woensdag 27 juli 2016

Opleiding behaald en vissen met Hans Koeslag.



Opleiding behaald en vissen met Hans Koeslag.




Na 3 jaar zwoegen is het eindelijk zover: ik heb mijn opleiding tot persoonlijk begeleider in de gehandicaptenzorg behaald!
De afgelopen 3 jaar, nu ik zo terug kijk, heb ik als een zombie rondgedoold. Ik werd geleefd door de opleiding. Ik had weinig tijd voor mijn hobby’s, maar ook het sociale systeem van mij kreeg een flinke ‘knauw’ te verduren. Als ik al vrij had, dan werden die dagen gebruikt om bij te komen, te herstellen. Dit vanwege de vele indrukken op het werk en de praktijkopdrachten vanuit de opleiding. Mentaal hebben deze zaken veel met mij gedaan. Ik mag wel zeggen dat het bijna een uitputtingsslag is geweest….
Maar het heeft mij ook vele positieve zaken opgeleverd. Denk aan aanpassingsvermogen, reflecteren op het eigen handelen, meer ruimte voor open discussies. Voorheen was ik wat gefrustreerder. Dit is mede door de opleiding bijna geheel verdwenen. Desondanks moet ik wel concluderen dat ik een flinke ‘herstelperiode’ nodig heb. Maar; ik heb de opleiding behaald! En daar ben ik trots op, want een middelbare school diploma heb ik niet……

Hoewel het vissen op een lager pitje stond, heb ik toch bijzonder mooie resultaten geboekt op een bepaald water. Ik wurmde mijzelf en het vissen tussen de opleiding en het werk. Vaak weinig tijd. En als ik dan ging vissen, dan zat je altijd wel met je hoofd bij de opleiding en een volgende dienst. Een hoofd dat dus bijna uit elkaar klapt van alle informatie…. Als een zombie….


Vrijdag 23 juli.
Eindelijk kan ik weer als een ‘vrij man’ vissen. Eerder had ik al contact opgezocht met Hans Koeslag om weer eens samen te vissen. Ontzettend fijn om met zo’n penliefhebber op pad te gaan. Hans kwam bij mij in West-Friesland vissen.
De stek had ik al bepaald, maar ik ging van te voren toch op zoek naar een alternatieve stek, mocht het minder lopen dan gedacht. Omdat het wel een paar uurtjes zou kunnen duren voordat Hans en ik deze nieuwe stek zouden bezoeken, moest ik een andere voerstrategie bedenken. Ik besloot te voeren met hele fijne, kleine zaden. Dit zou ervoor kunnen zorgen dat de karper langdurig rond blijft scharrelen(of terug blijft komen!), zonder snel ‘gevuld’ te zijn. De kleine zaden verspreiden zich ook snel door de lichte stroming die af en toe komt opzetten.
Om 4:50 ligt het voer op de nieuwe stek en rijd ik door naar de stek waar Hans en ik afgesproken hebben. Hier voer ik met grover spul op vijf verschillende plekken en daarna wacht ik de komst van Hans af. Tijdens het wachten besluit ik de aangevoerde stekken te observeren en al snel zie ik op enkele plekken de leliebladeren draaien en onderwater getrokken worden. Hmmm, toch maar alvast mijn hengel in elkaar zetten. Een lastig besluit moet ik maken: Hans is er nog niet, maar toch zie ik al vis op enkele voerstekken. Toch dan maar proberen voordat mijn vismaat is gearriveerd, of nog even wachten? Ik besluit het er maar eventjes op te wagen. Er gebeurt weinig en ik zie Hans al aan komen rijden… We groeten elkaar en ik breng Hans op de hoogte van de voerstekken en de aanwezige activiteit van vis. Hoewel ik vijf voerstekjes heb gemaakt voor Hans en mij, besluit Hans toch enkele, ‘eigen’ voerstekken te maken. Al snel heeft Hans zijn voerplekjes tussen de leliebladeren gemaakt en kan er daadwerkelijk gevist worden! Wat leuk is, dat wij beiden natuurlijk met de pen vissen maar toch net iets anders voor wat betreft de penmontage. In theorie vis ik enigszins op ‘de klassieke’ manier en Hans kiest voor een succesvolle, andere manier. Zo kunnen we toch kijken of er verschil is in aanbeten en het vangen van karper.
Regelmatig schuiven we van voerstek naar voerstek. Op elke voerstek zien we de lelies draaien en bewegen. Duidelijk vis aan het rondscharrelen, maar ik vermoed dat er ook aardig wat brasem in het spel is. Ook zie ik dat er flinke ruisvoorn aanwezig is. Kortom, vis genoeg.
Op een gegeven moment besluit ik de lelies even te laten voor wat het is en door te schuiven naar een vuilbalk. Ik loop er voorzichtig naar toe en zie op twee plekken flinke bellen aan het wateroppervlak. Mijn pennetje plaats ik er voorzichtig in de buurt en deze drijft tegen wat vuil aan. Lang duurt het niet of mijn pennetje duikt onder het vuil. Vanwege de aanwezige, kleinere vis, wacht ik iets langer met aanslaan. Ik wacht tot mijn lijn begint ‘te lopen’ en sla dan aan. En of die lijn begint te lopen! Ik sla vast op een mooie karper. De dril is vrij snel voorbij en ik onthaak de ongeveer 64 cm. lange vis. Fotootje en de vis zwemt binnen 10 minuten na aanbeet weer vrij rond.


