdorde gele rietstengels in aanzicht. Een zeer laaghangende bewolking maakt het er ook al niet gezelliger op. Ondertussen beginnen tractors het land te ieren. Ik houd van die geur…kan er niets aan doen. Al van kleins af aan. We zoeken plekjes en bevoeren plekjes. Ondertussen worden de handjes al kouder…. We pakken ieder wat stekken. Weinig leven. Ik voer wat bij de buizen,waar het net eventjes dieper is. Ik pak nu een van die buizen en verbijt de kou… Hans zit er ook goed ingepakt bij,maar toch hebben we flink last. Oei! Opletten! De pen zakt uit het niets een cm.blijft eventjes zo staan en loopt zeer traag weg. Ik sla….Mis! G%$#^^me! Dit was er gewoon een! Ik bel Hans met dit bericht en zeg dat we ff moeten blijven volhouden. Het blijft bij deze aanbeet en een flinke vis die uit het water springt… We besluiten ons op te warmen bij de auto en even te bespreken wat we gaan doen. Het kanaal lijkt ons uiteindelijk toch niets vanwege de straffe wind die daar stond. Die was mogelijk daar nog straffer dan hier. Dat zouden we nooit lang volhouden. Hans oppert het idee om toch naar “mijn” ,tot voor kort, favoriete stek te gaan. Het feit dat we op een doordeweekse dag vissen en we misschien wel in een redelijke luwte terechtkomen doet ons snel beslissen; inpakken en wegwezen! Daar aangekomen maken we ieder wat voerplekjes en gaan daarna even relaxed een vers! gezet bakkie van Hans nuttigen. Hans,bedankt! Lekker ff een heet bakkie… Daarna gaan we aan de slag.Ik heb ook een plek gemaakt bij de T-splitsing.Deze stek heeft mij zo vaak een karper opgeleverd,die kan ik niet links laten liggen. De duiker levert niets op en na een uur besluit ik naar de T-splitsing te wandelen. Hans heeft ook nog weinig leven gezien,maar heeft her en der toch wat bellen waargenomen. Misschien dat er wat mensen hun telefoon daar in het water zijn kwijtgeraakt? Hans komt na verloop van tijd mijn kant oplopen. Hij neemt plek op zo’n 20 meter bij mij vandaan. En toch,na verloop van tijd dringt die kou weer binnen… Hij neemt een steeds prominentere plek in… Ik ril wat…. Ik krijg geen tik op de pen. Hans krijgt een megawoeste aanbeet waar niet op te slaan viel. Een kenmerkende aanbeet in dit water. Ook heeft Hans nog een karper weg zien knallen uit de kant onder het lopen… Ze zitten er dus toch! Ik krijg het steeds kouder. Ik kan ook mijn gekookte eitjes niet meer eten omdat ze compleet geplet zijn.Werkt ook niet echt mee. Ik hoor Hans een zwiep geven en zie hem in zwaar gevecht met een ijskoude brasem. Ik steek mijn duim op,hahahahah.Nee,dit gaat het niet meer worden… Om 8:15 lagen de pennen te water ,om 15:40 gingen de pennetjes er uit. Toch heb ik een soort van trots gevoel. Voor het eerst in mijn vissersmannen bestaan heb ik zo lang in de kou gezeten/gehurkt. Ik voel mijn voeten en handen nog steeds tintelen(21:50). Ik kan dit makkelijk onderbouwen; het virus is weer losgebarsten! Hans,bedankt voor je aanwezigheid en toch ook wel moed. Het was een zeer barre dag en jij had ook nog een flinke terugrit voor de boeg! Het was “gezellig” met je en we gaan weer verder als de(water)temperaturen beter zijn! Groet, Dale

Weer openbaar

Nu ik even de tijd heb gehad om na te denken over voorgaand bericht,heb ik besloten mijn Blog weer openbaar te maken.Het plezier wat ik heb van de reacties van vissers her en der, geven mij een dusdanig gevoel dat ik doorzet. Ik zal het misschien wat anders aanpakken dan voorheen en zal terdege rekening moeten houden hoe ik evt. toekomstige foto's zal gaan maken. Ik zal wat voorzichtiger moeten worden. In de wetenschap dat ik evt. stekkenpezers toch weer aftroef en altijd "mijn" eigen slootje wel weer vindt geeft me hoop. Alhoewel ik mij echt afvraag waarom er stekkenpezers zijn rond de stekken. Ik ben Koning Knollenvanger. Niets meer,niets minder.... Mannen, bedankt voor jullie reacties!(in vorig bericht) Die waren zeer nuttig!! Groet, Dale

POTVERDORIE!!!!