Hierna schuif ik weer op naar een andere voerstek tussen de lelies. Iets dichter bij Hans. Ik vraag Hans hoe het gaat. Hij heeft een karper verspeeld, die na aanslag een verwoestende uithaal creƫerde. De vis had zich bevrijd met behulp van de vele, aanwezige leliebladeren. Balen!
Ik zie mijn pen wat ronddraaien in een opening tussen de lelies… Af en toe lijkt het pennetje wat weggeduwd te worden. Dan duikt het pennetje onder. Ik sla aan en voor heel even zie ik de gehaakte karper. Geen grote, maar hij schiet wel los. Shit!! Na deze voorvallen wordt het wat stiller op het water. Hans en ik overleggen om misschien richting de andere stek te rijden. Tja, laten we dat maar doen!
Het is rond 8:45 als we daar arriveren. De voerstekjes die ik om 4:50 heb gemaakt, liggen vooral rond de beide kanten van een duiker. Eerder deze week heb ik hier een beetje geobserveerd, zonder hengel, en heb hier en daar karper gezien. Ik vertel Hans waar ik nog meer karper heb gezien en al snel fietst Hans naar een stek. Ik besluit bij de duiker te blijven hangen en we zullen elkaar telefonisch op de hoogte houden van activiteit van vis. En dan gebeurt iets waar ik vaker over heb geschreven: tijdens het uitpeilen van mijn pennetje maakt deze vreemde bewegingen. Een enkele keer haal ik het pennetje uit het water, omdat hij iets te diep lijkt te staan. Na een keer of drie opnieuw inleggen, beweegt de pen tegen de lichte stroming in en schuift dan onder. Ik sla binnen een paar minuten vast op een flinke karper. Schijnbaar heeft de voerstrategie van zeer kleine zaden gewerkt. De vis schrikt zich een ongeluk en neemt een ongelofelijke sprint richting verderop gelegen leliebladeren en ander waterspul. Mijn hengel staat hoepel krom. Een boer komt kijken met zijn kinderen en een wielrenner besluit ook maar even te stoppen om dit schouwspel gade te slaan. Ondertussen hoor ik mijn telefoon gaan. Dat is vast Hans. Sorry Hans, kan nu even niet opnemen! Voor eventjes heeft de vis zich vast gezwommen en ik besluit mijn positie te veranderen om vanuit een andere hoek de vis los te krijgen. Dit lukt en langzaam komt de vis terug. De wielrenner maakt ondertussen een bijzonder grappige opmerking: “Die hengel van jou is zeker niet zo sterk? Hij staat wel heel erg krom…” Tja. Ik begin te lachen en vertel hem dat dit juist de bedoeling is. De wielrenner kan niet weten dat ik met een CJW Flex XXH 13 vis en ik denk dat deze gegevens hem ook niets zullen zeggen. Ook niet als ik zeg dat deze penhengel een arbeidsvermogen van 2 lbs heeft…
Ondertussen ligt de vis schep klaar voor de kant. Een mooie vis van rond de 68 cm. en ik schat zo rond de 14-15 pond. Over het wegen en de gewichten kom ik later terug, want ik heb op dit gebied een vervelende ontdekking gedaan….
De boer maakt desgevraagd een hele rits foto’s van mij met vis. Dank u!! 



 Na deze vangst bel ik Hans met de mededeling van de gevangen vis. Ondertussen vertelt Hans mij over de karper(tjes) op de andere stek. Niet groot en niet actief. Wel heeft hij een behoorlijk nat pak, vanwege het lopen door hoogstaand gras. Hij komt mijn kant wel op. Na dit telefoongesprek ga ik de andere kant van de duiker bevissen. 


De duiker....
 Hier liggen ook weer leliebladeren en vanmorgen heb ik langs de rand daarvan gevoerd. Een klein handje grover voer dwarrelt naast mijn haakaas. Na een minuut of vijf zie ik weer dat leliebladeren draaien, opzij gedrukt worden en onderwater verdwijnen. Mijn pennetje ligt tussen al dit geweld! Uiteindelijk duikt mijn pen onder en ik sla weer vast op een karper. De vis blijft onder de top cirkelen, maar het voelt een beetje vreemd aan. Hij laat zich zien en de haak zit bij een borstvin. Helaas en de haak schiet los.
Hans komt eraan met zijn trouwe fiets. De stek waar hij even zat heeft niet gebracht wat we gehoopt hadden. Hij eet een broodje en ik leg de hengel, voor even, op de kant om met Hans een babbeltje te maken. Voorbij de duiker ligt het land van de boer die ik gesproken heb. Het water loopt hier mooi langs. Hans besluit een voerstek te maken bij een brug van de boer. Deze brug verbindt het land met het woonerf van de boer. Prachtige stek, zal later blijken. Ik blijf bij de duiker hangen en Hans gaat richting zijn vers aangevoerde stek. Mijn pennetje staat al weer vlot tegen de betonnen zijkant van de duiker. Dan duikt de pen opeens onder, tegen de stroming in. Ik sla een gat in de lucht. Omdat ik niks voelde en geen schrikreactie zag, besloot ik mijn pen direct weer terug te plaatsen. Hij blijft hoog staan en ik wil weer opnieuw inleggen. Potverdorie, ik zit vast. Ik loop een beetje te pielen om de boel los te krijgen, als ik opeens een brul van Hans hoor. Ja! Hij heeft een karper aan de haak. Ik leg de hengel neer, met de beugel van de molen open, en loop richting Hans. Hij heeft een prachtige polderknol gehaakt! Ik maak enkele foto’s en dan heeft de vis snel weer z’n vrijheid terug. 





Hierna proberen we het nog een uurtje, maar het valt ook hier nu een beetje stil. We besluiten om naar de stek van vanmorgen vroeg terug te keren en daar de visdag te beƫindigen. Na een ritje van 10 minuten zijn we daar weer aanwezig en voeren we de stekken licht aan. De vis is er weer redelijk actief, gezien de beweging van leliebladeren. Toch blijven de aanbeten bij mij uit. Op een gegeven moment komt Hans naar mij toe en vraagt het volgende:
“Eeeh, Dale?”
“Ja, Hans?”
“Als je hier een karper haakt, blijven ze dan een beetje onder de top?”
“Nee, Hans. Ze zetten hun turbo aan en schieten er vandoor. Daar moet je erg op letten bij de aanbeet en aanslag. Wacht, je wilt toch niet zeggen dat je…??”
Hans begint te lachen….
“Ja, Dale….ik had er weer een flinke aan. Voordat ik het wist zat ‘ie aan de overkant in het riet. Ik ben de boel kwijt”.
“Godsamme, Hans. Wat zonde! Maar je had eerder toch maar mooi die brasem gevangen, toch?”
Ok. We gaan weer verder. De tijd zit er bijna op. Ik loop nog even naar de vuilbalk en plaats het pennetje bijna tegen de balk aan. Ik schenk mijzelf een lekker bakkie koffie in en wacht het allemaal lekker af. Na een half uur ongeveer schuift de pen langzaam onder het vuil. Ik wacht totdat ik mijn draad weer zie ‘lopen’. Op het moment dat dat gebeurt sla ik ferm aan. Een explosie onder water… De karper schiet als een dolle onder de vuilbalk door en ramt door leliebladeren en rietplukken aan de overkant van de sloot. Ondertussen houd ik de hengel laag, zodat mijn lijn zich niet beschadigt aan de vuilbalk. Langzaam aan kan ik de vis weer terug dirigeren en is de vis weer aan de goede kant van de balk. Nu kan ik de hengel weer heffen en de druk wat meer opvoeren. Ik krijg een glimp van de vis te zien. Ongelofelijk! Dit is de lederkarper die ik vorig jaar ook heb gevangen! Ik geef een brul naar Hans. Hans komt snel aangelopen en schept de vis zodra deze schepklaar is. Ik vertel hem dat dit een ‘oude bekende’ is. En nog een bijzondere ook! Ik wil de vis nu ook wegen. Vorig jaar woog ik hem op 26 pond, maar ik had er mijn twijfels over. Normaal weeg ik mijn gevangen vissen niet, maar als ze voor mijn doen groot zijn, dan wil ik nog weleens een uitzondering maken.
Ok, terug naar mijn twijfels. Ik woog deze vis, met een nieuw meetinstrument, nu op 17 pond. 