Ellende....ellende... Vrijdagavond...ik ga naar bed. Er zit een hoofdpijn. De wekker gaat en ik twijfel om uit bed te gaan. Ik ben zo verschrikkelijk moe. Doorzetten is wat telt! Ik ga naar "mijn" favoriete stek. Ai!! Bij aankomst zie ik al 2 autoos staan. Er staat een hek open. Weten die hufters dan nog niet dat er hier ook nog koeien lopen?? Ik maak de voerplekken en wil doorlopen naar de T-splitsing... Ik zie "De Pool" al plek nemen. Vorig jaar al vis vangen en doden ...Ik taai af... Ik vis de voerplekken af en houd de T-splitsing in de gaten. De Pool zoekt een andere stek. Ik zie mijn kans en sluip richting de stek. Ik blijf gehurkt op een paar meter afstand van de stek en zie opeens een draad voor mijn neus scheren... Er staan 3 "afstandhengels" op een plek van maximaal 80m2 water. De mannen houden 2 wateren in bezit. Mijn kop tolt. De afstandkloothommels hebben dit water ook ontdekt... Een siddering gaat door mijn lichaam...Dit water behoort tot het verleden.. Ik neem de schuld op me... Teveel foto's op mijn Blog? Geef ik teveel info weg? Ja,ik denk het wel. Ik voel mij zo een enorme flapdrol... Binnen 2 uur ben ik weg. Ik zoek een andere stek op.Dicht bij huis.... Mijn kop klopt zowat van mijn nek af. Wat een ellende.. Ik spreek een bekende...Leuk gesprek van zeker een uur. Ik voer wat her en der... Nee,ik kom er niet uit...Geen activiteit van vis... Ik ga naar huis,pak een powernap en neem mijn dochter mee. Die wil zoooooooo ontzettend graag vissen.Ik denk na..voer op plekken en ga dan met haar vissen. Ik zit daar,als een kluns. Wij voeren bij. Opstekertjes en zakkertjes als een gek. Ik denk Giebel te herkennen. Na een half uur vraagt dochter of we naar huis gaan. We gaan. Nee,dit was niet wat ik voor ogen had,vandaag.. Ik ben er ff klaar mee. Wordt het vissen op karper een rage? Nee,dat is het al heeeeel lang.... Ben er verdorie ziek van... Groet, Dale

Ijsblokjes

Zondag wilde ik weer vissen. Zaterdag naar de lokale hengelsporthandel geweest om e.e.a. aan te vullen. Ik had zelfs kant en klare particles aangeschaft omdat mijn voorraad niet meer voldoende bleek.Iets wat ik eigenlijk nooit doe. Ook zoiets: Je zou denken dat ik tijd genoeg zou hebben om een nieuw voorraadje aan te maken, in die donkere maanden dat ik niet vis. Nou,geloof mij,als ik niet aan vissen denk dan denk ik ook niet aan voer-/voorbereiding.... Ik besloot het kanaal te proberen maar zodra ik een stap buiten de deur zette,voelde ik direct die koude wind. Het was net een tandje te koud voor mijn gevoel. Vol goede moed toog ik naar het water. Ik had mezelf goed ingepakt,maar die handjes he....Handschoenen zijn niet aan mij besteed als het om vissen gaat. Ik drink flink van de hete koffie,draai veelvuldig rokertjes maar die handjes beginnen na 45 min. al als ijsblokjes aan te voelen. Ik zet door....Flinke tik op de pen en dan niets..Volgende voerstek...flinke tik en dan niets. Loom duikt er een Brasem boven water uit...Nee he..... Na 2 uur houd ik het voor gezien. Ik ril van de kou. Niets houdt mij warm. Ik snel mij naar huis,waar een toastje met brie of Roquefort en een lekker glas wijn op mij wachten... eerst maar eventjes douchen ;-). Groet, Dale