Godsamme, dat is nogal een verschil!! Ik vertrouw dit instrument eerder dan die oude en ik kan dan ook niet anders concluderen, dan dat ik alle eerder gewogen resultaten in de prullenbak kan gooien. Dit gaat dan zeker om een periode van 5 tot 6 jaar…. Misschien wel langer. Ok, op naar een fris begin zullen we dan maar zeggen. De vis blijft prachtig, of het nou 26 of 17 pond is. Maar een fout/verschil van 9 pond per instrument vind ik wel heel erg… Na deze vangst houdt de visdag dan echt op. Het was een bijzondere dag met toch wel veel activiteit. Maar het blijft lastig vissen, zo tussen die leliebladeren…
Hans, bedankt voor je aanwezigheid. Het is altijd fijn om met jou te vissen.

Groet,
Dale


6 opmerkingen:

Anoniem zei

Dale, Het was me een waar genoegen om dit tot in detail geschreven verhaal te lezen en de leuke dag op deze manier te herbeleven... Zoals een voetballer de beste resultaten meestal weet te behalen in zijn eigen stadion, zo is het volgens mij ook met een penvisser die in zijn eigen gebied vist. Ieder water moet je "kraken" om tot de beste resultaten te komen. Wat dat betreft heb ik het flink verkloot in West Friesland. Aan de andere kant is het een ervaring geweest waar ik in ieder geval van hebt geleerd. Bij een eerst volgende gelegenheid neem ik die ervaring weer mee. Dale bedankt!

Anoniem zei

Leuk om weer eens een verslag van je te lezen Dale! Gefeliciteerd met het behalen van je diploma. Nu lekker ontstressen!
En wat een schitterende vis, die laatste!

Groet, Mark

Machiel van ingen zei

Hoi Dale,

Leuk verhaal zeg, en mooi dat jij je opleiding heb gehaald.
En zeker goed om te lezen dat je weer je hobby heb opgepakt heb, en leuke vangste
Top.

Rombout van Schie zei

Leuk verslag weer Dale..!
Gefeliciteerd met het slagen voor je opleiding... Knap gedaan want in je eigen tijd bijstuderen is knap lastig... Respect...

Dale Neijzing zei

@ Rombout, dank je! Ja, het kost veel energie maar de voldoening is heel erg groot!

@ Machiel, dank je! De hobby is een blijvertje, ondanks de beschikbare tijd.

@ Mark, dank je! Langzamerhand kom ik weer tot leven ;-). Die laatste vis is zeker een bijzondere inderdaad. Ben er ook blij mee, ondanks voor de 2e keer gevangen...

@ Hans, de kansen waren er in ieder geval. De volgende keer leidt dat tot succes voor jou. Daar ben ik van overtuigd. Het is hier soms een aparte visserij ;-).

Groet,

Dale

Koen Verweij zei

Ben de laatste tijd niet zo actief geweest op het internet en zie nu dat je de opleiding hebt gehaald! Gefeliciteerd!!! Knap gedaan!

Mooi verhaal ook :)

Groet,

Koen